การเดินทางของเซอร์โรเบิร์ตสัน วารสารกัลยาณมิตร ปี 2534 ฉบับที่ 1 หน้า 45
หน้าที่ 45 / 124

สรุปเนื้อหา

อยู่บริเวณเหนือหุบเขาขึ้นไป จากกัษมีระไปยังกิลกิต เมื่อ ค.ศ. ๑๘๕๘ The Kafirs of the Hindu-Kush:Reprinted in Lahore, Paki- stan 1987. คามเทศะ การเดินทางครั้งนั้นได้ไปยังดินแดนที่เรียกว่า (ที่ตั้งหมู่บ้าน หมายเหตุผู้เขียนคือ เซอร์ โรเบิร์ตสัน ได้พบกับ หมู่บ้านของชนที่เรียกว่า พวกคาม ได้พบลักษณะการจัดตั้งดังนี้ ๑. พ่อบ้าน (หัวหน้าตระกูล) หรือ Clansmen ซึ่งเป็น หัวหน้าสกุลที่มากที่สุด ๒. ลูกบ้านธรรมดา เป็นผู้สืบสกุลย่อยลงไป พวกตระกูลต่ำ แต่เป็นไท an. ๔. พวกทาส ในคามเทศะนั้น ได้พบตระกูลสำคัญ ๆ ดังนี้ คือ อุทาทารี เทมิทารี-กะราทารี-สุขทารี-ลานนั้นเทรี-วัยทารี เป็นต้น ผู้หญิง ในหมู่บ้านชื่อ สำลี (Samri) พวกนี้กินข้าวสาลีแผ่นจุ่มเนยสด เซอร์ โรเบิร์ตสันได้ไปยังเมืองจิตรา (chitral) เข้าไปใน หมู่บ้านพร

หัวข้อประเด็น

- การเดินทางของเซอร์โรเบิร์ตสัน

ข้อความต้นฉบับในหน้า

อยู่บริเวณเหนือหุบเขาขึ้นไป จากกัษมีระไปยังกิลกิต เมื่อ ค.ศ. ๑๘๕๘ The Kafirs of the Hindu-Kush:Reprinted in Lahore, Paki- stan 1987. คามเทศะ การเดินทางครั้งนั้นได้ไปยังดินแดนที่เรียกว่า (ที่ตั้งหมู่บ้าน หมายเหตุผู้เขียนคือ เซอร์ โรเบิร์ตสัน ได้พบกับ หมู่บ้านของชนที่เรียกว่า พวกคาม ได้พบลักษณะการจัดตั้งดังนี้ ๑. พ่อบ้าน (หัวหน้าตระกูล) หรือ Clansmen ซึ่งเป็น หัวหน้าสกุลที่มากที่สุด ๒. ลูกบ้านธรรมดา เป็นผู้สืบสกุลย่อยลงไป พวกตระกูลต่ำ แต่เป็นไท an. ๔. พวกทาส ในคามเทศะนั้น ได้พบตระกูลสำคัญ ๆ ดังนี้ คือ อุทาทารี เทมิทารี-กะราทารี-สุขทารี-ลานนั้นเทรี-วัยทารี เป็นต้น ผู้หญิง ในหมู่บ้านชื่อ สำลี (Samri) พวกนี้กินข้าวสาลีแผ่นจุ่มเนยสด เซอร์ โรเบิร์ตสันได้ไปยังเมืองจิตรา (chitral) เข้าไปใน หมู่บ้านพรหมโบเรต (Bromboret) ในเทือกเขาปิติกุล และพบพวก Kalash กาลาร์ช หัวหน้าหมู่บ้านชื่อนายทอง จันทร์ส์ (Tong Chenditu) บ้านของพวกนี้ยกพื้นสูง ทำด้วยไม้และมีบันไดขึ้น เครื่องแต่งกายของพวกนี้ใช้ผ้าไหม สวมหมวกสูง ประดับ ด้วยเปลือกหอย ส่วนเสื้อนั้นประดับด้วยโลหะ สภาพหมู่บ้านและวิถีชีวิตของกลุ่มเร่ร่อนเหล่านี้ ถึงทุกวัน นี้คงตกต่ำ หากมีการอพยพพวกที่เคยอยู่ที่ราบเก่ามานับศตวรรษ แล้ว คน ตามเทศ เหล่านี้อยู่บนที่สูงและมีชีวิตที่ค่อนข้างเป็น สังคมปิด ชื่อเสียงเรียงนามบอกลักษณะภาษาง่าย ๆ การขุดค้นทางโบราณคดีที่ อาณาจักรบาดเตรีย Victor Ivanovich Sarisnidi ได้เข้าไปขุดบริเวณที่เรียกว่า ตุลยเทพ ในปี ๑๙๗๘ และได้ค้นพบศพและสมบัติ ๓๐๐๐ กว่าปีของพวก บาคเตรีย ได้เขียนรายงานในนิตยสาร National Geography ฉบับเดือนมีนาคม โดยอธิบายถึงลักษณะทาง สังคมไว้ด้วย เขากล่าวโดยย่อว่า "พวกชุมชนเหล่านี้อยู่ใจกลางของการคมนาคมถึงสองเส้นทาง คือเส้นทางบก หรือเส้นทางสายแพรไหม ซึ่งเดินด้วยกองคาราวาน จาก Laoyan-Dunghuang-Kashgar หรือ Dunghuang- Khotan ไปบรรจบที่ Bactria-Marakanda-Tillya Tepe Tehran-Ecbatana-Ctesiphon-Antioch-Rome นอกจากนี้พวกเขายังเป็นผู้ครองเส้นทางเรือ โดยนำทางบก ผ่านลุ่มน้ำสินธุ ผ่าน Barbaricon-Boygaza Shurparaka- อ้อมลงใต้-Arikamendu-Takuspa-Sumatra-Nanhai กัลยาณมิตร ๔๓ Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More