ข้อความต้นฉบับในหน้า
...เธอนั่งร้องไห้พยายาม
เก็บเสียงไม่ให้เล็ดลอด
แต่ไม่สามารถเก็บนํ้าตา
ไร้ได้
เธอปรารภเรื่องนี้กับเพื่อนสนิทคนหนึ่งและขอ
ให้พาเธอไปหาหมอทำแท้ง เพื่อนขอให้เธอทบทวนให้
รอบคอบแต่เธอยังยืนกราน เพื่อนจึงขอให้เธอทำบุญให้
ลูกก่อนจะเอาออกจากครรภ์ และได้พาเธอมาวัดแห่งหนึ่ง
ถ้าวันนี้คุณโยมท่าแห้งเอาลูกออก ต่อไปจะสอนลูกอย่างไร
ไหนบอกมาซี ในเมื่อตัวเองฆ่าทารกที่ไม่มีทางสู้
...เธอ
นั่งร้องไห้พยายามเก็บเสียงไม่ให้เล็ดลอด แต่ไม่สามารถ
เก็บน้ำตาไว้ได้
คุณโยม ถ้าย้อนกลับไปเมื่อ ๔๐ กว่าปีที่แล้ว
เช้าไปอยู่ในครรภ์ของแม่ แล้วแม่มีความคิดอย่างเราใน
ขณะนี้ จะเอาเราออกด้วยเหตุผลว่า เลี้ยงไม่ไหว คุณคิด
ว่ามันแฟรไหม ที่เราไม่มีโอกาสได้ต่อรองหรือต่อสู้เลย
...เธอเริ่มคลายโศก น้ำตาหยุดไหล เธอเงยหน้าขึ้นมองดู
พระอาจารย์ แววตาเธอมีประกาย แต่เธอก็ยังเงียบ ไม่
พูดอะไรๆ เหมือนเดิม
คุณโยม ความทุกข์ของคนประการหนึ่ง คือ
การตำหนิตัวเองได้คนอื่นติเตียนเราถ้าไม่อยากฟังก็เดินหนี
แต่ถ้าเราติเตียนตัวเองเพราะความชั่วที่เคยทำในอดีต
จะหนีไปอยู่บนเขาในป่าหรือในทะเลก็หนีไม่พ้นการติตัวเอง
วันนี้ถ้าคุณโยมไปทำแท้ง ก็ตามติเตียนตัวเองไปตลอดทั้ง
ชาติ...เธอมองพระอาจารย์ด้วยแววตาที่แจ่มใส ดูมีชีวิตชีวา
ไม่เหมือนกับตอนที่เข้ามา
เธอและเพื่อนกราบลาพระอาจารย์และจากไป
พร้อมความเบิกบานและรอยยิ้ม เพื่อนพาเธอไปทำบุญ
ในที่สุดเธอก็มานั่งอยู่กับพระสงฆ์รูปหนึ่ง โดย
การชักชวนของเพื่อน และได้เล่าเรื่องทั้งหมดของเธอให้
พระรูปนั้นทราบ เธอนั่งก้มหน้าด้วยความรู้สึกละอายและ
ขัดใจเพื่อน
พระอาจารย์พูดว่า คุณโยม เหตุผลทางเศรษฐกิจ
ถวายภัตตาหารคณะสงฆ์แล้วส่งกลับบ้าน เธอมิได้ให้
ที่ว่าไม่มีปัญญาเลี้ยงลูก กับเหตุผลทางสังคมที่กฎหมาย ความหวังหรือข้อผูกพันใดๆ กับพระอาจารย์และเพื่อน
เอื้อมเข้าไปไม่ถึงมันไม่พอนะ คุณโยมต้องพิจารณา
หลักเกณฑ์ประจำวัฏสงสาร คือ กฎแห่งกรรมด้วย ยอม
ไหมถ้าคุณโยมต้องมาเกิดอีก พอเข้าไปปฏิสนธิในครรภ์
บาปที่เคยทำแท้งก็บีบคั้นให้แม่ของคุณโยมคิดจะทำแท้ง
เอาคุณโยมออกจากครรภ์ ยินดีจะเผชิญกับบาปนี้โหม...
เธอนั่งก้มหน้าเงียบ
คุณโยม สัตว์เดรัจฉาน เช่น นก หนู หมู แมว
สุนัข มีกำลังกาย กำลังสติปัญญา กำลังบริวารพวกพ้อง
น้อยกว่าคุณโยมตั้งเยอะ มันตั้งครรภ์ที่คอก มันก็ไม่เคย
คิดเอาลูกมันออกมาก่อน มันรักหวงแหนลูกของมันทุกคอก
ทุกตัว ถ้าวันนี้คุณโยมไปทำแท้งจะต้องอายมันไปตลอด
ชีวิตเลย...เธอนั่งเงียบ แต่น้ำตาเริ่มไหลพราก
คุณโยมมีลูกแล้ว คือ พี่ๆ ของทารกในครรภ์
ปกติแม่ก็ต้องสอนลูกให้เว้นจากความชั่ว ให้เป็นคนดี
๑๗๔ กัลยาณ เว พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕:A
๓ วันต่อมา เพื่อนโทรไปคุยกับเธอที่บ้าน เธอ
บอกว่าได้บอกสามีและสมาชิกในครอบครัวแล้วว่า เธอ
กำลังจะมีสมาชิกคนใหม่
ขอบคุณที่โลกนี้ยังมีเพื่อนดีๆ ไว้ให้เธอ
ขอบคุณแม่ที่ให้โอกาสทารกน้อยลืมตามาดูโลก
ขอบคุณพระอาจารย์ที่ช่วยลดบาปของหมอ
ทำแท้งไปอีก ๑ ชีวิตและทำให้เธอไม่ต้องมีตราบาปติดตัว
มาถึงวันนี้
ขอบคุณบรรพบุรุษไทย รักษาพระพุทธศาสนา
กราบนอบน้อมพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรง
ประทานอมฤตธรรมไว้คู่โลกเพื่อสันติสุขของมวลมนุษยชาติ