การทำบุญและผลของกรรม : หน้า 167/204

ตกใหม่ๆ ก็มีแต่ความสดใส ทำความสบายใจให้กับทุกผู้คน ในคราวหนึ่งท่านพระอนุรุทธะ ผู้เป็นเลิศในด้านทิพยจักษุ พาภิกษุ ๕๐๐ รูป เดินทางไปเมืองกบิลพัสดุ ซึ่งเป็นบ้านเกิดของท่านเอง พระ ประยูรญาติของท่าน พอทราบข่าวก็พากันมาถวายภัตตาหาร คอยอุปัฏฐาก รับใช้เป็นอย่างดี มีแต่น้องสาวของท่านชื่อ โรหิณี เท่านั้นที่ไม่มา พระ เถระจึงถามว่า “โรหิณีอยู่ไหน ทำไมไม่มาร่วมทำบุญกับหมู่ญาติเล่า" ได้ รับค่าตอบว่า “อยู่ในตำหนัก” พระเถระจึงถามต่อว่า “เพราะเหตุไรจึงไม่ เสด็จมา" พระประยูรญาติได้เรียนท่านว่า “ที่พระนางไม่เสด็จมา เพราะ ทรงละอายที่ตัวเองเป็นโรคผิวหนัง มีตุ่มขึ้นเต็มตัวแม้จะหาหมอมารักษา สูญเสียเงินทองมากมายก็ไม่สามารถรักษาให้หายได้” พระเถระจึงให้ไป เชิญพระนางมา ด้วยความกรุณาในพระนาง ซึ่งเป็นน้องสาวร่วมสายโลหิต จึงแนะนำให้ทำบุญใหญ่ โดยการสร้างโรงฉันสำหรับพระภิกษุ ๕๐๐ รูป และให้ทำความสะอาดโรงฉันเป็นประจำ พระนางโรหิณีได้ขายเครื่องประดับทั้งหมด แล้วน่า ทรัพย์มาสร้าง โรงฉัน ทำเป็น ๒ ชั้น ตามคำแนะนำของพระเถระ แม้ว่าโรงฉันยังไม่ เสร็จเรียบร้อยดี พระเถระก็นิมนต์พวกภิกษุมาฉันที่นี่เป็นประจำ พระนางโรหินีมีความผูกพันอยู่กับการสร้างโรงฉันมาก ได้ ทำการกวาดถูให้สะอาดอยู่เป็นนิจ ด้วยอานุภาพบุญนั้นเอง โรคผิวหนัง ของนางได้หายไปเรื่อยๆ กลับได้ผิวพรรณวรรณะเปล่งปลั่งดั่งทอง มี ร่างกายที่ผ่องใสเป็นที่ดึงดูดาตึงดูดใจของผู้ได้พบเห็นทีเดียว เมื่อโรงฉัน เสร็จสมบูรณ์ดีแล้ว พระนางได้นิมนต์ภิกษุสงฆ์มีพระพุทธเจ้าเป็นประมุข มานั่งให้เต็มโรงฉัน แล้วได้ถวายภัตตาหารที่ประณีต พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงกระทำภัตกิจเสร็จแล้วตรัสถามว่า “นี้ เป็นทานของใคร" พระอนุรุทธะจึงกราบทูลว่า "พระพุทธเจ้าข้า ทานนี้ เป็นทานของพระนางโรหิณีน้องสาวของข้าพระองค์" พระผู้มีพระภาคเจ้า จึงรับสั่งให้เรียกพระนางมาเข้าเสา แล้วตรัสถามว่า “ดูก่อนโรหิณี เธอรู้ไหมว่า ทำไมจึงเป็นโรคผิวหนัง” พระนางตอบว่า “ไม่ทราบ เจ้าชา" พระบรมศาสดา จึงตรัสบอกว่า “โรคนั้นได้เกิดขึ้น เพราะความโกรธของเธอนั่นเอง” แล้วพระองค์จึงทรงเล่าถึงกรรมในอดีตของพระนางโรหิณีว่า ในอดีตชาติ พระนางได้เป็นอัครมเหสีของพระเจ้ากรุงพาราณสี ได้ทราบว่าพระเจ้ากรุงพาราณสีหลงใหลหญิงนักฟ้อนคนหนึ่งมาก ก็มี ความริษยา จึงคิดหาทางกลั่นแกล้งหญิงนักฟ้อน วันหนึ่ง พระนางออกอุบาย ให้เรียกหญิงนักฟ้อนมาพบตามลำพัง ในขณะที่หญิงนักฟ้อนนั้นมาเข้าเสา พระนางก็ส่งคนนำผงหมามุ่ยไปโปรย ลงบนที่นอน ที่ผ้าห่ม และเครื่องใช้ต่างๆ แล้วยังให้โปรยใส่ตัวของหญิง พัทยาณมิตร พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๗ ๑๖๔