การฟื้นฟูพระพุทธศาสนาในจีน : หน้า 126/168

ปัญหาใหญ่ที่ตามมา หลังจากที่ได้ทิ้งคำสอนทาง ศาสนาเป็นเวลานาน ก็คือสภาพของประชาชนในประเทศ ภายหลังการปฏิวัติวัฒนธรรม เต็มไปด้วยกระแสวัตถุนิยม และการคอรัปชั่นขึ้นมาอย่างท่วมท้น วัดวาอาราม ถูกบุกรุกจากพ่อค้า แม่ค้า กลายเป็น สถานที่ขายของที่ระลึก โบราณวัตถุทางศาสนาที่มีคุณค่า ทุกคนต่างก็ต้องยอมรับว่า ภายในระยะเวลา เพียงแค่ 90 ปี ภายใต้การนำของ ดร.จ้าวปู่ ซู สมาคมพุทธจีนสามารถฟื้นฟูพระพุทธศาสนา ได้อย่างน่าอัศจรรย์ ทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม บางชิ้นถูกลักลอบนำออก มาขายโดยเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่เห็นแก่ได้บางคน มาถึงวันนี้ คนจีนรู้แล้วว่า ประเทศจีนจะอยู่กันโดย ไม่มีพระพุทธศาสนาไม่ได้ หลังจากที่เขาทิ้งพระพุทธศาสนา มากว่า ๒๐ ปี บัดนี้เริ่มเข้าใจแล้ว การฟื้นฟูพระพุทธศาสนาในประเทศจีน จึงได้ กระทำมาอย่างต่อเนื่องตลอด ๑๐ ปีมานี้ และคนสำคัญ งานหนึ่งของรัฐบาล ที่บริหารงานด้านพระพุทธศาสนา มี อำนาจหน้าที่มากมาย เพื่อส่งเสริมสนับสนุนการเผยแผ่ พระพุทธศาสนา จะว่าไปแล้วก็คล้ายๆ กับกระทรวงพุทธ ศาสนานั่นเอง ความจริงแล้ว สมาคมพุทธจีนตั้งขึ้นมาตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๔๙๖ แต่ได้หยุดกิจกรรมไป ในช่วงที่มีการปฏิวัติ วัฒนธรรม ภายหลังจึงได้ฟื้นฟูขึ้นมาใหม่ แต่อย่างไรก็ตาม ที่สุดที่มีบทบาทอย่างมากในการฟื้นฟูพระพุทธศาสนาของ การดำเนินกิจกรรมของสมาคมในยุคหลังนี้ ก็อยู่ภายใต้ ประเทศจีนให้กลับมาเจริญรุ่งเรืองอีกครั้งหนึ่ง ก็คือ ดร.จ้าว ปู่ชู ผู้เป็นประธานสมาคมพุทธจีน สมาคมพุทธจีนที่กล่าวถึงนี้ ปัจจุบันมีฐานะเป็นหน่วย กัลยาณมิตร (๑๒๒ กรอบที่พรรคคอมมิวนิสต์จีนวางเอาไว้อย่างเคร่งครัดมาก ดร.จ้าวปู่ ชู นอกจากจะเป็นนักการเมืองคนสำคัญ ระดับผู้นำของสภาประชาชน และเป็นประธานสมาคมพุทธ ธนวาคม ๒๕๓๙