การใช้เสื้อผ้าและอาหาร : หน้า 56/168

๓.ใช้ป้องกันความน่าอับอายขายหน้า การนุ่งห่มของพระภิกษุมีวัตถุประสงค์เพียงแค่นี้ แม้ พวกเรา (อุบาสก อุบาสิกา) ที่ใช้เสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่มกันอยู่ ก็มุ่งกันที่ ๓ เรื่องอย่างนี้เหมือนกัน แต่ชาวโลกเขาไม่ใช่ เสื้อผ้าเขาใช้อย่างไร เขาใช้ เพื่ออวดรูปร่างสัดส่วนของเขา ใช้แสดงฐานะตำแหน่งบ้าง หรืออาจจะใช้เพื่อความมัวเมา เป็นแฟชั่นบ้าง ไอ้ที่ควรจะ ปิดมันก็เปิด ไอ้ที่ควรจะเปิดมันก็ปิด เพราะฉะนั้นใช้เสื้อ ผ้าก็ต้องใช้ด้วยความพินิจพิจารณาให้มันถูกวัตถุประสงค์ กันจริงๆ ไม่ใช่เตลิดเปิดเปิงไป การกินก็เหมือนกัน ที่จริงแล้วจะกินเพื่อยังอัตภาพ นี้ให้ดำเนินชีวิตไปได้ เพื่อการปฏิบัติธรรม เพื่อกำจัดเวท นาเก่าคือความหิวให้หมดไป และป้องกันเวทนาใหม่ไม่ ให้เกิด เป็นอย่างไร ก็คืออย่าตะกละเกินไป และสุดท้ายก็ กินเพื่อสุขภาพ แต่ของชาวโลกเขาจะกินเอาสวย กินเอาดัง กินเอา สนุก กินเล่นๆ มีสารพัดเลย เพราะฉะนั้นเริ่มตั้งแต่เสื้อผ้า ก็มัวเมาในเสื้อผ้า ใช้ไม่ถูกต้องตามวัตถุประสงค์ ถ้าพูด ถึงการกินก็กินไม่ถูกวัตถุประสงค์ แล้วคุณธรรมจะเกิดได้ อย่างไร กินไม่เป็น เสื้อผ้าใช้ไม่เป็น ก็เลยเป็นโทษแก่ตัว เองและกับคนอื่นด้วย ที่อยู่อาศัย ก็เช่นกัน เอาไว้กันแดด กันลม กันฝน กันเลือด เหลือบ ยุง ริ้น ไร กันไม่ให้ประเจิดประเจ้อ แต่ ทางโลกนั้นมันไม่ใช่ ที่อยู่อาศัยอีกนั่นแหละที่จะแสดง ฐานะ จะเอาความดัง จะเอาความโอ่อ่า หรูหรา สารพัด เพราะเขาทำอย่างนี้ เขาก็เลยต้องเบียดเบียนตัวเอง ไม่ ควรเหนื่อยก็ต้องไปเหนื่อย ไปสร้างมันขึ้นมา นี่โทษที่เกิด กัลยาณมิตร กับตัวเอง โทษที่เกิดกับคนอื่นเป็นอย่างไร ทรัพยากรเลย ขาดแคลน ทำให้คนที่จนอยู่แล้วก็เลยจนยิ่งขึ้นไปอีก ควร จะมีบ้านหลังเดียวก็มีเสีย ๕ หลัง ๑๐ หลัง นี่มันเป็นอย่าง นี้ ที่อยู่อาศัยก็ใช้ไม่ถูกวัตถุประสงค์ แม้แต่ยาที่กิน กินเพื่อรักษาโรคแค่นั้นมันก็จบแล้ว แต่บางคนเขากินเอาสงบ กินเอาดังก็มี กินเอาฟุ้งซ่านก็มี สารพัด เพราะเขาใช้อะไรก็ไม่ถูกวัตถุประสงค์ คือขาดความ พินิจพิจารณา มันก็ฟ้องว่าสติสัมปชัญญะของเขามันไม่ ไหว มันแย่ สิ่งเหล่านี้ถ้าเราได้ระมัดระวังเสียตั้งแต่แรก ก็ จะทำให้ไม่ว่าเราจะไปเกี่ยวข้องกับอะไร ก็จะมองทะลุถึง วัตถุประสงค์ได้หมดเลย ถ้าเราใช้สอยสิ่งเหล่านี้ด้วยความไม่ประมาทมัวเมา ใช้เท่าที่มันจำเป็น ใช้ด้วยสติและปัญญาอยู่ทุกย่างก้าวด้วย ความพินิจพิจารณา เพราะ ราะฉะนั้นความเป็นโทษ เป็นภัย ๕๒ ธนวาคม ๒๕๓๙