ประสบการณ์การนั่งสมาธิในศูนย์พุทธศาสนา วารสารกัลยาณมิตร ปี 2544 ฉบับที่ 11 หน้า 131
หน้าที่ 131 / 204

สรุปเนื้อหา

ระบบเรียกมหาวิทยาลัยในเมืองใดๆ เป็นลำดับตัวเลข โดยจะใช้ กับมหาวิทยาลัยภาครัฐ ที่ปารีสมีมหาวิทยาลัยภาครัฐอยู่ ๑๐ แห่ง) นักศึกษาทุกคนจะต้องทำงานวิจัย (ระดับปริญญาตรี ปีสุดท้าย) ซึ่งผมได้นำเสนออาจารย์ที่ปรึกษาสองท่าน ในเรื่อง ปรากฏการณ์ของพระพุทธศาสนาในประเทศฝรั่งเศส และจะ ต้องเก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์ หรือแบบสอบถาม ในที่สุด ผมจึงได้ตัดสินใจไปขอแจกแบบสอบถามที่ศูนย์สมาธิของพุทธ แบบเซนที่เป็นศูนย์ใหญ่แห่งหนึ่งในปารีส ศูนย์เชนแห่งนี้ก่อตั้ง โดยอาจารย์ชาวญี่ปุ่น ชื่อ ดีชิมารุ เมื่อประมาณ ๓๐ ปีที่แล้ว ตั้งอยู่ที่ ถนน Tol130 อยู่ในเขตปารีส ๑๓ หรือเรียกอีกอย่างว่าเขตคนจีน หรือเขตคนเอเชีย วันแรกที่ไปถึง ผมก็ได้พบเจ้าหน้าที่ประจำศูนย์ชาวฝรั่งเศสที่นั่น เขา ได้ชวนให้ร่วมทำชาเชนกับสมาชิกของเขา (ซาเซนก็คือ

หัวข้อประเด็น

- ประสบการณ์การนั่งสมาธิในศูนย์พุทธศาสนา

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ระบบเรียกมหาวิทยาลัยในเมืองใดๆ เป็นลำดับตัวเลข โดยจะใช้ กับมหาวิทยาลัยภาครัฐ ที่ปารีสมีมหาวิทยาลัยภาครัฐอยู่ ๑๐ แห่ง) นักศึกษาทุกคนจะต้องทำงานวิจัย (ระดับปริญญาตรี ปีสุดท้าย) ซึ่งผมได้นำเสนออาจารย์ที่ปรึกษาสองท่าน ในเรื่อง ปรากฏการณ์ของพระพุทธศาสนาในประเทศฝรั่งเศส และจะ ต้องเก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์ หรือแบบสอบถาม ในที่สุด ผมจึงได้ตัดสินใจไปขอแจกแบบสอบถามที่ศูนย์สมาธิของพุทธ แบบเซนที่เป็นศูนย์ใหญ่แห่งหนึ่งในปารีส ศูนย์เชนแห่งนี้ก่อตั้ง โดยอาจารย์ชาวญี่ปุ่น ชื่อ ดีชิมารุ เมื่อประมาณ ๓๐ ปีที่แล้ว ตั้งอยู่ที่ ถนน Tol130 อยู่ในเขตปารีส ๑๓ หรือเรียกอีกอย่างว่าเขตคนจีน หรือเขตคนเอเชีย วันแรกที่ไปถึง ผมก็ได้พบเจ้าหน้าที่ประจำศูนย์ชาวฝรั่งเศสที่นั่น เขา ได้ชวนให้ร่วมทำชาเชนกับสมาชิกของเขา (ซาเซนก็คือการนั่งสมาธิแบบเซน) ผมคิดว่ามาทั้งที ก็น่าจะได้เรียนรู้หลายๆ อย่าง จึงได้ตามเขาไปบนชั้นสอง ไป ถึงเราก็ถอดรองเท้า มีที่วางรองเท้าดูเรียบร้อยเป็นระเบียบ แล้วเขาก็เอาอาสนะให้ เป็นหมอนกลมๆ หนามาก สีดำ ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ ๒ ฟุต แล้ว ก็พาไปห้องเก็บเสื้อนอก ก็ถอดเสื้อนอกกัน คนที่ชวนเขาก็เปลี่ยนชุดเป็นชุด กิโมโนดำ คล้ายกับที่พวกซามูไรใช้กัน เขาแนะนำผมด้วยว่า ถ้าถอดถุงเท้าจะ ดีกว่า ผมก็ถอดตามคำแนะน่า จากนั้นก็เดินไปห้องปฏิบัติธรรมซึ่งอยู่ติดกันกับ ห้องเก็บเสื้อนอก ช่วงนั้นก็มีคนเข้ามาเรื่อยๆ ทุกคนสวมกิโมโนดำ ทั้งชายและ หญิง ผู้มาท่าชาเชนส่วนใหญ่เป็นชายครับ เจ้าหน้าที่ผู้ดูแลผมอยู่ ก็ช่วย แนะน่าวิธีนั่งแบบเขาให้ เขาไม่ให้หลับตา ให้สายตามองลงต่ำ ทุกคนหันหน้า เข้าข้างฝา แล้วไม่ให้คิดอะไร ให้สนใจแต่ลมหายใจออก ฯลฯ และแนะนำให้ กับหัวหน้าพิธีกรรมในวันนั้นว่า ผมเป็นคนใหม่ หัวหน้าพิธีกรรมก็จัดให้อยู่ใน ส่วนสำหรับคนมาใหม่ ซึ่งบริเวณพื้นที่สี่เหลี่ยมขนาดประมาณ ๓ คูณ ๕ เมตร มีฉากสูงขนาดหน้าอกกั้นไว้จากห้องใหญ่ อยู่ตรงทาง เข้าพอดี วันนั้นมีคนใหม่มา ๓ - ๔ คน (ทราบจากชุด คือไม่ได้สวมกิโมโนดำ) และมีคนเก่าบางคนมานั่งใน ส่วนนี้ด้วยกันด้วย สำหรับในห้องใหญ่นั้นมีขนาดประมาณ ๑๐ คูณ ๑๔ เมตร เขาจะตั้งองค์พระไว้ตรงกลางห้อง และคนจะนั่งรอบๆ หันหน้าเข้าหาช้างฝา คนประมาณ 50 คนน่าจะได้ เขาก็เริ่มต้น ด้วยการให้ต่างคนต่างนั่ง อย่าง เป็นระเบียบ (พอเริ่มพิธี เขาจะปิดประตูเลย งดรับผู้มา ช้า เข้มเอาเรื่องเหมือนกัน) หลังจากนั่งไปได้ครึ่งชั่วโมง ก็มีเสียงพูดภาษาญี่ปุ่น ๓-๔ พยางค์ มีเสียงลุก แล้วก็ ๓ สาณมิตร พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๖ ๑๒๖
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More