การปฏิบัติธรรมและการทำบุญ : หน้า 119/168

จากดวงใจลูกที่รักแม่มากที่สุดในโลก เรื่องของทางโลกก็อาจจะเหมือน กับพลอยที่งาม ดูว่างาม ทำความ พอใจสุขใจให้กับผู้เป็นเจ้าของ แต่วิชชาธรรมกายคงเปรียบได้กับ เพชรที่งามบริสุทธิ์ ไม่มีตำหนิ ดีกว่าพลอยเม็ดแรกมาก กลับมาก็มาจัดของ เก็บของ นั่งสมาธิ แล้วจึงเข้านอน วันที่ ๒๗ ก.ย. ก็เดินทางกลับดอยสุเทพ กลับมาได้ ๑ อาทิตย์ ก็ต้องลงไปวัดเพื่อร่วมงานยกค้ำฟ้าสภาธรรมกายสากล และพิธีบูชาข้าวพระในวันที่ 5 ต.ค. ตรงกับวันอาทิตย์ต้น เดือน ออกเดินทางจากดอยวันที่ ๔ ก.ย. ลงไปถึงวัดเวลาเย็น ทำภารกิจส่วนตัวแล้วก็ไปปิดทองคำฟ้า ได้ปิดทองหลาย แผ่นเหมือนกันค่ะ นุ่นอธิษฐานก่อนปิดทองด้วย ปิดทอง สักพักจึงกลับไปพักผ่อน วันที่ ๕ ก.ย. ในช่วงเช้าก็ไปปิด ทองต่อ จากนั้นก็จะว่าง วันที่ 5 ก.ย. ในภาคเช้าก็ไปร่วม พิธีบูชาข้าวพระ ต่อด้วยพิธีในภาคบ่าย สาธุชนก็เดินกัน มาเป็นขบวนพร้อมกับถือเชือก เมื่อพร้อมแล้วจึงเริ่มยก ฟ้า สาธุชนจะค่อย ๆ ดึงเชือกจนยกเสร็จจึงถ่ายรูปหมู่ต่อ เป็นอันเสร็จพิธี แล้วเราก็เดินทางกลับหมู่บ้านปฏิบัติธรรม ในวันที่ ๗ จึงเดินทางกลับดอยสุเทพ กลับมาได้เกือบๆ ๑ อาทิตย์ นุ่นก็ได้รู้จากพี่กุ้งว่า พี่กุ้งกับนุ่นจะเป็นตัวแทนไป คุยกับน้องๆ ยุวกัลยาณมิตรที่พนาวัฒน์ วันนั้นวันที่ ต.ค. นุ่นรู้ตอนเช้า แล้วก็จัด กระเป๋าเดี๋ยวนั้นเลย รู้สึกดีใจเพราะไม่ได้ไปพนาวัฒน์เป็น เดือนแล้ว อยากจะรู้ว่า ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้างก็ไปถึงที่นั่น ตอนบ่าย ทำภารกิจส่วนตัว แล้วนั่นก็ชวนพี่กุ้งไปเดินเล่น ๑๓ ธนวาคม ๒๕๓๗ ๑๑๕ อ่านหนังสือ และปรึกษากันว่า จะคุยอะไรกับน้องๆ ดี ยัง นึกไม่ออก ตอนหลังจึงตกลงกันว่า พูดสดเลยละกัน ไม่ ต้องเตรียมเดี๋ยวจะไม่เป็นธรรมชาติ พูดเสร็จก็ให้น้องๆ ถามคำถามเอา นุ่นก็ถามพี่กุ้งว่า พี่กุ้งไม่เสียวเหรอ พี่กุ้ง บอกเสียวสิ พี่ก็ไม่รู้จะพูดอะไรเหมือนกัน นั่นก็คือ รู้สึกว่า คงพอไปรอดช่างมันเถอะ ยังไงก็มีพี่กุ้งอยู่ด้วย ก็เลยนั่งคุย นั่งทานปานะกันจนเพลินเสร็จแล้วก็ไปอาบน้ำ แล้วเดินไป ห้องปฏิบัติธรรมของน้องยุวฯ นั่งกันอยู่ตรงห้องข้างหลัง แล้วก็คิดหัวข้อที่จะพูด เมื่อคิดเสร็จจึงเดินไปในห้องที่น้อง นั่งกันอยู่ รอบนี้หลวงพี่อาร์มเป็นพระอาจารย์ ท่านก็เกริ่น นำก่อนว่า วันนี้จะมีพี่ น.ร.อภิญญามาคุยด้วย อะไร ทำนองนี้ เมื่อท่านพูดเสร็จ พี่กุ้งกับนุ่นก็เดินไปหน้าห้อง ขณะที่เดินไป นั่นยังคิดว่า นี่ จะพูดจริงๆเหรอเนี่ย คือ รู้สึกเหมือนยังงงๆ อยู่แต่ก็ไม่ได้รู้สึกเสียวอะไรมาก พี่กุ้งก็ เริ่มพูดก่อน พี่เขาเล่าประวัติว่าเข้ามาเป็นยุวฯ เมื่อไหร่ มาเป็น น.ร.อภิญญา ได้อย่างไร คิดยังไงถึงเข้ามาเป็น เมื่อเล่าเสร็จนุ่นก็เล่าต่อ เล่าเรื่องคล้ายๆ พี่กุ้งนี่แหละค่ะ เล่าจบก็ให้น้องถามคำถาม น้องเค้าถาม (เท่าที่นุ่นจำได้) ว่า มีเทคนิคการวางใจอย่างไร ตอบว่า วางใจนิ่งๆ หลับ ตาแล้วไม่ต้องคิดอะไร หรือจะนึกนิมิตก็ได้แล้วแต่ว่าใคร จะถนัดแบบไหน ถามต่อว่า จะห้ามไม่ให้ลุ้นได้อย่างไร ก็ ตอบว่า ถ้าหากลุ้นแล้วก็ให้เฉย ๆ อย่าไปสนใจหรือรำคาญ ว่าตอนนี้ลุ้นอีกแล้วหากทำเฉยๆ จะหายไปเอง แล้วก็มี น้องถามว่า คนที่เป็น น.ร.อภิญญาจะต้องมีคุณสมบัติยังไง ตอบว่า จะต้องรักวิชชาธรรมกายและมีความตั้งใจจริง มี ความเพียรและอดทน แล้วมีน้องเขียนมาถามด้วยว่าทำไม พี่หน้าใสจัง (ไม่มีสิว) พี่กุ้งกับนุ่นก็แอบยิ้มในใจ แล้วตอบ ว่านั่งสมาธิมากๆ เมื่อใจใสหน้าก็จะใส มีน้องเขาเขียนมา ถามอีกว่าพี่ไม่เสียดายวิชาความรู้ที่เรียนมาหรือ ตอบว่า ไม่เสียดายเพราะวิชาทางโลกเป็นวิชาที่เรียนติดคือใช้ใน การทำมาหากินเท่านั้น แต่วิชชาธรรมกายนี่เป็นวิชชาเรียน ต่อ เรียนเพื่อช่วยตัวเองด้วย แล้วก็มีคำถามอีกมาก เหมือนกันคุยจนเกือบถึง ๓ ทุ่ม ก็ออกมา พอออกมาก็นั่ง คุยกับน้องยุวฯ ที่รู้จักกันต่อที่ที่พักของยุวฯ ปรากฏว่า กัลยาณมิตร