ผลของกรรม : หน้า 164/204

ชาติกุญชรน่าหน้าไปนั้น เป็นลูกชายคนโต สมัยที่เป็น มนุษย์เขามีความเลื่อมใสในพระรัตนตรัย ได้ถวายทานกับ พระสงฆ์หมู่ใหญ่ จึงได้รับความสุขความบันเทิงใจ ผู้ที่นั่ง รถเทียมม้าอัสดรเป็นลูกชายคนกลาง เขาไม่ตระหนี่เป็น ทานบดีผู้ใจบุญ ส่วนนางฟ้าผู้มีดวงตางดงามนั้นเป็นลูกสาว เมื่อเป็นมนุษย์นางได้ถวายทานแด่พระสงฆ์ด้วยความเคารพ ส่วนพวกเราสมัยเป็นมนุษย์ก็คือลุงกับป้าของสามเณร นั่นแหละ มีความตระหนี่ ไม่ได้ให้ทาน แล้วยังเที่ยวด่า บริภาษสมณพราหมณ์ผู้มาฉันภัตตาหารที่บ้าน มีทรัพย์ แล้วแต่ไม่ได้ให้ทาน มัวแต่สะสมเก็บตุนเอาไว้ แล้วยัง ห้ามลูกๆ ไม่ให้ทำบุญให้ทานอีกด้วย ผลบาปนั้นทำให้ ต้องมาทนทุกข์ทรมานในอัตภาพของเปรต ขอให้สามเณร ช่วยทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้ด้วยเถอะ เพราะขณะนี้ทุกข์ มากต้องกินน้ำเลือดน้ำหนองของกันและกัน กรรมนั้นก็ ๑๖๒ กันยายน พฤศจิกายม พ.ศ. ๒๕๔๔ บังคับให้ทุบตีกันด้วยความโกรธอีกไม่เคยได้รับความสุขเลย เพราะความตระหนี่ จึงไม่เคยให้อะไรแก่ใครเลย ผลก็คือ ต้องมาลำบากเป็นทุกข์อย่างที่เห็นนี้แหละ สามเณรได้ฟังดังนั้นแล้ว ก็บังเกิดความสลด สังเวชใจ สงสารลุงกับป้าจับใจ จึงเข้าไปกราบพระอาจารย์ แล้วเรียนท่านว่า จะไม่ลาสิกขาแล้ว แต่นี้ต่อไปจะตั้งใจ ปฎิบัติธรรมล่งบุญให้โยมลุงโยมป้าให้พ้นจากอัตภาพของ เปรต สามเณรได้มุ่งมั่นทำความเพียร ไม่ให้ใจออกห่าง จากศูนย์กลางกายเลย ในที่สุดก็ได้บรรลุธรรมเป็นพระ อรหันต์ แล้วก็อุทิศส่วนบุญส่วนกุศลไปให้ลุงป้าเป็นประจำ ทำให้ท่านพ้นจากอัตภาพของเปรตไปบังเกิดบนสวรรค์ เราจะเห็นว่า สิ่งที่เราได้ทำเอาไว้ไม่สูญหายไปไหน ไม่ว่าจะเป็นกรรมดีหรือกรรมชั่ว จะก่อตัวเป็นดวงบุญ และดวงบาปดีดอยู่ในกลางกายของเรา คอยวันเวลาที่จะ