ชัยชนะที่สำคัญของพระพุทธเจ้า : หน้า 154/204

การอุบัติขึ้นของพระองค์จึงทำให้หมู่สัตว์ หลุดพ้นจากความมืดคืออวิชชา พบแสงสว่างแห่งสัจธรรม กันมากมายเป็นเอนกอนันต์ พระองค์ทรงได้รับชัยชนะมา นับภพนับชาติไม่ถ้วน เพราะฉะนั้นจึงได้รับการเฉลิมพระ นามว่า พระชินเจ้า พระชินสีห์หรือพระอนันตชิน ซึ่ง หมายถึงผู้มีชัยชนะตลอดกาล ชัยชนะที่สำคัญซึ่งพระ โบราณจารย์ได้พรรณนาเอาไว้ มีอยู่ด้วยกัน 4 ครั้ง ท่าน ได้รวบรวมเป็นบทสวดพุทธชัยมงคลคาถา หรือที่เราเรียกว่า สวดพาหุง นั้นเอง ทั้ง 4 บทนั้นเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ ชัยชนะอันยิ่งใหญ่ของพระพุทธองค์ ที่เกิดขึ้นในสมัย เริ่มตั้งแต่ชัยชนะ ๘ ครั้งสำคัญนั้นคือ พุทธกาล ๑. ชัยชนะที่มีต่อพระพญามาร ๒. ชัยชนะที่มีต่ออาพวกยักษ์ ๓. ชัยชนะที่มีต่อช้างนาพาคีรี ๔. ขัยชนะที่มีต่อองคุลีมาลโจร ๕. ชัยชนะที่มีต่อนางจิญจมาณวิกา 5. ชัยชนะที่มีต่อสัจจกนิครนถ ๗. ชัยชนะที่มีต่อนันโทปนันทะนาคราช ๔. ชัยชนะที่มีต่อพกพรหม เพื่อเป้นการเจริญพุทธานุสสติมีพระพุทธเจ้าเป็น อารมณ์ อันจะส่งผลให้ได้รับอานิสงส์ใหญ่ติดตัวเราไปข้าม ภพข้ามชาติ เป็นอุปนิสัยให้ได้เกิดในบวรพุทธศาสนา และเพื่อเป็นการเดินตามรอยบาทพระบรมศาสดา จึงถือ โอกาสน้อมนำเอาเรื่องราวเกี่ยวกับชัยชนะครั้งสำคัญทั้ง ๔ นี้ มาเล่าถ่ายทอดผ่านปลายปากกาสู่ท่านผู้อ่าน เพื่อ เป็นการเพิ่มพูนพลังศรัทธาในองค์พระบรมศาสดา และ จะได้มีกำลังใจในการสร้างความดีให้ยิ่งๆ ขึ้นไป ชัยชนะของพระพุทธเจ้าครั้งที่ ๑ ทรงชนะพญามาร ov พาหุ สหสฺสมภินิมมิตสาวธนต์ ครีเมขส์ อุทิตโฆรสเสนมาร์ ทานาทิธมฺมวิธินา ชิตวา มุนินโท ตันเตชสา ภวตุ เต ชยมงฺคลาน (คำแปล) พระจอมมุนีได้ชัยชนะพญามาร ผู้นิรมิตแขน มากตั้งพัน ถืออาวุธครบมือ ขี่คชสารครีเมขล์ พร้อมด้วย ©๕๒ กัลยาณมิตร พฤศจิกายน พ.ศ. 104:88 เสนา มาโห่ร้องต้องกึกด้วยธรรมวิธีมีทานบารมี เป็นต้น ด้วยเดชแห่งพุทธชัยมงคลนั้น ขอชัยมงคลทั้งหลาย จงมี แกทาน มารหรือพญามาร คือผู้ขวางความดี ชัดขวาง หนทางของการสร้างบารมี คอยล้างผลาญทำลายความดี ของมนุษย์ แล้วชักน่าให้คนกระทำในสิ่งที่เป็นบาปอกุศล พอกพูนอาสวะกิเลสให้หนาแน่นยิ่งขึ้น ขณะเดียวกันก็ ขวางกั้นไว้ไม่ให้ทำความดีได้เต็มที่ ทำให้มนุษย์ยากที่จะ หลุดพ้นจากภพทั้ง ๓ คือกามภพ รูปภพ อรูปภพ ซึ่ง เปรียบเสมือนคุกใหญ่ที่คุมขังสัตว์และตรึงเอาไว้ด้วยกิเลส อาสวะ งเป็นเครื่องผูกหย่อนๆ แต่แก้ยากที่สุด ท่า ให้ ต้องระทมทุกข์อยู่ในทะเลแห่งสังสารวัฏเรื่อยไป ในพระไตรปิฎกมีบันทึกไว้หลายแห่ง แต่ก็ไม่ได้ บอกลักษณะของมารว่า มีรูปร่างหน้าตาอย่างไร เราจะ เห็นมารตัวจริงได้ ก็ต่อเมื่อใจหยุดนิ่งได้อย่างสมบูรณ์แล้ว เท่านั้น ซึ่งปกติของมารจะคอยขัดขวางคนห่า ความดี ให้ มีอุปสรรคต่างๆ นานา แต่มารไม่สามารถบังคับผู้มีใจ หยุดนิ่งดีแล้ว จะบังคับได้ก็เฉพาะผู้ที่มัวส่งใจไปในเรื่องไร้ สาระ ออกนอกศูนย์กลางกายเท่านั้น เหมือนพระสัมมา สัมพุทธเจ้าทรงได้ชัยชนะพญามารในวันที่ตรัสรู้ธรรมใต้ ควงไม้พระศรีมหาโพธิ์ เรื่องมีอยู่ว่า พญามารได้ตามรังควานพระสัมมา สัมพุทธเจ้าของเราตลอดมา นับแต่ทรงออกผนวช ได้ พยายามปิดบังเห็น จ๋า คิด รู้ ของพระองค์เอาไว้ ไม่ให้รู้ หนทางสายกลาง ทำให้ต้องใช้เวลาในการบำเพ็ญเพียร และบำเพ็ญทุกรกิริยานานถึง 5 ปี ในที่สุดเมื่อบารมีแก่รอบ พระองค์ก็สามารถได้ชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่ เพราะทรงปราบ ได้ทั้งพญามาร และเสนามาร ในวันที่พระมหาบุรุษจะตรัสรู้นั้น พระองค์ประทับ ตั้งอยู่ที่โคนต้นอัสสัตถพฤกษ์ หรือที่เราเรียกว่า ต้นโพธิ์ หันพระพักตร์ไปทางทิศตะวันออก ทรงมีพระมนัสมั่นคง ทรงทั้งคือปราชิตบัลลังก์ ซึ่งแม้ว่าจะผ่าลงมาถึงร้อยครั้ง ก็ไม่แตกทำลาย โดยทรงอธิษฐานว่า เนื้อและเลือดใน สรีระจะแห้งเหือดไปหมดสิ้น จะเหลือแต่หนัง เอ็น และ กระดูก ก็ตามที เรายังไม่บรรลุพระสัมมาสัมโพธิญาณ จักไม่ทำลายบัลลังก์นี้