การสั่งสมบุญและการเลือกเกิด : หน้า 165/204

ส่งผล เหมือนผลไม้ที่สุกงอมแล้วก็ต้องร่วงหล่นจากต้น หรือเหมือนฝนที่ตกลงมาเต็มลำธาร แล้วจะไหลไปสู่แม่น้ำ เอ่อล้นไหลต่อไปถึงทะเลมหาสมุทร เพราะฉะนั้น บุญ บาปที่สั่งสมในสมัยที่เป็นมนุษย์ แม้ไม่ทันส่งผลในชาตินี้ ก็จะตามไปให้ผลในภพชาติต่อไป คนเราแม้ไม่อาจจะ กำหนดความตายได้ แต่เราก็สามารถเลือกเกิดได้ ชีวิต ของเราจะให้เป็นอย่างไรก็ขึ้นอยู่กับใจของเรา เมื่อเราละ จากโลกนี้โปโอกาสที่เราจะเลือกเกิดในสุคติภพก็ไม่ยาก ขึ้นอยู่กับว่าเราจะได้ใช้โอกาสที่เป็นมนุษย์นี้ ท่าให้เกิด ประโยชน์สูงสุดสำหรับชีวิตของเราหรือเปล่า หากมีบุญ เสียแล้วต้องเลือกเกิดได้ จะไปเป็นเศรษฐีหรือเป็นสหาย แห่งเทพในโลกสวรรค์ หรือจะไปทนทุกข์ทรมานอยู่ใน อบายภูมิ ก็อยู่ที่ตัวของเราเอง ชีวิตนี้แล้วแต่เราจะเลือก เดิน ลมหายใจของนักสร้างบารมี เมื่อเรารู้แล้วว่า กิจโฉ มนุสฺสปฏิลาโภ ความได้ อัตภาพเป็นมนุษย์ เป็นการยาก เพราะกว่าจะได้อัตภาพนี้มา จะต้องมีกำลังบุญมากพอที่จะมาเกิดเป็นมนุษย์ ถ้ากำลัง บุญน้อยๆ มาเกิดไม่ได้ แต่ดูเหมือนว่า สิ่งที่เราได้มาด้วย ความยากลำบากนี้ ส่วนใหญ่มักจะใช้กันอย่างไม่ทะนุถนอม ใช้กันอย่างถล่มทลายโดยไม่รู้คุณค่าของกายมนุษย์ว่า สำคัญแค่ไหน เหมือนคนหาเงินมาได้ด้วยความยากลำบาก เพื่อจะได้ซื้อรถดีๆ สักคัน พอได้มาแล้วก็ไม่ได้ดูแลรักษา ใช้อย่างไม่ทะนุถนอม ใช้ไปไม่กี่ปีก็ฟังเสียแล้ว ไม่คุ้มกับ เงินทองที่หามาได้ด้วยความเหนื่อยยากลำบากเลย เพราะฉะนั้น พวกเราทุกคนควรให้ความสำคัญ กับการสั่งสมบุญให้มากๆ เพราะบุญเท่านั้นที่จะไปเป็น ทุกสิ่งทุกอย่างของเรา บุญเท่านั้นเป็นที่พึ่งทั้งในโลกนี้และ โลกหน้า นักปราชญ์บัณฑิตทั้งหลาย ท่านรู้คุณค่าบุญ ลมหายใจของท่านเป็นไปเพื่อการสั่งสมบุญกุศลล้วนๆ พระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยได้กล่าวเอาไว้ว่า "ตราบใด ที่เรายังมีลมหายใจอยู่ เราก็ต้องสั่งสมบุญและก็ฝึกฝน อบรมตนเองให้ดียิ่งๆ ขึ้นไปอย่างต่อเนื่อง จนกว่าจะเป็น ผู้ที่สมบูรณ์พร้อมทั้งวิชชาและจรณะ" คือเราจะต้องมีหัวใจ ของนักสร้างบารมีอย่างพระบรมโพธิสัตว์เจ้าทั้งหลาย คือ เราจะต้องมีหัวใจของนักสร้าง บารมีอย่างพระบรมโพธิสัตว์เจ้า ทั้งหลาย คือไม่ว่าจะเกิดกี่ภพ กี่ชาติก็ตาม ต้องสร้างความดี ไม่รู้จักหยุด ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เมื่อยล้า ห้อก็ไม่ได้ ถอยก็ไม่เป็น เป็นแต่สร้างความดีให้เต็มที่ ในทุกที่ ทุกเวลานาที เราต้อง สั่งสมบุญตลอดเวลาเหมือน กับการหายใจ ไม่ว่าจะเกิดกี่ภพกี่ชาติก็ตาม ต้องสร้างความดีไม่รู้จักหยุด ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า ท้อก็ไม่ได้ ถอยก็ไม่เป็น เป็นแต่สร้างความดีให้เต็มที่ ในทุกที่ ทุกเวลานาที เรา ต้องสั่งสมบุญตลอดเวลาเหมือนกับการหายใจ ให้มีกระแส บุญคอยหล่อเลี้ยงอยู่ตลอดเวลา เหมือนไฟไม่ขาดเชื้อ ถ้า หมดบุญก็หมดลม ไม่ควรหายใจเข้าออกฟรี เพราะเรา เป็นนักสร้างบารมีพันธุอกาลิโก คือสั่งสมบุญกันทุกที่ ทุก เวลานาที เป็นนักสร้างบารมีพันธุ์อจินไตย ลมหายใจนี้มี ไว้เพื่อการสร้างบารมีอย่างเดียว..... ณ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๒ ๖๓