เหตุการณ์ไม่คาดฝัน : หน้า 120/204

...ปัง..!!! เสียงยองปืนดังสะท้านก้องบริเวณท้องถนน พร้อม กับเลือดที่กระจายออกจากห้วยองบอย ภรรยาหวีดร้องด้วย ความตกใจสุดยึด มอเตอร์ไซค์ยับหนีหายไป พร้อมกับฝูงปืนที่ ตกตะลึงในเหตุการณ์อันไม่คาดฝัน อุ้มลูกนกฮูกที่น่าสงสารกลับไปบ้านด้วยความดีใจ ...ปัง..!..!! เสียงของปืนดังสะท้านก้องบริเวณ เวลาผ่านไป....ลูกนกฮูกที่น่าสงสาร ไม่ยอมกิน ท้องถนน พร้อมกับเลือดที่กระจายออกจากหัวของบอย อาหารที่บอยน่ามาให้ ย่างเข้าวันที่ ๕ นกน้อยที่ยังไม่ถึง วัยที่จะพรากจากอกของแม่ ได้ขาดใจตายไปในตอนเช้า บอยจัดการเอาซากนกไปทิ้ง แล้วลืมไปเลยว่า ชีวิตของ สัตว์ตัวน้อยสองตัว ได้จบลงไปเพราะการกระทำของตนเอง และในวันนั้นเอง บอยและภรรยาได้กลับไปบ้านที่อยู่ใน อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น ตกเย็นบอยก็ขับรถป้ายแดงดันใหม่ พาภรรยา คู่ชีวิตที่แสนดีออกไปเล่นกีฬาและพบปะเพื่อนที่สโมสร เมื่อเล่นกีฬาเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาและภรรยาจึงขับรถ กลับบ้าน ในเวลาโพลเพล้วันนั้นจะด้วยเหตุอันใดไม่อาจ คาดเดาได้ บอยเกิดร้อนขึ้นมา เหงื่อออกเร็วตัว ทั้งๆ ที่ รถยนต์นั้นเปิดแอร์เร่งความเย็นเต็มที่ แต่บอยกลับร้อน มากจนทนไม่ไหว จึงต้องหมุนกระจกลง เพื่อรับลมจาก นอกรถ “ค่อยยังชั่ว.. ได้รับลมธรรมชาติ เป็นอะไรพี่ร้อน เหมือนถูกไฟลน" บอยบอกภรรยา “หายร้อนแล้วก็ปิดกระจกเถอะ.. คาดแล้ว อันตราย น้องกลัว...!!" “ไม่มีอะไรหรอกน่า... เราไม่เคยเป็นศัตรูกับใคร เดี๋ยวก็ถึงบ้านแล้ว พี่ขอรับลมให้สบายใจหน่อยนะ" ภรรยาเห็นสามีพูดเช่นนั้นจึงไม่ขัดใจ จนกระทั้ง รถมาจอดที่สี่แยกไฟแดง.. ขณะที่รอสัญญาณไฟเชียว สิ่ง ที่สองสามีภรรยาคาดไม่ถึงก็เกิดขึ้น ได้มีชายฉกรรจ์สองคน สวมหมวกคลุมหน้า ขับรถมอเตอร์ไซด์มาจากทางด้านซ้าย ปาดหน้ารถยนต์ และอ้อมไปทางด้านขวาของคนขับ โดย ที่บอยไม่ทันตั้งตัว คนร้ายเอาปืนจ่อที่ขมับ ๑๑๘ กัลยาณปี 2 พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๕ ภรรยาหวีดร้องด้วยความตกใจสุดขีด มอเตอร์ไซด์ขับหนี หายไป พร้อมกับฝูงชนที่ตกตะลึงในเหตุการณ์อันไม่คาดฝัน เขาจบชีวิตลงในทันที โดยที่ไม่ทันได้พูดสั่งเสียกับภรรยา แม้แต่ค่าเดียว ข่าวนี้ทําให้หัวใจของผู้เป็นแม่แทบสลาย แม่ขับ รถฝ่าดงป่าและความมืดออกมาหาลูกชายสุดที่รักทันที ด้วยความรู้สึกที่ค้านอยู่ในใจ “เป็นไปได้อย่างไร ลูกเรา เป็นคนดีไม่เคยมีเรื่องทะเลาะกับใครเลย" แม่ช็อค ร้องไห้ เสียใจมาก ด้วยความทุกข์ทรมานที่เสียบุตรชายไป และ ความรักอาลัย แค่เห็นรองเท้าหรือเสื้อผ้าที่ลูกเคยสวมใส่ ก็เอามากอดร้องไห้โศกเศร้าตลอดเวลา พวกลูกๆ ของบอยสงสารแม่ จึงพาไปกราบหลวงปู่ที่ท่านมีรู้มีญาณ ช่วยดูให้ว่า ทำไมบอยจึงต้องอายุสั้นตายไปอย่างน่าอนาถ เช่นนี้ พี่สาว เมื่อแจ้งชื่อผู้ตาย พร้อมกับวันเดือนปีเกิดให้ท่าน ทราบ หลวงปู่ก็นั้งหลับตา ทำพิธีของท่านอยู่ครู่ใหญ่ ทั้งๆ ที่ไม่ได้บอกอะไรนอกจากชื่อ แต่คำพูดของหลวงปู่นั้น ท่าให้ทุกคนต้องตกตะลึง “โยม...ท่า ใจดีๆ เอาไว้นะ .. ลูกชายของโยมได้ ไปพรากลูกของนกฮูกในป่ามา และยิงแม่ของมันตาย วิญญาณของแม่นกมันอาฆาต จึงมาตามเอาชีวิตคืน” ทุกคนต่างนิ่งฟังกันเงียบ คอแห้งผาก นึกไม่ถึงว่า กรรมจะตามส่งผลหนักและแรงถึงขนาดนี้..