การสร้างสภาธรรมกาย วารสารกัลยาณมิตร ปี 2539 ฉบับที่ 12 หน้า 151
หน้าที่ 151 / 168

สรุปเนื้อหา

ปฏิเสธความรู้สึกของตนเอง แล้วก็อด จากทั่วประเทศ เพื่อมาร่วมงานบุญของ หัวเราะไม่ได้ เพราะแท้ที่จริงแล้วเขา วัด” พระภิกษุผู้มีผิวคล้ามแดดบอก ได้นิสัยทำอะไรทำจริง และต้องทำให้ เขาด้วยน้ำเสียงและแววตาแฝงไปด้วย ดีที่สุดมาจากพ่อของเขานั่นเองดูเถอะ...... ความเมตตาเปี่ยมล้น เพียงเห็นงานก่อสร้างมหึมาเท่านั้นเขา “สถานที่นี้เป็นที่ประพฤติปฏิบัติ ก็รู้สึกกระหายจะลงไปมีส่วนร่วมเสียแล้ว ธรรม ศูนย์รวมสิ่งที่ดีงาม ทั้งคนดีอีก ฉัตรธรรม์ปล่อยเรื่องราว และความ มากมายจะเกิดขึ้นที่นี่” ท่านให้ความ ประทับใจที่ได้เห็นมาให้จางไปกับกาล กระจ่างต่อไป “พวกเราทุกคนมีความ เวลา แต่แล้ววันหนึ่งห้วงคิดของเขาก็ ตั้งใจแน่วแน่ที่จะทำงานชิ้นนี้ให้เสร็จ ผุดพรายภาพปั้นจั่นเกือบครึ่งร้อยนั่น อย่างรวดเร็วและมีคุณภาพ กำหนด ขึ้นมาอีก

หัวข้อประเด็น

- การสร้างสภาธรรมกาย

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ปฏิเสธความรู้สึกของตนเอง แล้วก็อด จากทั่วประเทศ เพื่อมาร่วมงานบุญของ หัวเราะไม่ได้ เพราะแท้ที่จริงแล้วเขา วัด” พระภิกษุผู้มีผิวคล้ามแดดบอก ได้นิสัยทำอะไรทำจริง และต้องทำให้ เขาด้วยน้ำเสียงและแววตาแฝงไปด้วย ดีที่สุดมาจากพ่อของเขานั่นเองดูเถอะ...... ความเมตตาเปี่ยมล้น เพียงเห็นงานก่อสร้างมหึมาเท่านั้นเขา “สถานที่นี้เป็นที่ประพฤติปฏิบัติ ก็รู้สึกกระหายจะลงไปมีส่วนร่วมเสียแล้ว ธรรม ศูนย์รวมสิ่งที่ดีงาม ทั้งคนดีอีก ฉัตรธรรม์ปล่อยเรื่องราว และความ มากมายจะเกิดขึ้นที่นี่” ท่านให้ความ ประทับใจที่ได้เห็นมาให้จางไปกับกาล กระจ่างต่อไป “พวกเราทุกคนมีความ เวลา แต่แล้ววันหนึ่งห้วงคิดของเขาก็ ตั้งใจแน่วแน่ที่จะทำงานชิ้นนี้ให้เสร็จ ผุดพรายภาพปั้นจั่นเกือบครึ่งร้อยนั่น อย่างรวดเร็วและมีคุณภาพ กำหนด ขึ้นมาอีก จนอดไม่ได้ที่จะกลับไปยัง เวลาให้เพียงแปดเดือน สถานที่ก่อสร้างแห่งนั้นอีกครั้งด้วย ความใคร่รู้ที่มากเป็นทวีคูณ “แปดเดือน!” ฉัตรธรรม์อุทาน อยากจะไม่เชื่อ แต่สิ่งที่ปรากฏเหมือน ทำให้เขากล้าที่จะสนทนาต่อ “เรามีหัวใจเต็มร้อยก็ อยก็ด้วยระลึก นึกถึงพระธรรมอันประเสริฐขององค์ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เรารู้ว่าธรรมะ เท่านั้นเป็นที่พึ่งที่ระลึกที่แท้จริงของมวล แต่ยังไม่มี มนุษย์ และรู้ว่ามนุษย์ทุกคนต่างก็กำลัง แสวงหาสิ่งเหล่านั้นอยู่ สถานที่ใดพร้อมที่จะเกื้อกูลพวกเขา เหล่านั้นได้ สถานที่ที่กว้างขวางจึงจะ เพียงพอ คิดดูเถอะคุณโยม หากเรา คือผู้มีส่วนร่วมทำความปรารถนาอัน บริสุทธิ์ของมนุษย์โลกให้เป็นความจริง เราจะได้บุญทับทวีสักเพียงไหน และ สิ่งก่อสร้างที่แข็งแรงเช่นนี้ ใช่ว่าจะอยู่ เพียงร้อยสองร้อยปีเมื่อไหร่ ถึงเราจะ ตายไปแล้ว บุญที่มีผู้มาใช้สถานที่นี้ ปฏิบัติธรรมและเข้าถึงธรรม ก็จะยัง ส่งผลถึงผู้มีส่วนร่วมสร้าง นั่นเองคือ แรงบันดาลใจที่ทำให้เราทุ่มเททำงาน กันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย..... เกิดมา ทั้งที่ใช้ชีวิตให้หมดไปกับการสร้างบารมี ที่ยิ่งใหญ่อย่างนี้จึงจะคุ้มกับที่ได้เกิดมา “ศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย เกิดมาทั้งที ได้ใช้ชีวิตให้หมดไปกับการทำงานใหญ่ บ อัศจรรย์ตรงหน้าบังคับให้เขาต้องเชื่อว่า เพื่อสังคมอย่างนี้ คงคุ้มกับการที่ได้ ก่อสร้างที่เขาได้เห็นในเวลาไม่มาก กำลังคิดอยู่ ทันทีที่เขาเข้าใกล้บริเวณ เขา เบิกตาโพลงขนลุกชูชัน ไม่อยากจะ เชื่อสายตาตนเอง ชั่วเวลาไม่นานที่ เขาไม่ได้มาที่นี่ มันเป็นไปได้อย่างไรที่ เป็นไปได้จริงๆ ความคืบหน้าของงาน เกิดมานะครับ” เขาสรุปลงตรงกับที่ใจ ยืนยันเช่นนั้น “การสร้างสภาธรรมกายเพื่อให้ ไปได้เร็วอย่างนี้!!!! สิ่งก่อสร้างตรงหน้าจะเติบโตคืบหน้า “มีอะไรเป็นแรงบันดาลใจที่ สาธุชนนับแสนนับล้านวนเวียนมาใช้ ทำให้ทุกคนทุ่มเทแรงกายแรงใจกัน เพื่อทำธรรมะของตนให้แจ้งเช่นนี้ จะ มีอานิสงส์ทำให้เป็นที่รักในหมู่เทวดา สาธุชนจำนวนแสน ที่จะเดิ ที่จะเดินทางมา เมตตาที่แผ่แทรกมากับอากาศร้อน และมนุษย์ทั้งหลาย เป็นที่ยอมรับของ “เราเร่งสร้างเพื่อให้ทันรองรับ ถึงขนาดนี้หรือครับ” ไอเย็นแห่งความ กัลยาณมิตร ๑๔๗ ธนวาคม ๒๕๓๙
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More