ข้อความต้นฉบับในหน้า
นายกิติ หิรัญรัตนากร
อาชีพทำการค้า พ่อตัวอย่างจากกรุงเทพมหานคร
ผมให้ความใกล้ชิดกับลูก ๆ ทุกคน เมื่อลูกโตขึ้นระหว่างเรียน
หนังสือ ผมก็จะบอกกับพวกเขาว่าต้องมีความเพียรพยายาม เราเป็นคน
ยากจนไม่ร่ำรวยเหมือนกับคนอื่นเขา ก็ขอให้มีความพยายามมานะเรียน
แล้วพ่อจะส่งให้เรียนถ้าหากว่าเรามีความสามารถ แล้วลูกเขาก็ดี ตั้งอก
ตั้งใจเรียน เรียนจนสำเร็จ
มาไว้
ตอนลูกเล็ก ๆ ผมก็ให้ความใกล้ชิด ซึ่งส่วนมากแม่จะให้ความ
ใกล้ชิดมากกว่า แต่พอโตแล้วผมคอยบอกเขา มีเรื่องอะไรก็จะเรียกมาคุย
สอนเขาบอกว่าเราเกิดมาพ่อแม่ไม่ค่อยมีเท่าไรนะ เราจะต้องมีความขยัน
หมั่นเพียรและต้องทำตัวให้ดี และก็ต้องเลือกคบคนที่ว่า ถ้าคนดีเราก็
คบให้ลึกซึ้งหน่อย แต่คนที่ไม่ดีก็เพียงรู้จักไว้ พูดคุยแต่ไม่ต้องคบให้ลึกซึ้ง
ไม่เอาตัวอย่างเขามาทำ เราจะเลือกเอาแต่สิ่งที่คนเขาทำดี
แล้วลูกก็อยู่ในโอวาทดี เมื่อลูกเรียนสำเร็จแล้วจะได้ทำงานดี เป็นชื่อเสียง
ของวงศ์ตระกูลของเราด้วย บางครั้งผมก็สงสารลูก เห็นเขาดูหนังสือจน
ดึกดื่น ผมก็เข้าไปคุยกับเขาเป็นการแสดงน้ำใจว่าเราเป็นห่วงเขา แต่ลูก
ทุกคนดีครับ รักพ่อแม่ เวลาไปไหนมาไหนเขาก็บอกบางครั้งก็ซื้อของมา
ฝาก เราเป็นพ่อแม่ก็ดีใจที่ลูก ๆ คิดถึงพ่อแม่ ผมพูดได้เต็มปากเลยนะ
ครับว่าลูก ๆ ทุกคนเขาทำตามหน้าที่ดีและเคารพพ่อแม่
แต่เราเป็นพ่อแม่ก็ห่วงลูกแหละครับ เพราะเคยยากจนมาแล้ว
พ่อแม่มาจากเมืองจีน ผมจบประถม ๔ ผมไม่มีความรู้อะไรมากหรอก
อาศัยความขยัน พออายุได้ ๑๒ ปีผมก็ทำการค้าเอง พายเรือขายของ
ตามคลองประเวศ ขายพวกถั่วดำ เต้าส่วน ทองม้วน ปลาทู มะม่วง
ครั้งสุดท้ายก็ขายกาแฟ ขายกาแฟจนอายุครบ ๒๑ ปี เกณฑ์ทหารต่อ
มาก็ฝึกทำบานประตู พอจะทำได้ก็คิดว่าจะออกมาประกอบอาชีพของตัวเอง
เพื่อจะได้ตั้งเนื้อตั้งตัวได้ ขณะนั้นก็ไม่ค่อยมีเงิน ได้เงินมาจากการเก็บ
หอมรอมริบมาประมาณ ๕,๐๐๐ บาท ก็มาทำบานประตูหน้าต่าง ทุน
ของเรามีน้อย เครื่องมือบางอย่างที่เราทำขึ้นมาได้เราก็ทำเอาเอง แล้ว
ซื้อสิ่งที่จำเป็นที่เราทำไม่ได้ ทำแล้วขายได้หมดเลย ผมเริ่มทำงานตั้งแต่
๗ โมงเช้าถึง ๓ ทุ่มทุกคืน ทำอย่างนี้ตลอดประมาณ ๑๐ ปี แล้วต่อ
มากิจการของเราดีขึ้นเรื่อย ๆ ก็เลยมีคนงานมาร่วมทำงานบ้าง ผมทำ
บานประตูหน้าต่างถึงอายุ ๔๘ ปี ปัจจุบันให้ลูกทำแทน ดูแลควบคุม
โรงงานแทนผม
๓
ผมไม่เคยคิดเลยว่าผมจะได้รับเลือกเป็นพ่อตัวอย่าง แต่พอ
ทราบว่าทางคณะกรรมการเขาพิจารณาให้เป็นพ่อตัวอย่างผมรู้สึกปลื้มใจ
และดีใจมากเลยครับ”
"สำหรับพระเจ้าอยู่หัว ผมระลึกถึงอยู่เป็นประจำเลยนะครับ
ผมว่าประเทศไทยเรานี้มีบุญมากที่ได้พระเจ้าอยู่หัวผู้มีพระเมตตาและ
ห่วงใยประชาชนมากพร้อมทั้งพระราชินี เพราะผมดูข่าวของพระองค์
ท่านว่าทรงห่วงใยประชาชนมาก”
๓๐ กัลยาณมิตร