ความหมายและสัญลักษณ์ของบัว : หน้า 52/124

ความฉลาดของคนอีกด้วย และถ้าหากถือว่าบัวเป็นสัญลักษณ์ ก็คือ ว่าบัวเป็นตัวแทนของความฉลาดหลักแหลม ความ มีปัญญา ความอดทน และความสวยงามที่ ผสมผสานอยู่ในตัวเอง โดยเฉพาะกับพระพุทธ ศาสนา บัวคือทุกสิ่งทุกอย่าง คือหมายถึงดวง ปัญญา หมายถึงการเข้าถึงธรรม และหมายถึง การหลุดพ้นจากความทุกข์ หรือสิ่งเลวร้ายทั้งปวง และหมายถึงการเป็นภาวะแห่งความเบิกบานแล้ว หรืออรหันตภาวะอีกด้วย เพราะได้มีกวีหลายคน ได้บรรยายไว้ว่าลักษณะการนั่งสมาธินั้น เส้นรอบรูปของดอกบัวหลวง ว บัวหลวง หรือ Lotus นี้ พื้นที่การเกิด กระจายกว้างใหญ่ ครอบคลุมพื้นที่ทั่วทั้งเอเชีย รวมทั้งกรีก และอียิปต์โบราณ และบัวหลวง หรือ Lotus นี้ก็มีหลายสายหลายตระกูล นักวิทยา ศาสตร์ถือว่าเป็นพืชตระกูลถั่วประเภทหนึ่ง และ บัวที่เป็นไม้น้ำนั้น นักวิทยาศาสตร์ถือว่าเป็น Lotus ในรูปแบบของ Water Lily หรือในรูป แบบของบัวสาย ซึ่งนั่นน่าจะเป็นเพราะว่าใน ดินแดนของตะวันตกนั้นไม่ค่อยได้พบ หรือไม่มี บัวหลวง จึงไม่ค่อยจะคุ้นเคยกับบัวหลวง เท่า บัวสาย Water Lily เหมือนกับผู้คนในแผ่นดิน แถบเอเชีย อียิปต์ และกรีกดังที่ได้กล่าวมาแล้ว และบัวหลวงในอียิปต์นั้น รูปแบบของสัญลักษณ์ก็จะมีความหมายว่า เป็น ความอุดมสมบูรณ์ การเกิดอย่างบริสุทธิ์ การ ตายที่มีสุคติภูมิเป็นที่หมาย การตายเพื่อก เกิดใหม่ที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม และเป็นถ้อยความ ถ้าหากใช้ใน ทางปรัชญาถือประดุจว่า เป็นการถือกำาเนิด ของสุริยเทพ คือว่าเวลาเช้า ส่วนในกรีกนั้น มีเรื่องราวเล่ากันมาแต่ โบราณ จนกลายเป็นคำพังเพยประจำชาติ ไปว่าในสมัยโบราณนั้น วีรบุรุษของกรีกชื่อ โอดิสซีอุส (Odysseus) ได้พาพลพรรคหลงเข้า ไปในดินแดนหนึ่งชื่อว่า โลโตส (Lotus) และ พากันไปกินพืชชนิดหนึ่งชื่อว่าโลตัส (Lotus) ซึ่ง มีคุณสมบัติทำให้คนที่กินเข้าไปสามารถลืมทุก สิ่งทุกอย่างได้ ไม่ได้เดินทางต่อไปไหนนอก จากจะอยู่ที่โลโตส เพื่อกินแต่โลตัสเท่านั้น จนกลายเป็นคำพังเพยเรียกคนที่ขี้หลงขี้ลืม หรือ คนที่ใจลอยว่าเป็นคนกินบัว (Lotus Eater) และ ถ้าหากใครอยากจะลืมเรื่องอะไรที่ไม่อยากจำก ให้ไปกินบัวเสีย (To eat Lotus) จะได้ไม่ต้อง มานั่งจำสิ่งที่ไม่อยากจะทำให้ต้องร้อนใจ ซึ่งข้อความ คำพังเพยเหล่านี้ หากนำมา คิดให้ดี และอาจจะคิดเลยไปไกลได้หรือไม่ว่า พระพุทธศาสนาซึ่งมีดอกบัว Lotus เป็นสัญลักษณ์ นั้น เชื่อว่าเคยยาตราไปถึงดินแดนของกรีก ๆ โบราณโดยการติดต่อผ่านเอเชียตอนกลาง และ อินเดียตอนเหนือ จึงจะเป็นไปได้หรือไม่ว่า คน ของโอดิสซีอุส อาจจะได้ไปพบพุทธปรัชญา และ ดื่มกับคำสอนนั้น ๆ เสียจนกระทั่งไม่อยากจะ ท่องเที่ยว หรือเดินทางต่อไป เพราะได้ทราบ แล้วว่า ไม่มีสิ่งใดอีกแล้วในโลกนี้ที่จะพึงปรารถนา หรือน่าปรารถนา เท่ากับพระสัทธรรมของ พระพุทธองค์ ๕๐ กัลยาณมิตร Kalyanamitra.org