ความยากจนและการช่วยเหลือ : หน้า 106/124

ป Š B ญ า น ย า ย 6 S S U 6 1 Sn โดย ธรรมโฆษ ความเดิมตอนที่แล้ว ชายหนุ่มได้ออกไปเยี่ยมเยียนบ้านของผู้เช่านา เขาได้เห็นสภาพที่ยากจนของบรรดาผู้เช่านาเหล่านั้น ทำให้รู้สึกสงสารและเห็นใจเป็นอย่างมาก จึงให้นายเพิ่ม คนรับใช้ที่ติดตามมาด้วย ไปบอกผู้ใหญ่บ้านให้ เรียกประชุมลูกบ้านที่เช่านา มาประชุมโดยพร้อมกันในวันนั้น และสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดก็เกิดขึ้น เขาตัด สินใจยกที่นาทั้งหมดให้กับผู้เช่านา เพื่อเป็นที่ทำมาหากิน ความรักกับความใคร่ วันต่อ ๆ มา อาตมาก็พาชาวบ้าน พวกลูกนาฟรี ๆ แกเห็นลูกนาดีกว่าพี่ ลูก ๆ ของพี่ได้เข้าโรงเรียนชั้นสูง แต่ ลูกนาทั้งหมดไปยังสำนักงานที่ดิน จัดการ แล้วหรือ หา?” พี่ชายยื่นหน้าเข้ามาถาม ลูกชาวนาเหล่านั้นอ่านหนังสือไม่ออกพี่ แยกและโอนโฉนดให้แก่ลูกนาทุก ๆ คน "น้องไม่ได้เห็นว่าชาวนาดีกว่าพี่ อย่างเรียบร้อยถูกต้องตามกฎหมาย ท่าม หรอก” อาตมาตอบพยายามระงับจิตใจ กลางความปลาบปลื้มปีติยินดีของทุกคน ให้เป็นปกติ “แต่เห็นว่าเขายากจนกว่าพี่ แต่ผู้ที่ผิดหวังมากที่สุดก็คือ พี่ชายทั้งสอง ของอาตมา เขามาต่อว่าต่อขานอาตมา อย่างเสีย ๆ หาย ๆ หาว่าขาดมาทำลาย กินอิ่มหนำสำราญทุกมื้อ แต่ชาวนา เหล่านั้นต้องอดมื้อกินมื้อ..." “แกอย่ามาแสดงธรรมให้พี่ฟังเลย” พี่ชายขัดขึ้นในระหว่าง "ก็เขาอยากเกิด มาเป็นชาวนาทำไมล่ะ เกิดมาอย่างนั้น สงสารเขาก็เลยให้ทานเขาไป” "พี่ก็ยากจนเหมือนกันนี่หว่า” พี่ ชายเถียงแบบเข้าข้างตัวเอง ก็ต้องอยู่อย่างนั้นละซี กรรมของใคร มรดกของบิดาบ้าง หาว่าอาตมาเป็น “แต่จนของพี่ยังดีกว่าจนของชาวนา ของมันแกก็รู้ดีอยู่แล้ว เกิดมามีกรรมก เหล่านั้นหลายร้อยหลายพันเท่า พี่มีที่ดิน ต้องรับกรรมไป” “แกมันบ้า บ้าอย่างบัดซบทีเดียว” "คิดอย่างนั้นก็ใจแคบเกินไป เรา บ้าบ้าง ของตัวเองทั้งหลายแปลง แต่ชาวนา พี่ชายใหญ่กล่าวออกมาอย่างเดือดดาล เหล่านั้นไม่มีเลย พี่มีตึกอยู่ใหญ่โต ควรจะสงสารเห็นใจเพื่อนมนุษย์ผู้เคราะห์ “แกทำลายมรดกที่คุณพ่ออุตส่าห์มอบให้ แต่ชาวนาเหล่านั้นอยู่ในกระต๊อบมุงจาก อย่างย่อยยับทีเดียว พี่ ๆ มีอยู่ทั้งหลาย พี่มีเสื้อผ้าไม่รู้กี่ชุด แต่ชาวนาเหล่านั้นมี คนแกไม่คิดถึงเลย แกกลับไปยกที่นาให้ เสื้อผ้าเก่า ๆ ขาด ๆ พอหุ้มห่อกาย ๑๐๔ ก ล ย า ณ มิตร ร้ายแล้วช่วยเหลือเขาตามกำลังจึงจะถูก "ช่วยน่ะพี่ไม่ว่าอะไรหรอก แต่ควร จะช่วยในทางที่เหมาะสม เช่น แจกเงิน Kalyanamitra.org