ความรักและความรู้สึก : หน้า 103/124

"หากคำกล่าวของข้าพเจ้าสักครู่นี้ ไม่เป็น ที่พอใจของท่าน ข้าพเจ้าขออภัยด้วย ท่านมี อาการเหมือนโกรธข้าพเจ้า” "ไม่ดอก” ชโลธราพูด "ท่านคิดว่า จะมี สตรีใดหรือที่จะโกรธหรือเกลียดชายที่ชมตัว แต่ ที่ข้าพเจ้านิ่งไปสักครู่นี้ก็เพราะมานึกขวยใจว่า คำชมของท่านนั้น เกินความจริงเหลือที่ข้าพเจ้า จะรับได้ จึงอยากจะปล่อยคำของท่านผ่านไป พร้อม ๆ กับกระแสลมที่พัดผ่านมาเสียก่อน แล้ว จึงจะสนทนาด้วยท่านต่อ - อโศกได้ยินคำนี้จากนางแล้วรำพึงแต่ในใจว่า สตรีผู้นี้เสงี่ยมเจียมตัว มีอาการเหมือนไม่ประสี ประสาต่อโลกก็แต่มองดูเพียงผิวเผินเท่านั้น แต่ เมื่อใกล้ชิดจึงรู้ว่า นางมีความฉลาดคมคาย เป็นแต่เพียงไม่พูดจาในสิ่งที่ตัวรู้ เพื่อ เพื่อจะให้นาง แน่ใจอโศกจึงกล่าวว่า "สิ่งที่ข้าพเจ้าพูดนั้น ข้าพเจ้ายืนยันว่า เป็นความจริง ถ้าท่านจะไม่เชื่อ ก็ควรจะเชื่อ ตรงที่คำพูดของข้าพเจ้ายังจริงน้อยกว่าความรู้สึก ของข้าพเจ้าเสียอีก คำพูดไม่อาจระบายความจริง ที่มีอยู่ในใจของข้าพเจ้าได้ ถ้าข้าพเจ้ารักท่านแม้ จะรักมากเพียงใด ข้าพเจ้าก็ไม่อาจพูดให้หมด สิ้นเท่าที่หัวใจรัก” ชโลธรานิ่งอยู่ครู่หนึ่ง เธอมองเหม่อไป เบื้องหน้า สายตาจับนิ่งอยู่ที่ต้นไม้ต้นหนึ่งแล้ว จึงกล่าวว่า "ความรักของชายนั้นดูยาก เพราะชาย แม้รักน้อยก็พูดว่ารักมาก แต่เมื่อรักมากจะ พูดว่ารักน้อยนั้นไม่เคยมี ข้าพเจ้าขอคืนคำชม และคำเปรียบเทียบของท่านคืนให้ท่านไว้ก่อน เมื่อใดท่านแน่ใจว่า ท่านมิได้หลอกหลอนตัว ท่านเองแล้ว จึงค่อยขยายความจริงแก่ข้าพเจ้า” ว่าแล้วสาวน้อยก็ลุกขึ้น อโศกก็ลุกขึ้น ตาม เธอเดินไปชมกุหลาบงามดอกใหญ่สีชมพู ส่งกลิ่นหอมระรื่น เธอช้อนดอกเบา ๆ แล้ว ก้มลงสูดกลิ่นอันหอมเย็นของมัน อโศกยืนกอด อกดูกิริยาของเธอด้วยความชื่นชม “ข้าพเจ้าอยากเป็นกุหลาบดอกนี้เหลือเกิน” อโศกพูดยิ้มละไม สายตายังจับที่กุหลาบงามดอกนั้น "ทำไมจึงอยากเป็นกุหลาบ?” ชโลธราถาม “เพื่อท่านจะได้ช้อนขึ้นสูดดม จะเป็น ความชื่นใจของข้าพเจ้าไปตลอดชีวิต” "ถ้าท่านเป็นดอกกุหลาบ” ชโลธราพูดยิ้ม ๆ "ข้าพเจ้าจะจับแรง ๆ แล้วขยำทิ้ง จะไม่ถนอม เหมือนกุหลาบดอกนี้ Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร ๑๐๑