ความรักและการปกป้องในธรรมชาติ : หน้า 119/204

พูดจาไพเราะและรักแม่เป็นพิเศษ ในระหว่างที่ว่างงาน จึงพาครอบครัวตามเช้าไปอยู่ในสวนป่ากับแม่ด้วย “ผมเป็นห่วงแม่จังเลย.. ในระหว่างนี้ผมมาอยู่ ช่วยแม่ เป็นเพื่อนแม่ดีกว่า” “ดีจ๊ะลูก... แม่จะได้ไม่เหงาและหายคิดถึงลูกด้วย" กิจวัตรประจำวันของบอยก็คือ ออกไปดูคนงาน ท่าไร่ ขุดบ่อเลี้ยงปลา เลี้ยงเป็ด เลี้ยงไก่ให้แม่ ยามว่างของบอยชอบ ไปหาลูกปลา ลูกเจี๊ยบตัวเล็กๆ หรือ ลูกสัตว์แปลกๆ มาเลี้ยงไว้ดูเล่นใน บ้าน นับเป็นเวลาหลายวันแล้ว ที่บอยมีความพยายามอยู่ในใจอย่าง หนึ่ง เขาพยายามย่องไปที่ใต้ต้นไม้ ใหญ่ และปีนขึ้นไปสู่รังของนกฮูก ระหว่างมนุษย์ผู้ใจร้ายที่ทำไปเพื่อสนองความอยากของ ตนเอง อ้างว่ารักสัตว์ กับแม่นกฮูกที่มีความรักในลูกของ มัน แม่นกฮูกกกลูกไม่ยอมออกไปหากินอยู่หลายวัน ย่าง เข้าวันที่ ๓ ด้วยความหิว ไม่มีอาหารกิน มันจึงตัดสินใจ ทิ้งลูกนกไว้เพียงลำพัง เพื่อออกไปหาอาหาร บอยซึ่งเสารอจังหวะอยู่ เห็นแม่นกบินออกไป ซึ่งมีไข่อยู่ ๑ ฟอง เวลาผ่านไปหลายสัปดาห์ แม่นกฮูก กกไข่จนกระทั่งลูกน้อยของมันออกมาดูโลก ส่วนบอยเอง ก็เสาสังเกตดูเจ้าลูกนกฮูกตาโต เขาอยากได้มันไปเลี้ยงดู เล่นที่บ้าน คราใดที่แม่นก ออกไปหากิน เขาต้องแอบไป ลูว่าลูกนกมันแข็งแรงดีพอที่จะเอาไปเลี้ยงได้หรือยัง บอยรอจนกระทั่งบนของมันเริ่มขึ้นปกป น่ารัก ดูแข็งแรงแล้ว วันนี้บอยตั้งใจว่า “จะต้องไปเอามันมาให้ได้” แต่ดูเหมือนแม่นกฮูกจะรู้ตัวว่ามีมนุษย์ใจร้ายจะมาพราก เอาลูกของมันไปจากอ้อมอก มันจึงไม่ยอมออกบินไป หากินตามปกติ คงเอาปีกโอบกกลูกมันไว้ตลอดเวลา ส่วนบอยนั้นก็ซุ่มรอแม่นกออกไปหากินอยู่ คืนนี้แม่นกฮูก รู้ตัว เขาไม่สามารถเอาลูกนกไปได้ การช่วงชิงเกิดขึ้น หากิน เขาจึงรีบตรงไปยังต้นไม้ใหญ่ที่นกอาศัยอยู่ เป็นไง เป็นกันวันนี้ เขาสะพายปืนแก๊บไปด้วย ในขณะที่บอยค่อยๆ ปืนไปใกล้รังของแม่นกฮูก ลูกนกตาแป๋วที่กำลังน่ารัก ส่งเสียงร้องหาแม่ด้วยความตกใจ เขาจึงใช้ความพยายาม ค่อยๆ เอื้อมมือไปจับเจ้าลูกนก... ทันใดนั้นเอง แม่นกฮูก คงจะได้กลิ่นของมนุษย์ที่เดินทางไปยังรังของมัน มันจึง ฉงนใจ บินย้อนกลับมาหาลูกของมันทันที “ฮูกๆๆ.. ฮูกๆ ๆ" แม่นกบินถลาลงมาพร้อมกับเสียงของมันดังอย่าง เกี้ยวกราดและเกาะที่ช้างรัง บอยตกใจปล่อยมือออกจาก ลูกนก คว้าปืนทันลำกล้องไปตามเสียงของแม่นกฮูกใน ระยะเผาขน ...ปัง..!...!! เสียงของปืนดังสะท้านก้องป่า พร้อม กับเลือดที่กระจายออกจากหัวของแม่นก อนิจจา!! ร่าง ของแม่นกยังไม่ทันถึงลูกน้อย ถลาล่วงลงไปยังพื้นเบื้อง ล่างบอยไม่มีเวลาสนใจว่าแม่นกจะตกลงไปถึงพื้นเมื่อใด รู้เพียงแต่ว่าอุปสรรคของเขาได้หมดสิ้นลงไปแล้ว เขา กัลยาณมิตร พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๔ ๑๑๗