การวางแผนชีวิตและบุญ : หน้า 96/204

ช่วยเรา อย่างตัวพี่เองมีความรู้สึกว่า พี่บุญน้อย เหมือนกับว่าจริงๆ เรายังไม่ได้วางแผนชีวิตไปไกลๆ ว่า วันนี้ทำอะไร อีก ๒ ปีต้องทำอะไร อีก ๑๐ ปี ทำอะไร ด้วยการที่เราไม่ได้วางแผน มีความรู้สึกว่า ทุกอย่างที่เรา ดำเนินอยู่ทุกวันนี้ และทุกอย่างที่ได้มา ก็มาด้วยกำลังบุญ ไม่รู้จะพูดอย่างไร ถ้าใครไม่ได้เจอกับตัวเองก็จะไม่รู้ แต่ เราเจอกับตัวเรา อย่างสมบัติเหมือนกัน เดี๋ยวก็มา เดี๋ยว มันก็ไป เราไม่ต้องไปปวดหัวกับมัน เชื่อมั่นในบุญ ทำบุญ ให้ต่อเนื่อง ใครไม่เชื่อก็ช่าง คนที่เชื่อก็จะรู้เองว่าของจริง ก็คือบุญ ไม่มีอะไรจริงกว่าบุญ ทำแล้วรู้ ทำแล้วเห็น ไม่ ทำก็ไม่มีทางรู้ ถามก็ไม่เข้าใจ ไม่มีคำตอบไหนจะตอบได้ นอกจากตัวเองต้องปฏิบัติเอง เรื่องบุญเนี่ยเป็นเรื่องน่าเสียดาย สำหรับคนที่ไม่ พยายามที่จะเข้าใจ แล้วก็ไม่พยายามที่จะมองบุญ ในมุม มองของสิ่งที่แม้ว่ายังมองไม่เห็น แต่ว่ามีพลัง ความจริง เราก็เจอคนมาเยอะ บางที่พยายามอธิบายแล้วก็ไม่เชื่อ ก็ ไม่รู้จะพูดยังไง แต่ถ้าเขาเชื่อหรือเขาเจอกับตัวเขาเอง เราก็เห็นว่ามีพัฒนาการเกิดขึ้น ทุกอย่างที่ท่านสอน นี้คือทั้งหมดของชีวิตเรา เอาคำสอนท่านมาใช้กับอะไร.. กับชีวิต คือ ทั้งหมดของ ชีวิต พูดได้เลยว่า ถ้าไม่มีคุณยาย ไม่มีหลวงพ่อ เราจะ เข้าใจเรื่องบุญหรือเปล่า ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต ถ้า เราไม่รู้ชีวิตที่เกิดมาก็เท่านั้น สำคัญมั้ยล่ะ.... เวลาเราเห็นท่าน รู้สึกเราไม่กลัว ชีวิตนี้ไม่มีอะไร ที่น่ากลัวเลย รู้สึกว่ามีพลัง มีจุดยืน มีความมั่นคง มี ความเป็นมนุษย์ มีทุกอย่าง เพราะเรารู้ว่าเราเกิดมาทำไม ตรงนั้นเราจะไม่หวั่นไหวเลย ดีที่สุดแล้วที่ได้มาเจอคุณยาย เจอหลวงพ่อ ดีที่สุดแล้วสำหรับชีวิตเรา ไม่มีสมบัติอะไร ทดแทน เพราะท่านให้สิ่งที่ใครก็ให้ไม่ได้ เปิดทางสว่างให้เรา รู้ว่าชีวิตจะดำเนินอย่างไรต่อไป รู้ว่าอะไรผิด อะไรถูก รู้ ว่าเราสามารถเลือกเส้นทางชีวิตได้ รู้ว่าเส้นทางไหนที่เรา ควรไป เส้นทางไหนที่เราไม่ควรไป ถึงแม้เราอาจจะมอง ภาพเส้นทางนั้น เส้นทางนี้ไม่ออกว่าเป็นอย่างไร แต่เรารู้ ว่าเส้นนั้นควรไป แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว และขณะเดียวกัน ๕๘ กัลยาณมิต, พฤศจิกายนพ.ค. ๒๕** ก็สามารถตัดสินใจได้ถูกในอีกหลายๆ เรื่อง เวลาที่ใจนิ่ง ๆ เช้ากลางแล้ว รู้สึกเหมือนมีพลังที่ใสๆ ไหลเข้ามา ทำให้ สมองเราแจ่มใส คิดอะไร มองอะไรก็ชัด ซึ่งอธิบายให้คน ที่ไม่ได้นั่งปฏิบัติธรรมฟังไม่เข้าใจหรอก แต่เรารู้เลย อย่างมานั่งปฏิบัติธรรมที่ดอยสุเทพฯ แค่ได้ยินเสียงสน เสียงใบไม้ ได้กลิ่นหญ้า กลิ่นดิน ใจเราก็ละเอียดอ่อนได้ เป็นพัฒนาการของอารมณ์ที่ค่อยๆ ละเอียดอ่อน จะรู้สึกเงียบขึ้น ละเอียดอ่อนขึ้น แล้วในความละเอียดอ่อน ในความเงียบนั้น มีพลังไหลเข้ามาแทนที่ ไม่ใช่พลังความ ร้อน แต่เป็นพลังความเย็น ที่มีอำนาจไล่ความทุกข์ ความสกปรก ไม่ขยะในสมองเราได้ แล้วมันก็แหวกทิ้งไป เหลืออะไรที่เป็นความใสๆ ที่จะให้เรารับอะไรที่ดีๆ เข้ามา และก็มีช่องทางใหม่ๆ เกิดขึ้นมาเลยว่าเราจะต้องทำอย่างไร ทุกครั้งเวลาที่พี่นั่งคิดงาน พี่ปวดหัว พี่ก็จะนั่งหลับตา พอเข้ากลางแค่แป๊บเดียว เดี๋ยวเราจะรู้เลย รู้แม้กระทั้ง ร่างกายเราต้องทำอะไร เราจะเชื่อในวิจารณญาณตรงนั้น ถ้าคนไม่ได้นั่งธรรมะ เล่ายังไงก็ไม่เข้าใจ แต่ตัวเราเราจะ รู้ว่าเหมือนองค์พระท่านบอก ให้ไปทำอย่างนี้ก่อน ที่เรารู้ เรื่องนี้ได้ ก็เพราะคุณยายและหลวงพ่อ O อยากจะฝากอะไรถึงลูกศิษย์คุณยายบ้าง ใน โอกาสที่ใกล้ถึงวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ซึ่งเป็นวันสลาฟางท่าน คุณยายท่านเป็นของจริง เป็นของแท้ ช่วงนี้ก็ ขอให้นั่งสมาธินึกถึงคุณยาย นึกถึงบุญที่ได้ทำร่วมกับยาย อธิษฐานกับคุณยาย ขอพลังบารมีของท่าน ใช้เวลาช่วงนี้ ระลึกนึกถึงท่าน ท่านก็ไม่ได้ไปไหน ท่านอยู่กับเราตลอด และก็ปฏิบัติธรรมให้ดีก็เป็นสิ่งเดียวที่จะทดแทนพระคุณท่าน