refleksioner over liv, mindfulness og hjælpsomhed : หน้า 152/349

อังคารที่ 15 มิถุนายน 2542 เป็นวันที่อยากงดงามที่สุด และก็เป็นวันที่ผมได้ นั่งตามใจอยากมากที่สุด รอบสาย ชั่วโมงครึ่ง รอบบ่าย เกือบ 2 ชั่วโมง นั่งธรรมะแล้วจิตใจสบาย ไม่ต้องคิดอะไร ปล่อยวางทุกๆ อย่างหมด ไม่อยากได้อะไรเลย เหมือนเป็นการพักใจ พอมีแรง มีผลกำลังขึ้นมาก็ลุยงาน ข้างหน้าต่อไปได้อย่างมีความสุข พุธที่ 16 มิถุนายน 2542 "ไม่มาช่วยกันตอนที่ยากลำบากอย่างนี้ แล้วจะมาช่วยตอน ไหน ตอนที่กำลังต้องการความช่วยเหลืออย่างนี้สิ ต้องรีบมาช่วย ถ้ามาช่วยตอนที่ทำเสร็จแล้วก็ไม่มีประโยชน์ มาตอนนี้ตอนที่กำลังต้องการนะ รีบมาเถอะ ไม่มีรีบมาช่วย กันตอนนี้เดี๋ยวหมดเวลา" ได้ยินคำพูดนี้ทำให้ผมตื่นถึงคำกล่าวของจีนที่ว่า เรือเฟื่องต้องจริงใจ ช่วยเหลือ ต้องทันการณ์ พฤหัสบดีที่ 17 มิถุนายน 2542 ชีวิตมีความตั้งใจอยากจะเป็นผู้ให้อย่างเดียว แต่ในความเป็นจริง ชีวิตต้องมีทั้งการให้และการรับ