การตัดสินใจของธิดาเศรษฐี : หน้า 138/168

พี่น้องที่จะช่วยดิฉันคลอดได้สบาย ขึ้น” สามีได้ยินภรรยาพูดเช่นนั้น สำหรับบุคคลผู้ท่องเที่ยวอยู่ในวัฏฏสงสารนั้น ผู้ที่ชื่อว่าไม่เคยเป็นบุตรธิดาของบุคคล ทั้งหลายนั่นย่อมไม่มี แม้จะรักใคร่และเป็นห่วงเป็นใย ภรรยาซึ่งเคยเป็นเจ้านายของตน มาก่อน แต่เพราะความเกรงกลัว ในอำนาจบารมีของธนเศรษฐีบิดา ของนาง ที่ตนบังอาจนำลูกสาวของ เขาลักลอบหนีมา หากตนจะพา นางกลับไปสู่วงศ์ตระกูลของนางแล้ว สาวลงมาจากปราสาทหรือออกไป ไหนข้างนอกเลยแม้สักครั้งเดียว ฝ่ายธิดาสาวคนเดียวของธน อันตรายอันเกิดจากความแค้นเคือง เศรษฐี เมื่อตัดสินใ เมื่อตัดสินใจหนีตามชาย นึกว่าได้กระทำเช่นนี้กับบุตร คนรักซึ่งเป็นคนรับใช้ในบ้านของเธอ ของเศรษฐีจักต้องเกิดขึ้นกับตนเอง อย่างไม่ต้องสงสัย จึงพูดบ่ายเบี่ยง สาวของตนแล้ว จะปลดความกังวล เอง พร้อมทรัพย์สมบัติจำนวนหนึ่ง ว่า ที่ลักลอบขโมยมา เพื่อใช้เป็นทุนใน สามีภรรยาก็คาดการณ์ผิดถนัดไป จริงที่ทำให้หัวใจของทั้งสองแทบจะ หยุดเต้นด้วยความตกใจและอับ สาวของตนจากคนรับใช้ใกล้ชิดว่า เรื่องชู้สาวออกไปได้ แต่สองเศรษฐี เสียแล้ว เพราะในวันหนึ่งได้รู้ความ อกพ่อแม่ จากชีวิตอันแสนสุขบน ยอดปราสาทมาแล้ว เธอจะต้อง อายขายหน้า เมื่อได้ทราบเรื่องลูก กับคู่ชีวิตที่เป็นชายยากจนเข็ญใจ ไปเรื่อย ๆ จนภรรยาเลิกรบเร้า แต่เพราะอำนาจความรักความหลง และเลือกอนาคตของตัวเอง บัดนี้ธิดาสาวสวยสุดรักสุดหวงได้ ที่ครอบงำจิตใจ ทำให้เธอตัดสินใจ หนีตามทาสชายคนหนึ่งไปเป็นสามี ภรรยากันด้วยความไม่รักดีเสียแล้ว ในชนบทที่นางใช้ชีวิตอยู่กับ สุดปัญญาที่เศรษฐีทั้งสอง สองจะตาม ตาม สามี เป็นท้องถิ่นที่ทุรกันดารห่าง นางตัดสินใจจะกลับบ้านด้วยตัวเอง เก็บข้าวของสําหรับเดินทางเรียบ ขณะที่สามีไปทำธุระนอกบ้าน เมื่อ ร้อยแล้ว นางจึงฝากเพื่อนบ้านที่อยู่ บ้านใกล้กันว่า นางจะกลับไปหา ขอให้เพื่อนบ้านบอกแก่สามีของ กลับมาดูแลเลี้ยงดูให้ดีเหมือนดัง ไกลจากความเจริญความสะดวก บิดามารดายังพระนครราชคฤห์ เดิมได้ เขาทั้งสองได้แต่ปลงอนิจจัง สบายต่างๆ เมื่อถึงคราวที่ครรภ์ขอ แล้วหันหน้าเข้าวัดเวฬุวันมหาวิหาร นางแก่ใกล้คลอดแล้ว จึงได้ปรึกษา อาศัยรสพระธรรมที่พระบรมศาสดา กับทาสผู้เป็นสามีว่า นางด้วย สัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงให้แก่ “พี่ ท้องของดิฉันแก่ใกล้ ฝ่ายสามีกลับมาถึงบ้านไม่ เห็นภรรยาจึงถามเพื่อนบ้านดู เมื่อ พุทธบริษัทดับความเร่าร้อนกระวน คลอดเต็มที่แล้ว ดิฉันอยากให้พี่ ทราบเรื่องแล้วก็รีบเดินทางติดตาม กระวายที่เศร้าโศกสะเทือนใจถึง ช่วยพาดิฉันกลับไปหาคุณพ่อคุณ ภรรยาไปด้วยความเป็นห่วง เมื่อไป แม่ที่เมืองหลวง เพราะที่นั่นมีญาติ ทันกัน ก็พบว่าภรรยาของตนคลอด บุตรสาวลงไปได้ “ขอให้น้องรอเวลาอีกสัก การใช้ชีวิต แม้จะพอรู้ว่าเมื่อจาก หน่อยเถอะ เพราะวันนี้พี่ยังมีกิจ ต้องทำอีก เอาไว้พรุ่งนี้หรือมะรืนนี้ ผจญกับความยากลำบากเพียงไร ค่อยเดินทางก็แล้วกันนะจ๊ะ” สามีนั้นจะคอยผัดวันเลื่อน กัลยาณมิตร ๑๓๙๔ ธนวาคม ๒๕๓๙