การระวังภัยใกล้ตัว : หน้า 160/204

L เดินผ่านมาเห็นรังของมัน ก็จะหยิบลูกนกไปบ้าง หยิบ ไข่ไปบ้าง บางคนเอาไป ทั้งรังเลยก็มี ด้วยเหตุนี้เอง มันเป็น นกที่ระวังภัยที่อยู่ไกล แต่ มัน ลืมป์ องกันความ ปลอดภัยที่อยู่ใกล้ๆ ความ วิปติจึงมาเยือนมันอยู่บ่อยๆ จากนิทานเรื่องนี้ทำให้ ได้ข้อคิดที่ว่า การระวัง ป้องกันภัยอันตรายที่ยังอยู่ ไกลนั้นเป็นเรื่องที่ดี แต่ หากว่าลืมความปลอดภัย ที่อยู่ใกล้ตัวเสียแล้วก็ไม่ดี ไม่ถูกต้อง เราอาจจะเปรียบ เทียบได้กับคนบางคนที่มัก พูดถึงสิ่งที่อยู่ไกลแสนไกล ในอนาคต ชักแม่น้ำทั้งห้า มาสาธยายเป็นคุ้มเป็นแคว ด้วยเหตุผลตื้นๆ แต่ปัญหา ที่เห็นในปัจจุบันเฉพาะ ไว้ก่อน โดยที่มันจะย้ายรังที่ทำอยู่บนยอดไม้ ย้ายลง มาหารังอยู่บนกิ่งไม้ตี๋ๆๆ ทั้งที่ยังไม่ถึงฤดูนั้น เมื่อเป็นเช่นนี้ แม้ว่าลมพายุจะไม่สามารถ พัดเอารังของมันไปได้ แต่เพราะเหตุที่มันทำรังต่ำ ห่างจากพื้นดินไม่มาก ผู้คนที่เดินไปมา ก็สามารถ มองเห็น และมักจะเอามือเข้ามาล้วงในรัง หยิบเอา ลูกนกไป เด็กบางคนที่เดินผ่านมา เห็นรังนกเข้า ด้วยความคึกคะนอง ก็เอาไม้มาแหย่รังนก ทำให้ ไข่นกตกลงมา แล้วก็หยิบไปทำอาหารกิน แม้เหตุการณ์จะเป็นอย่างนี้ แต่เจ้านกชนิด นี้ก็ยังดำเนินชีวิตตามแบบอย่างเดิม คือเมื่อย่างเข้าสู่ ฤดูใบไม้ผลิ มันก็จะย้ายรังจากบนยอดไม้ลงมาอยู่ ข้างล่างบนกิ่งไม้ต่ำๆ และต่อจากนั้นไม่นาน คนที่ ๑๕๘ กลยาณมิตร พฤศจิกายน พ.ศ. ๒*®® หน้ากลับไม่สนใจ บางครั้งไม่มีความรู้ ไม่สามารถ ทํา อะไรได้ ฉะนั้นเราควรจะเป็นผู้ที่ระแวงในภัยที่ยังมา ไม่ถึง และระวังภัยที่อยู่ใกล้ๆ ตัว คือต้องตั้งรับทุก เหตุการณ์ที่เราต้องเผชิญหน้า และเตรียมป้องกัน ภัยที่คาดว่ากำลังจะมาถึงตัวเรา จึงจะได้ขึ้นชื่อว่า เป็นผู้ที่ฉลาดรู้เท่าทันในเหตุการณ์ทุกๆ อย่าง