การมองการก่อวินาศกรรมในมุมมองของชาวพุทธ : หน้า 177/204

แ ปกิณกะนานาสาระ : ดราชนีธรรม ชาวพุทธ [[[ ควรมองการก่อวินาศกรรมในสหรัฐอย่างไร ? สงครามหรือการก่อวินาศกรรมในอดีต มักมี หายนะที่เกิดขึ้น ซึ่งจะมีส่วนแห่งบาปไปด้วย นี้เป็น สาเหตุมาจากปัญหาเศรษฐกิจ หรือปัญหาปากท้อง เพราะไม่ว่าคนหรือสัตว์โลกตื่นต้นมาแต่เช้าต่างก็แสวงหา ทั้งนั้น เพราะการแสวงหาที่ไม่ชอบธรรม เช่น ค้าอาวุธ ค้ายาพิษ สิ่งเสพติด เป็นต้น ที่เป็นอาชีพที่พระสัมมา สัมพุทธเจ้าตรัสห้ามเอาไว้ บ้างได้สมบิตมาแล้วเก็บรักษา ไม่ชอบธรรม เช่น กักตุน หรือโก่งราคาบ้าง หรือการจัด แจกเพื่อบริโภคใช้สอยโดยไม่ชอบธรรม เช่น กีดกันสินค้า คว่ำบาตร ไม่เกื้อกูลต่อประชากรในบางประเทศบ้าง การแสวงหา การเก็บรักษา และการจัดแจกเพื่อการบริโภค ใช้สอยที่ไม่ชอบธรรมนี้ไปเบียดเบียนประชากรในบาง ประเทศอย่างต่อเนื่อง เป็นแรงกดดันให้เกิดความอาฆาต พยาบาท และระเบิดออกมาในรูปแบบสงครามหรือก่อ วินาศกรรมในที่สุด ในฐานะของชาวพุทธ ควรดีดตามดูด้วยความ ระมัดระวัง ไม่ควรไปยินดี หรือสะใจกับความหายนะ หรือการเสียชีวิตไม่ว่าในครั้งนี้หรือจะเกิดขึ้นในครั้งใดก็ตาม ครั้งหนึ่งในสมัยพุทธกาล พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พร้อมด้วยภิกษุหมู่ใหญ่เสด็จไปในแคว้นโกศล ทอดพระ เนตรเห็นชาวประมงจับปลา แล้วฆ่าขายอยู่ในท้องถิ่น แห่งหนึ่ง พระองค์ได้เสด็จแวะริมทาง ประทับนั่ง แล้ว ตรัสถามพระภิกษุเรื่องชาวประมงจับปลาและฆ่าปลาอยู่ แล้วพระองค์ก็ตรัสว่า การเพ่งแลดูสัตว์ที่เขาฆ่า หรือน ไปฆ่าด้วยใจที่เป็นบาป หรือแม้การดูมนุษย์ที่เขาพึ่งฆ่า พึงน่าไปฆ่าด้วยใจที่เป็นบาป ผลแห่งกรรมนั้นย่อมเป็น เพื่อไม่เกื้อกูล เพื่อทุกข์แก่เขาตลอดกาลนาน สรุปความ ว่าไม่ควรมีใจยินดี ชอบใจ สะใจกับการตายหรือความ ประการแรก ประการที่สอง เมื่อเกิดเหตุการณ์อย่างนี้ขึ้นควร พิจารณาธรรมสังเวช ก็คือธรรมที่เป็นของคู่โลกคือความแก่ ความเจ็บและความตาย โดยเฉพาะความตายมีสองประเภท คือ ตายในเวลาที่ควร และตายก่อนเวลาที่ควร เมื่อดูหนัง ดูละครแล้วก็ย้อนมาดูตัวเองว่า เราก็หนีไม่พ้น จะตาย เมื่อไหร่ สถานที่ใดไม่ทราบ ชีวิตของเราที่ดำรงอยู่ใน ขณะนี้เราประมาทหรือเปล่า เราได้สั่งสมคุณความดี บุญกุศลไว้เป็นเสบียงในการเดินทางของชีวิตหลังจากตาย แล้วหรือยัง ประการที่สาม ควรถือโอกาสนี้สอนตัวเองว่า สัตว์ทั้งหลายมีกรรมเป็นของตัว เราไม่ควรไปเบียดเบียน ชีวิตหรือฆ่าใคร และตั้งจิตอธิษฐานว่าใครก็อย่ามาฆ่าเราได้ ถ้ากระทำได้เช่นนี้ไม่ว่าเกิดการก่อวินาศกรรมที่ใดก็ตาม เราก็จะได้ประโยชน์จากเหตุที่เกิดต้นนั้น สรุปประโยชน์ ประการ ก็คือ ประการแรก เราก็ไม่ไปมีส่วนแห่งบาปจากยินดี หรือสะใจกับการตาย หรือความหายนะของคนอื่น ๓ ประการที่สอง ดูหนังดูละครก็มาย้อนดูตัวเอง พิจารณาถึงความตายที่เราจะต้องพบ อย่างที่เราได้เห็น แล้วไม่ประมาทเร่งรีบทำความดี ประการที่สาม ถือโอกาสนี้สอนตัวเองไม่ให้ไป เบียดเบียนชีวิตของใคร จะได้ไม่มีเวรที่ใครจะกลับมา เบียดเบียนเราได้อีก ลบาลมิตร พฤศรีกายน พ.ศ. ๒*®®©๗๕