การสร้างบารมี : หน้า 7/204

ในชีวิตย่อมใช้วันเวลาให้เป็นประโยชน์ในการสร้างบารมี ด้วยการทำทาน รักษาศีล และเจริญภาวนา เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกา จนสะเทือน ขวัญกันไปทั่วโลกนั้น ลูกทุกคนคงจะได้ข้อคิดว่า ชีวิต มนุษย์มันไม่แน่นอน การชิงช่วงและช่วงชิงเกิดขึ้นได้ ตลอดเวลา ๒๔ น. แต่เสียดายที่มนุษย์ไม่รู้ความจริงว่า สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นได้อย่างไร เพื่ออะไร และใครทำให้เกิด เพราะความไม่รู้นี้เองโลกจึงวุ่นวายจนถึงทุกวันนี้ งบประมาณที่เจียดเอาไปใช้รบราฆ่าฟันกันนั้น สามารถนำมาสร้างสันติภาพและสันติสุขให้เกิดขึ้นแก่โลกได้ ด้วยการขยายความรู้อันบริสุทธิ์ที่ถูกต้องให้มนุษย์ได้รับทราบ แต่เพราะความไม่รู้จึงใช้งบประมาณนั้นเอาไปสู้รบกัน รบ กันเองระหว่างมนุษย์กับมนุษย์ ต่างก็เสียเงินตรา เวลา และอารมณ์ แถมผูกเวรกันไปอีก นี่เพราะความไม่รู้ว่า ข้าศึกที่แท้จริงคือใคร ถ้ารู้เขาก็จะไม่ทำกันอย่างนี้ ข้าศึกที่แท้จริงนั้นอยู่ภายในตัวของมนุษย์ทุกคน ในโลก เป็นฉากหลังในฉากหลัง เป็นแหล่งกำเนิดของ ผู้ค้นคิด เขาสอดส่งสั่งกันลงมาตามลำดับถึงมนุษย์ มนุษย์ไม่รู้เรื่องเพราะถูกเขาบังคับบัญชาเอาไว้ และถูก ตรึงให้ติดในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส และธรรมารมณ์ สิ่งเหล่านี้มาบดบังดวงปัญญา และไม่ให้โอกาสกับตัวเอง ได้ศึกษาค้นคว้าเข้าไปรู้ของจริง สู้รบกันอย่างนั้นกี่ล้าน ครั้งก็ไม่ถูกตัวจริง หน่า ซ้ำยังเกิดการผูกเวรกันไป น่า เสียดายทรัพยากร เสียดายเวลา แล้วก็เสียดายที่เขาจะ ต้องไปผูกเวรกันต่อไปอีก มีวิธีรบอีกประเภทหนึ่งซึ่งจะไปถูกตัวจริง เป็น การสู้รบที่ไม่ต้องใช้อาวุธยุทโธปกรณ์ ไม่มีความตาย ไม่ มีความโคกเศร้าเกิดขึ้น มือไม่ต้องชุ่มด้วยโลหิต จะมี ความสุขทุกขั้นตอน ข้าศึกที่แท้จริงนั้น คือ พญามารที่ อยู่ในตัวของมนุษย์ทุกคนนั้นแหละ ต้องเข้าถึงธรรมกาย ได้ศึกษาวิชชาธรรมกายแล้วจึงจะไปรู้ไปเห็นว่า เขาอยู่ ฉากหลัง คอยบังคับอากาศโลก ขันธโลก สัตวโลก สรรพ สัตว์สรรพสิ่งทั้งหลายทั้งมนุษย์ ทิพย์ ธรรม นั้นละช้าศึก คัวจริง มนุษย์ทุกคนตกเป็นเชลย เชลยของความโลภ ความโกรธ และความหลงที่พญามารเขาน่า มาบังคับ บัญชาเอาไว้ เชลยแบ่งเป็น ๒ ประเภทคือ เชลยผู้รู้กับ เชลยไม่รู้ เชลย ไม่รู้กี่รบกันไปตามแบบที่เราได้เห็น ได้ยินได้ฟังกันอย่างนั้น แต่เชลยผู้รู้ คือ รู้ว่ามนุษย์เป็น บ่าวเป็นทาสของพญามาร พญามารอยู่เบื้องหลังความ ทุกข์ทรมานของสัตว์โลก ของความขัดแย้ง การทะเลาะ เบาะแว้งต่างๆ นานาที่เกิดขึ้น เชลยผู้รู้ก็จะพยายามช่วย ตัวเองด้วยการปฏิบัติธรรม น่า ใจเข้าสู่ธรรมะภายใน พอ ถูกส่วน ความสว่างเกิดขึ้น เข้าถึงธรรมกาย จากธรรมกาย ก็ศึกษาวิชชาธรรมกาย ไปรู้ไปเห็นด้วยธรรมจักขุของ ธรรมกาย หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ท่านทำอย่างนี้ ท่านเอาเชลยผู้รู้นี่แหละทำหยุดทำนิ่ง เป็นอัศวินอันตราย สําหรับพญามาร ความจริงทรัพยากรที่มีอยู่ในโลกนี้ มีเอาไว้เพื่อ หล่อเลี้ยงสังขารมนุษย์ให้ดารงอยู่เพื่อการทําหยุดท่านิ่ง จะได้ค้นพบความจริงของชีวิต ของสรรพสัตว์และสรรพ สิ่งทั้งหลาย เมื่อพบความจริงแล้วจะได้เป็นนักรบที่แท้จริง รบกับกิเลสอาสวะภายในนั้นแหละ รบกับตัวจริง ถ้าจับ ต้นของเขาได้ ความทุกข์ทรมานทั้งหลายก็หมดไป ความ แตกต่างหลากหลายของมนุษย์ทั้งเชื้อชาติ ศาสนา และ เผ่าพันธุ์ก็หมดไป มนุษย์จะคิดเหมือนกัน พูดเหมือนกัน ทำเหมือนกัน มีความปรารถนาร่วมกันที่จะยังสันติสุข และสันติภาพให้เกิดขึ้นแก่โลก มนุษย์จะมีแต่ความสุข ยินดีในการให้มากกว่าการรับหรือแย่งชิงเอามา รอยยิ้ม จะปรากฏบนใบหน้าของมนุษย์ทุกคน สันติสุขและสันติภาพที่แท้จริงนี้ สามารถทำให้ เกิดขึ้นได้ เป็นจริงได้ ไม่ใช่เป็นเรื่องเพ้อฝันเพราะนี่เป็น สัจธรรม คือ เป็นสิ่งที่มีจริง และทำได้จริง แต่ว่ามนุษย์ ขาดกัลยาณมิตร หรือมีกัลยาณมิตรแต่ก็ชะล่าใจมัว ประมาทอยู่ จึงไม่ให้โอกาสกับตัวเองทำหยุดทำนิ่ง จึงไม่ ได้เข้าถึงของจริงที่เป็นจริง ๆ ดังนั้นก็เลยพลอยทุกข์ พลอยวิตกกังวลไปกับเขาด้วย แต่ลูกหลวงพ่อคงจะไม่ เป็นเช่นนั้น เพราะเราได้สร้างบารมีด้วยความสุขสนุก สนานเบิกบานบุญบันเทิงกันมาตลอดทุกวันทุกคืนทุกเวลา เพราะฉะนั้นสร้างบารมีกันต่อไปนะลูกนะ การ ชิงช่วงกับช่วงชิงนั้นเกิดขึ้นตลอดเวลา เป็นการรบระหว่าง ธรรมะกับอธรรม โดยอาศัยมนุษย์เป็นหุ่นหยาบๆ เป็น สงครามตัวแทนของธรรมะและอธรรม เข้าใจยากสักนิด จนกว่าจิตของลูกจะหยุดนิ่ง กระทั่งเข้าถึงวิชชาธรรมกาย นั้นแหละลูกจึงจะเข้าใจ กันนานเป็น พฤศจิกายน พ.ศ. ๒*®® C