การใช้ชีวิตของวัยรุ่น : หน้า 113/204

อย่างเช่นการไปเที่ยวกลางคืน หรือไปตามสถานที่ที่ วัยรุ่นชอบไปกัน หลายคนอาจจะคิดว่าเป็นเรื่องธรรมดา หรือปกติ อย่างมีสุภาษิตจีนบอกว่า “ถ้าอยากเจอผี ก็ให้ เดินทางตอนกลางคืนบ่อยๆ” อยากให้ลองคิดว่า ถ้าเราไป สถานที่นี้บ่อยๆ สักวันหนึ่งก็ต้องมีเรื่องมาหาเราจนได้ อย่างเช่นผมมีเพื่อนที่คณะฯ เขาไปเที่ยวตอนดึกๆ กัน แล้วก็ดื่มเหล้าด้วย ตอนขากลับขับรถเกิดอุบัติเหตุ กระดูกเชิงกรานเคลื่อนต้องนอนโรงพยาบาล ส่วนอีกคน ที่เหลือ ก็หัวแตกเย็บกันหลายเข็ม สภาพรถยับเยินมาก คือผมว่า เราอย่าเอาตัวเองไปอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ ล่งเสริมทำให้เกิดสิ่งที่จะเกิดโทษตามมาเลย สู้เราเอาเวลา เที่ยวนี้โปนั่งสมาธิทำใจให้ผ่องใส แล้วอ่านหนังสือหรือดู ข่าวอะไรไปก็น่าจะเกิดประโยชน์มากกว่า การเรียนก็ไม่เสีย เงินก็ไม่ต้องเสีย...” “เพื่อนๆ ผมหลายคนรู้สึกว่า การที่เราไปเที่ยวก็ เหมือนกับไปเพื่อให้ได้ความสุข แต่ความสุขนี้ไม่จีรัง เราไปเที่ยวมาแค่ชั่วข้ามคืน สุขแป๊บเดียว แต่จะตามมา ด้วยความทุกข์หลายเรื่อง บางคนเมาค้างไปเรียนไม่ไหว แล้วแถมต้องแบกบาปไปด้วย นอกจากนั้นยังเป็นการเสีย เวลาแทนที่เราจะเอาเวลานี้ไปใช้ปรับปรุงท่า ตัวเองให้ดีขึ้น ทำชีวิตให้ดีขึ้นในหลายๆ ด้าน เรากลับเสียเวลาไปทำให้ ชีวิตและนิสัยแย่ลงอีกต่างหาก ถ้ายิ่งเจอเพื่อนไม่ดีด้วยแล้ว บางทีอาจหลงไปติดยาอย่างที่เป็นข่าวในหน้าหนังสือ พิมพ์ก็ได้..” วัยรุ่นส่วนใหญ่ จะมีความคิดในการกระทำ ที่ ทำให้เพื่อนในกลุ่มยอมรับตัวเอง โดยการทำในสิ่งที่เพื่อนๆ ในกลุ่มท่า กัน เช่น โดดเรียน หรือไปเที่ยวตอนเย็น ซึ่งใน ปัจจุบันวัยรุ่นที่มีแนวทางความคิดเช่นนี้ ได้สร้างปัญหา เกิดขึ้นในสังคมไทยมากมาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องยาเสพติด เรื่องการเรียนตกต่ำ ที่พ่อแม่จะต้องตามมาแก้ไข แต่ภา โณตมมีเพื่อนมาก แม้ที่เขาเองไม่เคยทำในสิ่งเหล่านี้เลย แต่เพื่อนในกลุ่มก็ยังยอมรับเขา แถมกลับเป็นที่รักของ เพื่อนเสียอีก เขามีเคล็ดลับหรือจุดยืนตรงนี้อย่างไร - “การที่เพื่อนจะยอมรับ หรือไม่ยอมรับนั้น ผมว่า อยู่ที่นิสัยของเรามากกว่า ว่าเราเป็นคนมีน้ำใจ เป็นคน มีลังควัตถุ ๔ แท้จริงรึเปล่า ตอนเวลาเขามีเรื่องเดือนร้อน เรามีความจริงใจไปช่วยเหลือเขา เขาก็จะคิดถึงเรา บางที เพื่อนในกลุ่มที่เราไปเที่ยวด้วยกัน มีแต่ความสนุกเป็นชั่ว ครั้งชั่วคราว แต่กลับไม่เป็นที่ยอมรับกันในกลุ่มก็มี เพื่อน จะเลือกคบเรา ไม่ได้เป็นเพราะว่าเราไปเที่ยวกับเขา หรอกครับ แต่เป็นเพราะเรานิสัยดีมากกว่า และถ้าเรามี จุดยืนอยู่ตรงนี้แล้ว เราเองก็จะพบว่า เมื่อเวลาผ่านไป เรานี้แหละจะเป็นหลักให้เขาได้ สุดท้ายเขามีอะไรก็จะ กลับมาปรึกษาเรา” จากการที่เราได้มาคุยกับน้องภาโณดม หรือน้อง อุดมไปด้วยแสงสว่าง (คำแปล) เรารู้สึกดีใจที่วัยรุ่นในยุคนี้ มีแนวคิดในการดำเนินชีวิตโดยนำ หลักธรรมะมาใช้ควบคู่ ไปด้วย ด้วยเหตุที่ น้องภาโนตมเข้าวัดตั้งแต่เด็กๆ ธรรมะได้ซึมซับและหล่อหลอมให้เขากลายเป็นคนที่มี ความสามารถมีเพื่อนเยอะ สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ตั้งแต่ ม.๔ (สอบเทียบ) จนกระทั่งจบวิศวะคอมพิวเตอร์ ได้ เกียรตินิยมเหรียญทองอีกต่างหาก และก็ยังมาเป็นอาสา สมัครเป็นหัวหน้าแผนกธรรมโฆษกอีกด้วย เพราะเขาไม่ ได้คิดไปก่อนว่า ..ธรรมะทำ ให้เขาคร่ำครึ แต่ธรรมะทำ ให้ เขาปรับปรุงพัฒนาตัวเอง ไปสู่สิ่งที่ดีกว่าในชีวิตเสมอ .. ลักษาณมิตร พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕®® ตอ