บรรยากาศเช้าของต้นพะยอมและบุญกวาง : หน้า 43/349

ชุดทำวิชาชีกำต่อไป ฝึกทุกคนให้ทำวิชาชาให้เป็นกันให้หมด” ส่วนใหญ๋จะเรียกการสั่งแบบนี้ว่าเป็นการสั่งเสีย แต่ที่หลวงพ่อสั่งกับหมูคุณนะ ในวันนี้เป็นการสั่งที่ดี ไม่ใช่สั่งเสีย ศุกร์ที่ 8 มกราคม 2542 เช้านี้รอบๆอาคารกาวนากฤทธิ์หลวงพ่อเริ่มมีหมอกลงมาแล้ว ต้นพะยอมที่ออกดอกหน้าหนาวร่มขาวสะพรั่งเต็มต้น ผมเพิ่งรู้จากพ่ออารีพันธุ์ (อุบาสกาอุภาภูฎคุณยายอาจารย์มหารัตน์อุบาสิกาจันทร์ขุนทอง) ว่าดอกพะยอมนันหอมหใกล้ๆอยู่ใกล้ๆจะไม่ค่อยได้กลิ่น เพราะจะพากลิ่นหอมอ่อนๆ โขออกไป คนอยู่ใกล้จะได้กลิ่นหอม มิน่าถึงได้ปลูกไว้ที่ฝั่งน้ำนด้านโน้น เพื่อจะได้หอมมายังฝังนี้เอง แล้วกลิ่นหอมก็โชยมาด้านนี้จริงๆด้วย ส่วนฝั่งนี้ ต้นบุญกวางเริ่มทยอยผลิบใบทุกใบเป็นสีส้มแดง อยู่ใต้ต้นพอแหงนมองขึ้นไปเห็นเป็นภาพที่เหมือนจิตรกรเอาพู่กันจุ่มสีสดๆ ไปแตะแต้มท้องฟ้าให้สีสดใสด้วยใบสีส้มแดงของบุญกวาง นั่นเมื่อสี่วันที่ก่อนที่จะมีใบติดอยู่ แต่วันนี้เหลือแต่โครงของกิ่ง จิตรกรคงกำลังจะวาดฉากใหม่อยู่ โดยเริ่มใช้ดินสอขีดเป็นเส้นบนผืนฟ้าที่ว่างๆ เป็นโครงร่างคร่าวๆ แล้วก็ออกมาเป็นกิ่งที่เห็นอยู่ตอนนี้