การฟื้นฟูพระพุทธศาสนาในประเทศจีน : หน้า 127/168

จีนแล้ว ท่านยังมีฝีมือทางด้านการเขียนพู่กันจีน และการ แต่งโคลงกลอนต่างๆ อีกด้วย สิ่งเหล่านี้ได้ช่วยให้งานพื้น ฟูพระพุทธศาสนาของท่านประสบความสำเร็จมาโดยลำดับ เพราะความที่เป็นผู้มีความสามารถหลายด้าน เป็นที่ยอม รับของคนจีนทั้งประเทศ ๕๘ ความพยายามที่หนักหน่วงอย่างหนึ่งของเขา ของเขากคอ การ ขอสถานที่ซึ่งเดิมเคยเป็นวัด กลับคืนมาจากราชการแล้ว บูรณะใหม่ จัดหาพระภิกษุมาอยู่ประจำ ดำเนินกิจกรรม ทางศาสนา บางแห่งได้คืนมาหมด บางแห่งจากพื้นที่เป็นพันๆ ไร่ ได้ถูกจับจองปลูกสร้างสิ่งก่อสร้างอื่นๆ จนกระทั่งได้กลับ คืนมาเพียงแค่ ๑๐๐ ไร่ ก็มี ชาวพุทธในประเทศจีนส่วนใหญ่ ยกย่อง ดร.จ้าวปู่ ชู ว่าเขาคือพระโพธิสัตว์ยุคปัจจุบัน ผู้มาช่วยฟื้นฟูพระพุทธ ศาสนาในประเทศจีน การยกย่องนี้ไม่เฉพาะแต่ฆราวาส ชาวพุทธจีนเท่านั้น แม้กระทั่งพระภิกษุก็ยกย่องท่านเช่นกัน เมื่อครั้งที่ผู้เขียนไปเยือนจีน เจ้าอาวาสวัดหลายแห่งใน ประเทศจีน พาไปชมที่ป้ายชื่อวัดก่อน แล้วกล่าวอย่างชื่นชม ว่า ป้ายวัดแผ่นนี้ เขียนโดยท่านจ้าวปู่ ซู ผู้เป็นพระโพธิ สัตว์องค์หนึ่ง เป้าหมายแรกของสมาคมพุทธจีน ก็คือการฟื้นฟูวัด ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม จำนวน ๑๐๘ วัด ส่วนเป้าหมายถัดไปก็คือ การฟื้นฟูวัดที่เคยเป็น ที่ทำการของสมาคมพุทธจีนสาขาใน แต่ละจังหวัดทั่วประเทศ ปัจจุบัน พระภิกษุที่หลบหนีเข้า ป่าในสมัยปฏิวัติวัฒนธรรม ได้ออกมา จากป่า จ่าพรรษาอยู่ตามวัดต่าง ๆ บางส่วนที่ถูกคุมขัง ก็ได้รับนิมนต์ให้ มาประจําอยู่ที่วัด แต่ถึงกระนั้นก็ตาม เนื่องจาก ประเทศจีนเป็นประเทศใหญ่ มีวัดเป็น จำนวนมาก ดังนั้นความจำเป็นเร่งด่วน ที่สุด ที่สมาคมพุทธจีนต้องแก้ไขก็คือ การเร่งผลิตบุคลากรทางด้านพุทธ ศาสนา เพื่อมาทดแทนพระภิกษุที่ต้อง ถูกบังคับให้สีกออกไปในช่วงปฏิวัติ วัฒนธรรม ความใฝ่ฝันของ ดร.จ้าวปู่ ชู ก็คือ การที่ธรรมะ สามารถเข้าถึงประชาชนได้ทุกระดับชั้น ซึ่งก็หมายความว่า จะต้องมีพระที่เป็นต้นแบบได้ และมีความสามารถในการ น่าธรรมะมาถ่ายทอด จนกระทั่งประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำ วันได้จริง เงินงบประมาณของสมาคมพุทธจีน แทบทุกบาททุก สตางค์ ดร.จ้าวปู่ ชู จึงพยายามใช้เพื่อส่งเสริมสนับสนุน การศึกษาของสงฆ์เป็นหลัก ส่วนการทำนุบำรุงวัดนั้น ท่าน จะพยายามของบจากทางการส่วนอื่นที่ไม่ใช่งบสมาคมพุทธ จีนให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ทีละวัดทีละวัดที่ท่านจะต้องต่อสู้กับอิทธิพลรอบด้าน ตลอดระยะเวลา ๑๐ ปีที่ผ่านมา เพื่อที่จะเอาวัดกลับคืนมา ให้ได้ ในที่สุดเป้าหมายแรก ๑๐๘ วัด ก็ทำได้สำเร็จ ถึงกระนั้นก็ตาม ยังมีปัญหาอยู่ในอีกหลายๆ แห่ง บางวัดมีประชาชนเข้าไปตั้งร้านค้าขายของที่ระลึกใหญ่โต กว่าโบสถ์ มีอยู่วัดหนึ่งที่ตอนแรกผู้เขียนนึกสังเวชอยู่ในใจว่า วัดนี้ทิ้งการปฏิบัติธรรมไม่เห็นร่องรอยแล้ว แม้แต่การรับ แขกก็ไปต้อนรับกันในร้านขายของที่ระลึก มารู้ตอนหลังว่า เจ้าหน้าที่ที่อยู่มาแต่เดิม ก่อนที่ สมาคมพุทธจีนจะยึดวัดคืนมาได้นั้นเป็นผู้มีอิทธิพลอย่างมาก ยึดกุญแจห้องทุกห้องไว้ บังคับให้เจ้าอาวาสต้องมาต้อนรับ แขกที่ร้านขายของที่ระลึก ซึ่งตนดูแลอยู่ เพื่อ เพื่อว่าตนเองจะ ธนวาคม ๒๕๓๙ ๑๒๓ กัลยาณมิตร