การทำสมาธิในพระพุทธศาสนา : หน้า 187/204

ปี ค.ศ.๑๙๓๗ นักฟิสิกส์ชาวโปแลนด์ ชื่อเลโอ- โปลด์ อินเฟลด์ กับผมได้ขอทำงานร่วมกับเขา “สมาธิอัน กล้าแข็งและลึกล้ำของเขาเป็นเรื่องน่ามหัศจรรย์ยิ่ง” บ่อย ครั้งที่เมื่อเราผจญกับปัญหายากๆ เข้า เขาจะลุกขึ้นยืน วางกล้องยาเส้นลงบนโต๊ะ จากนั้นก็เริ่มเดินกลับไปกลับ มาช้าๆ ทีท่าเคลิ้มฝัน... เหมือนกำลังตกห้วงภวังค์! จะปรากฏขึ้นใน สีหน้าของเขา คิ้วไม่ขมวดมุ่น “คงมีแต่การสื่อสารภายใน ที่สงบเท่านั้น" เวลาผ่านไปเรื่อยๆ แล้วทันใดไอน์สไตน์ก็ หยุดเดิน "ใบหน้าผ่อนคลายลงเป็นรอยยิ้มอันนุ่มนวล.... เขาได้พบวิธีการแก้ปัญหาแล้ว!" บางคราวมันเป็นวิธีพื้นๆ เสียจนอินเฟลด์กับผม อยากจะเตะตัวเองที่ดันนึกไม่ออก สิ่งอัศจรรย์ดำเนินไป.... ในจิตใจอันลึกล้ำของไอน์สไตน์ด้วยกระบวนการ ที่เราไม่อาจหยิ่งถึง! หมายเหตุ (อัลเบิร์ต ไอน์ลไตน์ โดย ฒแส ฮอฟมันน์) การทำสมาธิในพระพุทธศาสนา สามารถ กระทำได้ทุกอิริยาบถทั้งนั่ง-เดิน-ยืน-นอน(ทั้งลืมตาหลับตา) - วิธีการทำสมาธิโดยการเดิน ในทางพระพุทธ ... ศาสนา เรียกว่า “เดินจงกรม, ... ลักษณะการเดินและสีหน้าท่าทางของไอน์สไตน์ “คล้ายกับการเดินจงกรมมากเพราะผ่อนคลายและสงบ มิได้หน้านิ่วคิ้วขมวดเหมือนกำลังเค้นสมองครุ่นคิดอย่าง เคร่งเครียดทั่วไป ตลอดฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ.๑๙๐๕ :- ก่อนที่ไอน์สไตน์จะค้นพบทฤษฎีสัมพัทธภาพนั้น ไอน์สไตน์ต้องใช้ความคิดอย่างหนักตลอดเวลา!" ทำให้ เขาต้องเหนื่อยล้าทั้งร่างกายและจิตใจ เขาไม่สามารถที่ จะรับประทานอาหารได้อย่างเหมาะสมและไม่สามารถ นอนหลับได้อย่างเพียงพอ แต่ที่แย่ยิ่งกว่านั้นก็คือ.... ไม่ว่าเขาจะพยายามเพ่งความคิดอย่างไร “ความ คิดของเขาก็ยังคงกระจัดกระจาย... ทั้งๆ ที่เขาได้พยายาม อย่างเต็มที่แล้ว" มันก็ไม่มารวมตัวกัน “ความคิดเหล่านั้น ไม่ยอมมาผนึกรวมกันเป็นทฤษฎีที่มั่งคง” อย่างที่เขา มั่นใจว่าต้องมีอยู่ ณ ที่ใดที่หนึ่ง “ดูเหมือนไม่มีทางก้าวหน้า ต่อไป” เขาก้าวมาถึงทางดัน! วันหนึ่ง ะ- ขณะที่เขากำลังเดินกลับสำนักงานสิทธิบัตร "เขา สารภาพกับเบสโชว่า .... ผมตัดสินใจทิ้งมันแล้วทฤษฎีที่ ว่านั้น" แล้วคืนนั้นเขาเข้านอนอย่างคนสิ้นหวังแต่ในขณะ เดียวกัน “ก็รู้สึกโล่งใจแปลกๆ และเข้านอนในสภาพไม่ หลับแต่ไม่ตื่นเต็มที่” เมื่อเช้าวันรุ่งขี้นะ- ไอน์สไตน์ได้บรรยายสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขาเอาไว้ว่า “คำตอบเกิดขึ้นกับผมอย่างปุบปับ... ผมได้ทฤษฎีสัมพัทธ ภาพ!” จากนั้น ะ- เขาก็ได้เขียนบทความครั้งแรกยาวถึง ๓๑ หน้า “เพื่ออธิบายความรู้ที่เกิดขึ้น... เพียงแค่แวบเดียวนี้!" หมายเหตุ ...ภาพลักษณ์ที่ปรากฏอย่างเด่นชัดของไอน์สไตน์ คือ เป็นอาจารย์หนุ่มที่ไม่มีพิถีพิกันการแต่งเนื้อแต่งตัว และการกินอยู่ มักเก็บตัวเงียบๆ คนเดียวในห้องทดลอง บางครั้งหลายๆ วันโดยไม่ต้องออกจากห้อง เมื่ออยู่นอก ห้องทดทอง “มักจะพบเห็นไอน์สไตน์อยู่ในอาการสงบ นิ่งเฉยๆ เหมือนอยู่ในภวังค์” แล้วเกิดความรู้ดีๆ น่าประหลาดใจเสมอ! ขึ้นแบบ กัลยาณมิตร พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๔ ๑๘๕