ข้อความต้นฉบับในหน้า
เ รื่ อ ง น่า อ่ า น
ตามลักขณ์เที่ยว... "พระตำหนักวาสุกรี"
โดย ลักขณ์
๓ ธันวาคม ๒๕๓๓
เบญจ์ที่รัก
เมื่อวานซืนนี้พี่นิภาชวนฉันไปเยี่ยมน้าจินดาที่โรงพยาบาลศิริราช
ฉันเห็นป้ายประกาศเรื่องวันสมเด็จ
กรมพระปรมานุชิตชิโนรส นึกขึ้นได้ว่า เออ จริง วันที่ ๑๑ ธันวาคม นี้เป็นวันคล้ายวันประสูติของพระองค์
ถ้าทรงมีพระชนม์ชีพอยู่ ก็ ๒๐๐ ปีพอดี ขากลับฉันเลยชวนพี่นิภาแวะไปพระตำหนักวาสุกรีที่วัดพระเชตุพนฯ
ก็วัดโพธิ์ไงล่ะ วันนี้ฉันขอคุยเฉพาะพระตำหนักก่อนนะ ไว้ฉบับหน้าค่อยคุยเรื่องเขตพุทธาวาสนะจ๊ะ
พระตำหนักวาสุกรีอยู่ในเขตสังฆาวาสของวัดพระเชตุพนฯ คือ อยู่ในหมู่กุฏิสงฆ์ ขอท้าวความนิดนะว่า
หมู่กุฏิสงฆ์เดิมที่มี ๔ คณะคือ คณะเหนือ คณะกลาง คณะใต้ และคณะกุฏิ (ภายหลังรื้อออกหมดเพื่อสร้าง
อาคารเรียน) ทุกวันนี้จึงเหลือ ๓ คณะ
คณะที่มีความสำคัญมากที่สุด คือ คณะเหนือ หมายเลข ๑๖ ชาววัดเรียกกันสั้น ๆ ว่า "คณะ น.๑๖”
เป็นที่พำนักของรัตนกวีผู้ทรงเพศบรรพชิต เป็นเจ้าอาวาสวัดพระเชตุพนฯ มาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ ๒ และมี
ตำแหน่งสูงสุดในทางปกครองคณะสงฆ์ไทยในสมัยรัชกาลที่ ๔ ท่านผู้นั้นคือ สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระ
ปรมานุชิตชิโนรส
เบญจ์จ๊ะ ไหน ๆ ก็เอ่ยพระนามท่านแล้ว ฉันขอเล่าประวัติท่านสักหน่อยนะ พระองค์ท่านมีพระนามเดิมว่า
พระองค์เจ้าวาสุกรี เป็นพระราชโอรสในรัชกาลที่ ๑ และเป็นพระโอรสองค์เดียวในเจ้าจอมมารดาจุ้ย ประสูติ
เมื่อวันเสาร์ขึ้น ๕ ค่ำ เดือนอ้าย ปีจอ จุลศักราช ๑๑๕๒ ตรงกับวันที่ ๑๑ ธันวาคม ๒๓๓๓ เกิดหลังสุนทรภู่
๔ ปีจ้ะ เมื่อพระชนมายุได้ ๑๒ พรรษา ทรงบรรพชาเป็นสามเณร และประทับอยู่ ณ วัดพระเชตุพนวิมลมัง
คลาราม ทรงศึกษาในสำนักพระวันรัต อธิบดีสงฆ์วัดพระเชตุพน ซึ่งเป็นผู้ที่เคร่งครัดในธรรมวินัยอย่างยิ่ง และ
ยึดถือในพุทธวัจนะอย่างมั่นคง เป็นผู้ที่มีความรู้แตกฉานทางด้านภาษา ทั้งภาษาไทยและภาษาบาลี พระองค์
กัลยาณมิตร ๗๗