ข้อความต้นฉบับในหน้า
โยวาทพระเดชพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์
วันทอดกฐินสามัคคี ๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๔
กฐินหมายถึง สะดึงที่ขึงผ้า แล้วก็น่ามาตัด มาเย็บ
มาย้อม ประกอบเป็นจีวรเอามาถวายแด่พระ พระท่านก็
จะคัดเลือกบุคคลที่เหมาะสมถือว่าเป็นของกลาง เหมือน
จีวรที่เลื่อนลอยลงมาจากนภากาศและตกลงในท่ามกลาง
สงฆ์ ไม่เฉพาะเจาะจงแก่ภิกษุรูปใด แล้วภิกษุรูปนั้นก็จะ
ทำพิธีกรานกฐินก็จะได้อานิสงส์ตามพระวินัยที่พระสัมมา
สัมพุทธเจ้าท่านทรงมีพระบรมพุทธานุญาตเอาไว้นี่เป็น
ส่วนของสงฆ์
ส่วนของพวกเราซึ่งเป็นทายกทายิกา ก็จะมี
อานิสงส์ไปอีกอย่างหนึ่งคือ อานิสงส์จะได้ทั้งโลกียทรัพย์
และอริยทรัพย์ ที่ปรากฏมาเล็กๆ น้อยๆ ในพระไตรปิฎก
ก็ได้กล่าวถึงเรื่องราวของเครื่องประดับมหาลดาปสาธน์
เป็นเครื่องประดับที่สวยงามเหมือนนกยูงรำแพนอยู่บนศีรษะ
ดูไกลๆ เหมือนมีนกยูงทั้งตัวที่เป็นรัตนชาติประดับ เป็น
เครื่องประดับที่สวยงาม ผู้สวมใส่ต้องมีกำลังอย่างน้อยก็ ๔
ช้างสาร ช้าง ๕ ตัวชักเย่อกันแล้วก็เสมอกันถึงจะใส่ได้
นั้นเป็นเพียงอานิสงส์เล็กๆ น้อยๆ แต่อานิสงส์ใหญ่ก็คือ
ได้บรรลุมรรคผลนิพพาน แล้วก็มีสมบตที่ยิ่งใหญ่ เป็น
มหาสมบัติเกิดขึ้นในภพชาติสุดท้าย
แต่ของเรานี่ทำกับมหาปูชนียาจารย์ด้วย คือเอา
เครื่องบริวารคือปัจจัย ๔ มาสร้างมหาวิหารพระมงคล
เทพมุนี เพื่อเป้นที่ประดิษฐานรูปหล่อทองค่าของท่านให้
มนุษย์และเทวาได้เคารพกราบไหว้บูชา ได้รู้จักว่าบุคคลผู้
นี้ ท่านผู้นี้ ได้ค้นพบสิ่งที่ยิ่งใหญ่ ความรู้ของพระสัมมา
สัมพุทธเจ้าที่ขาดหายไป ๒ พันปี ที่เนหวนคืนมาใหม่
ทำให้ปัญญาบริสุทธิ์ มหากรุณา หรือสิ่งความรู้ต่างๆ
ความสุขที่แท้จริง อานุภาพทั้งปวงได้กลับมาอีกครั้งหนึ่ง
สิ่งที่ดีจะเกิดอีกมากมาย อาศัยคำสอนของท่านในด้าน
ของธรรมปฏิบัติจะทำ ให้เกิดคนดีมากมายในโลกนี้ และ
โลกก็จะเข้าถึงสันติสุขที่แท้จริง ถึงสันติภาพที่ถาวร และ
มนุษย์จะตั้งใจแก้ปัญหากันอย่างจริงๆ จังๆ ทีเดียว
เพราะฉะนั้นบุคคลท่านนี้จึงเป็นบุคคลที่สําคัญ
ของโลกและจักรวาล สำคัญมากๆ เมื่อใครมากราบไหว้
บูชาท่าน ระลึกถึงท่านด้วยธรรมปฏิบัติหรืออามิสบูชา
หนทางสวรรค์และพระนิพพานก็จะเกิดขึ้นให้บุคคลนั้นได้
เดินทางต่อไปสู่สถานที่ที่ดีงาม เราซึ่งเป็นเจ้าของบุญผู้
สร้างถาวรวัตถุนี้ก็จะได้ทุกสิ่งที่จะเป็นเครื่องอำนวยความ
สะดวกในการสร้างบารมีของเราในภพชาติต่อไปให้ดียิ่งๆ
ขึ้นไป...
กัลยาณมิตร พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๕
๓๘