การให้และคุณค่าของชีวิต : หน้า 73/204

.. เป็น “การให้” ทุกอย่างจึงดูจะพร้อมใจกันหันกลับไปด้วย เช่น เรามีน้อย แต่พอใจและให้คนรอบข้างได้ด้วย เราก็จะ กลายเป็นคนร่ำรวยภายในพริบตา รวยทั้งปัจจัยสี่มั่งมีทั้ง ความสบายใจ ไปไหนที่เป็นที่รัก ใครๆ ก็ต่างรู้จัก ตัวเรา เองจะยิ่งตระหนักใน “คุณค่าของชีวิต" ตนเอง นับเป็นความโชคดีอย่างมหาศาล ที่เราได้มีโอกาส คุ้นเคยกับพุทธศาสตร์ ที่ให้ค่า ตอบหลายๆ ข้อที่ วิทยาศาสตร์แม้แต่ทุกวันนี้ยังให้ไม่ได้ เพราะพุทธศาสตร์ มีขอบเขตที่กว้างขวางกว่า สามารถอธิบายในสิ่งที่จับต้อง มองเห็นด้วยตาเปล่าไม่ได้ อย่างน้อยที่สุด... พุทธศาสตร์ ก็ทำให้เราไม่ต้องห่วงว่า “การให้” ของเราจะสูญเปล่า เพราะวิทยาศาสตร์ซึ่งเราอาจจะคุ้นเคยกว่า ก็บอกไว้แล้ว ว่าสสารย่อมไม่สูญหายไปไหน ดังนั้นจึงมีโอกาสเป็นไปได้ว่า สิ่งที่เราหามาได้และให้ไปจะเป็นสมบตที่ไปคอย ยัง สถานที่ข้างหน้าต่อไป ที่เราจะเดินทางไปถึง (ชาตินี้ขณะ นี้หรือในอนาคตและชาติต่อไปๆ) หากว่าเรายังไม่อาจปักใจเชื่อพุทธศาสตร์ได้อย่าง มั่นใจนักก็ตาม แต่เราก็คงไม่ถามด้วยความสงสัยว่า “การ ให้” เป็นการลดความต้องการ ที่เป็นปัจจัยทำให้เราเกิด ความทุกข์ได้ เป็นการทำให้เรามีความสุข เพราะอย่าง น้อยผู้ที่ได้รับจากเรายอมส่งรอยยิ้ม หยิบยื่นมิตรภาพ ให้ รวมไปถึงถ้อยคำ ที่น่าฟัง แค่นี้ก็คงเพียงพอแล้ว ที่จะ ทำให้เรากลายเป็นผู้มี “คุณค่าของชีวิต” ขึ้นมาได้อย่าง อัศจรรย์เลยทีเดียว ฟ้า ... ก่อนมีแสงแรกแห่งดวงอาทิตย์ทาทาบให้ ความสว่าง ยังคงมีอีกหลายชีวิตที่ตื่นเรียบร้อยแล้ว และ เริ่มออกหากินก่อนใคร ชีวิตเหล่านี้น่าจะมีวิถีการดำเนิน ไปในความไม่ประมาท อย่างน้อยก็คงไม่มีความอดอยาก เกิดขึ้น เฉกเช่นคนเราที่รู้เส้นทางชีวิต โชคชะตาก่อนใคร น่าจะมีโอกาสดีที่ได้เตรียมตัวก่อน “คุณค่าของชีวิต" เป็น ประเด็นที่มีหลักการและวิธีการที่ผ่านการศึกษาค้นคว้ามา นานนับนั้นแต่ที่มีชีวิตเกิดขึ้นมาบนโลกใบนี้ คงมีเพียงเรา ให้โอกาสตนเองได้ศึกษาและลงมือทำ ง่ายแค่นี้ แต่ก็มี พลาดมาเยอะแล้ว แต่คิดว่าคงไม่ใช่เป็นคุณ แน่นอน กัลยาณมิตร พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕® mⓇ