ชีวิตอันตราย : หน้า 202/204

หน้าสุดท้าย - นวธรรม ชีวิตอันตราย ท้องนภาที่กว้างใหญ่ไพศาล ดวงอาทิตย์ทอแสง ยามรุ่งอรุณของวันใหม่เคลื่อนย้ายในช่วงสาย ตะวันคล้อย ยามบ่าย จนกระทั่งเลื่อนลับไปในยามเย็น แล้วก็เป็น เช่นนี้ทุกวัน นั่นคือสัญลักษณ์ของวันเวลาที่ล่วงผ่านไป ซึ่งเราไม่อาจเรียกย้อนกลับมาได้ มนุษย์เมื่อเกิดมาแล้ว ไม่รู้ความจริงของชีวิต ไม่เข้าใจโลกอย่างแท้จริง ถ้าเป็นเช่นนี้ ชีวิตย่อมอันตราย เพราะความไม่รู้นั้น ย่อมทำให้มนุษย์พลาดพลั้งในการ ดำรงชีวิต ทั้งการคิด การพูด การกระทำ ซึ่งจะส่งผลเป็น วิบากกรรม ให้ผู้พลาดพลั้งนั้นเสวยทุกข์ ไม่มีความสุข และประสบความสำเร็จในชีวิตเลย ชีวิตที่ผ่านมาของทุกคนนั้นยาวนานผ่านไปแล้ว ก็ผ่านเลย แต่ชีวิตของเราข้างหน้าที่เหลืออยู่นั้นสั้นนัก เมื่อเรารู้อย่างนี้ ก็ควรทำวันนี้ให้ดีที่สุด แสวงหาคุณค่า สาระของชีวิต เยี่ยงอย่างบัณฑิตในกาลก่อน เพื่อขจัด ความไม่รู้จริงของชีวิต ด้วยการสั่งสมความดี เพิ่มพูนบุญ บารมี ท่าทาน รักษาศีล เจริญสมาธิภาวนา อย่างสม่ำเสมอ ๒๐๐ พัฒนาณนิท พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕2- ต่อเนื่องมิให้ขาดตอนแม้แต่วันเดียว เพราะนั่นคือหนทาง มาแห่งบุญบารมีของเรา ชีวิตประจำวันของมวลมนุษย์ทั้งหลายไม่ว่าจะ ประกอบธุรกิจการเล่าเรียนศึกษา การกระทำอื่นใด ซึ่งจะ ให้ได้ผลสำเร็จล้วนแล้วต้องเกี่ยวข้องอาศัยบุญทั้งสิ้น ถ้าเรามีบุญมาก การคิดวินิจฉัยก็ถูกต้อง กระทำ สิ่งใดก็สําเร็จโดยง่าย มากกว่าผิด ถ้าบุญปานกลาง การคิด พูดว่า มีผลถูกต้อง ถ้าบุญน้อย จะคิดวินิจฉัยท่า สิ่งใด ก็จะผิดพลาด มากกว่าถูก แต่ถ้าไม่มีบุญเลย จะคิดพูดทำ สิ่งใด จะผิดพลาด ทั้งสิ้นไม่มีความสำเร็จเลย แล้วเราท่านทั้งหลาย...มีบทสรุปให้แก่ชีวิตแล้ว หรือยังว่า “จะเป็นผู้มีบุญมาก บุญปานกลาง บุญน้อย หรือไม่มีบุญเลย”