ความคิดถึงในครอบครัว : หน้า 46/204

"ไกล ... อาจจะไกล แสน สนไกล ... อาจจะไกล ... จนสุดสายตา ... เราห่างกัน ..อาจจะไกลสุดฟ้า ..อาจจะเกินที่จะหเบกัน แต่ความห่างไกล ไม่เคยห้ามใจ ที่ยังคิดถึง.... ส่งไปให้ถึงใจเธอ... อยากจะบอกเธอ คิดถึงเธอ เหลือเกิน...” เพลงข้างต้น เป็นเพลงที่เติ้ลล่งมาให้ครอบครัว ทางอินเตอร์เน็ต ...ตอนนี้ ความคิดถึงของทุกคน ที่มีต่อเดล ไม่ แพ้กับที่เติ้ลล่งมาเลย... เพลงนี้ ทำให้มันร้องไห้ เพราะสายใยความผูกพัน ที่พี่และน้องมีต่อกัน แต่มัน ก็ได้รับการโอบปลอบอย่างทะนุถนอม จากแม่ ผู้หญิงที่อบอุ่นที่สุดของลูก ทุกคนในครอบครัว มานั่งล้อมพร้อมกัน นั่งฟัง ซ้ำๆ ซ้า ซ้ำ.. และจดจ่อกับ 6 - ma!! ที่เติ้ล จะโต้ตอบกลับมา ทุกๆ ๒ วัน. .- เติ้ล เป็นบุตรชายคนที่ ๓ ของครอบครัว (อายุ ๑๖ ปี) ที่ชิงทุนไปเรียนต่อประเทศอเมริกา เติ้ลเรียน เก่ง ซึ่งทุกคนก็เรียนเก่งเหมือนเดิ้ล มันสอบได้ที่ ๑ ทุกปี ตาณก็สอบได้ ๓ กว่าทุกเทอม ซึ่งเรียนดีขึ้นเรื่อยๆ และ คนสำคัญ... ทั้ง... พลิกเกรดจาก ๐.๗๗ มาเป็น ๔.๐๐ แล้วยังได้รับรางวัลพร้อมทุนเรียนดีในระดับอุดมศึกษา ทั้ง ๆ ที่อดีตของทั้งเกือบเสียคนไปแล้ว.... คุณวีรศักย์ - คุณสุภาภร ผดุงดันตระกูล เจ้าของ บริษัทกุลสิริ พลาสแพค จำกัด เป็นผู้ผลิตบรรจุภัณฑ์ พลาสติก ตั้งอยู่ที่มหาชัย ...ลูกๆ จะเรียกพวกเขาทั้งสอง ว่า “ปาป่า.. มามา ..... รชยา (ทั้ง) - มธุรา (มีน) - อดิทัศ (เติ้ล) - ธนธัช (ตาณ) ...เป็นลูกที่เกิดตามลำดับที่พ่อแม่ได้ทำให้พวกเขา สานสายใยแห่งรักอันงดงามไว้ด้วยกัน จนยากที่จะมีใคร แกออก.. คุณวีรศักย์ - คุณสุภาภร เข้าวัดพระธรรมกาย เพราะได้มาสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวให้กับคุณพ่อ ไม่ว่าจะทำกิจกรรมใดก็ตาม ทุกคนในครอบครัว จะมาคอยเป็นกำลังใจให้กับเสมอ