กรรมและความรับผิดชอบ : หน้า 179/204

ปกิณกะนานาสาระ : อิสระ ทุกคน จ เป็นเจ้าของกรรม เคยอ่านเจอเรื่องไม่ธรรมดาในนิตยสารฉบับหนึ่ง เมื่อไม่นานมานี้ เป็นเรื่องของคน ๒ หัวครับ ที่ว่าสองหัว คือมี ๒ หัวจริงๆ ไม่ใช่เป็นการเปรียบเทียบคนที่มีหลาย เจ้าหลายนาย คนนี้มีลักษณะที่เรียกว่าฝาแฝด แต่ว่าแฝด ที่หัว มีลำตัวเชื่อมติดกัน มีแขนขาคนละข้าง คนซีกขวา ชื่อแอ็บบี้ คนซีกซ้ายชื่อบริตตี้ ควบคุมร่างกายคนละซีก ภายในจะมีหัวใจ กระเพาะอาหาร กระดูกสันหลัง แยก จากกัน อวัยวะที่อยู่ตากว่าเอวลงมาใช้ร่วมกัน ลักษณะ อย่างนี้วงการแพทย์เรียกว่า แฝดสยาม หรือ 000106 ไผเก แต่ถึงกระนั้น เด็กทั้งสองคนก็มีนิสัยร่าเริง ขี้เล่น น่ารัก ชอบหยอกล้อกัน ดูแล้วก็ไม่แตกต่างจากเด็กทั่วไป จะ แตกต่างก็ตรงที่เป็นแฝดเท่านั้น เรื่องนี้เคยเป็นเรื่อง โด่งดังมาแล้วในปี พ.ศ.๒๕๓๘ สร้างความประหลาดใจให้ กับสาธารณชนมากทีเดียว คุณคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างไรบ้าง? ถ้ามองในแง่ของกฎแห่งกรรมแล้ว เราจะเห็นว่า ทุกคนมีกรรมเป็นของตัวเอง เป็นเจ้าของแห่งกรรมที่ ตนเองทำมา ไม่ว่าดีหรือชั่ว ตนเองก็เป็นทายาทรับผล แห่งการกระทำนั้นทั้งหม งหมด คือต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ ตนเองทำ พูดไปก็ไม่น่าเชื่อที่มีปรากฏการณ์เช่นนี้ให้เห็น เป็นระยะ แม้ในประเทศไทยของเราก็เคยมีปรากฏการณ์ เช่นนี้เกิดขึ้นในจังหวัดหนึ่งทางภาคอิสาน ในสามัญสำนึก พื้นฐาน เรายอมรับเขาในฐานะเป็นมนุษย์คนหนึ่ง แต่ก็ อดที่จะมองตามความเป็นจริงไปไม่ได้ว่า มันเป็นเรื่อง ของกรรม โดยเฉพาะเรื่องความพิกลพิการ โรคภัยไข้เจ็บ โรคร้ายทั้งหลาย ล้วนมาจากกรรม (เวร) ปาณาติบาต คือ ฆ่าสัตว์ตัดชีวิตนั้นเอง เป็นเศษกรรมที่ให้ผลต่อเนื่อง อย่างเรื่องของคนๆ หนึ่งในสมัยพุทธกาล ประกอบอาชีพฆ่าหมูอยู่ถึง ๕๕ ปี เวลาที่จะลงมือฆ่า ก็ จะมัดหมูติดไว้กับหลัก จับอ้าปากแล้วเอาไม้ใส่ไว้ไม่ให้ปิด เข้าหากันได้ กรอกน้ำร้อนปุดๆ ลงไปผ่าน คอไหลออก ทางทวารหนัก จนกระทั่งน้ำใส หมูทรมานจนตายไป เสร็จแล้วก็เอาน้ำร้อนมาลวกตัวให้ขนหลุดออก ขั้นตอน สุดท้ายค่อยตัดแบ่งไปขายและบริโภค จนถึงบั้นปลายชีวิต กรรมตามมาทัน นายจุนทะถึงกับร้องครวญครางเหมือน หมูที่ถูกเชือด คลานเข้าไปมาในบ้านตลอด ๗ วัน มีแต่ ทุกข์ทรมานแสนสาหัส แล้วก็สิ้นชีวิตไปเกิดในอเวจีมหา นรกทันที นี่ถ้าสิ้นกรรมในนรกก็ต้องมาเกิดใช้เศษกรรม อีกหลายภพชาติ นึกแล้วก็น่ากลัวครับ พวกเราชาวพุทธควรเตือนตัวเองอยู่บ่อยๆ อย่า ทำอะไรตามใจไปหมด จนลืมนึกถึงผลดีผลร้ายที่จะตาม มาภายหลังเมื่อทำกรรมนั้นเสร็จแล้ว จะได้ไม่ต้องมานั่ง เสียใจว่าทำไมเราเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ มันจะสายเกินการณ์ เพราะทันทีที่เราลงมือทำอะไรไป สิ่งนั้นก็เสร็จสมบูรณ์ เป็นกรรมของเราทันที จงเริ่มต้นทำกรรมดีตั้งแต่วันนี้ พรุ่งนี้จะไม่มีคำ ว่าสายอีกต่อไป นายมิตร พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๔ Cam