การทำบุญและความเชื่อ วารสารกัลยาณมิตร ปี 2534 ฉบับที่ 1 หน้า 116
หน้าที่ 116 / 124

สรุปเนื้อหา

อีกครั้งเพื่อเอาเหล็กที่ตามไว้ออก จะทําอะไรก็ทำเถอะ ขอให้ผมยืนและ เดินอยู่บนขาของผมได้ก็แล้วกัน ผมนอนสะดุ้งขวัญผวาเมื่อดาวประจำรุ่น ซึ่งกลายเป็นดาวเคราะห์ร้ายดวงโตโผล่หน้าเข้า มาเยี่ยม “หนูเสียใจจริง ๆ ค่ะคุณแม่ หนูไม่ได้ ตั้งใจ เป็นเพราะว่าหนูยังมือใหม่เวลาเลี้ยวโค้งก็ เลยกะพลาดไป” เธอทำหน้าเศร้าสร้อย "โชคดี ที่ศีรษะของเวไม่กระแทกพื้น ไม่อย่างนั้นหนู คงกลายเป็นตีนผีไปแล้ว” เธอยังรำพันต่อ "คุณกลายเป็นตีนผีก็ยังไม่เท่าไหร่ ตาย แล้วก็แล้วไป แต่ผมเกือบจะกลายเป็นคนไม่มี ตื่นทั้งสองข้างนี่สิ คิดดูจะทรมานแค่ไหน” “พูดอะไรอย่างนั้นลูก” แม่ทำหน้าไม่ สบายใจ “นั่งลงซิจ๊ะ” เธอนั่งเก้าอี้ว่างข้าง ๆ แม่ใกล้เตียงผม "เวก้าลังหงุดหงิด หนูอย่าถือสาเลยนะจะ และหนูก็ไม่ต้องโทษตัวเอง มันเป็นคราวเคราะห์ นะจ๊ะ... .

หัวข้อประเด็น

- การทำบุญและความเชื่อ

ข้อความต้นฉบับในหน้า

อีกครั้งเพื่อเอาเหล็กที่ตามไว้ออก จะทําอะไรก็ทำเถอะ ขอให้ผมยืนและ เดินอยู่บนขาของผมได้ก็แล้วกัน ผมนอนสะดุ้งขวัญผวาเมื่อดาวประจำรุ่น ซึ่งกลายเป็นดาวเคราะห์ร้ายดวงโตโผล่หน้าเข้า มาเยี่ยม “หนูเสียใจจริง ๆ ค่ะคุณแม่ หนูไม่ได้ ตั้งใจ เป็นเพราะว่าหนูยังมือใหม่เวลาเลี้ยวโค้งก็ เลยกะพลาดไป” เธอทำหน้าเศร้าสร้อย "โชคดี ที่ศีรษะของเวไม่กระแทกพื้น ไม่อย่างนั้นหนู คงกลายเป็นตีนผีไปแล้ว” เธอยังรำพันต่อ "คุณกลายเป็นตีนผีก็ยังไม่เท่าไหร่ ตาย แล้วก็แล้วไป แต่ผมเกือบจะกลายเป็นคนไม่มี ตื่นทั้งสองข้างนี่สิ คิดดูจะทรมานแค่ไหน” “พูดอะไรอย่างนั้นลูก” แม่ทำหน้าไม่ สบายใจ “นั่งลงซิจ๊ะ” เธอนั่งเก้าอี้ว่างข้าง ๆ แม่ใกล้เตียงผม "เวก้าลังหงุดหงิด หนูอย่าถือสาเลยนะจะ และหนูก็ไม่ต้องโทษตัวเอง มันเป็นคราวเคราะห์ นะจ๊ะ... ...ตั้งแต่เมื่อเริ่มท้องเว แม่ฝันเห็นเลือด แดงไปหมดไม่รูมาจากไหน บางครั้งก็เห็นคนฆ่า วัวฆ่าควายฆ่าไก่ เสียงมันร้องดัง เลือดสาด กระจาย แม่เล่าให้คุณยายของเวฟัง ท่านไป พระท่านว่าเด็กที่มาเกิดเคยทำเวรทำ ถามพระ กรรมพวกฆ่าสัตว์ตัดชีวิตมามาก ให้แม่หมั่น ทำบุญรักษาศีลให้ชีวิตสัตว์เป็นทาน เพื่ออุทิศ กุศลไปให้เจ้ากรรมนายเวรเขา พอเวคลอดพ่อ กับแม่ก็เลยให้ชื่อว่า เวรี เพื่อเตือนใจเตือน ความจำเตือนให้หมั่นทำบุญเป็นประจำ แม่จะ บังคับเวบ่อย ๆ ให้ทำบุญด้วยตัวเองเพราะได้ ผลโดยตรง ต้องให้เลยอายุ ๑๘ ปีไปแล้วเวจึงจะ ๑๑๔ ก ล ย า ณ มิตร พ้นเคราะห์ เหลืออีก ๒ วันเท่านั้นก็เกิดเหตุพอดี แม่เป็นทุกข์ ตั้งแต่เริ่มท้องเขาจนถึงวันนี้ ให้มัน เกิดขึ้นซะจะได้หมดเรื่องไป แม่ไม่ติดใจเอาเรื่อง เอาราวกับหนูเพราะอยากให้สิ้นสุดกันเสียที อย่า จองเวรจองกรรมกันอีกเลย วันเกิดเหตุแม่ได้ฝัน อีกครั้ง ฝันเห็นควายถูกเชือดยังไม่ตาย มันวิ่ง หนีเลือดอาบผ่านหน้าแม่ไป ตื่นเช้าแม่รีบไป ตลาดซื้อปลามาปล่อยขอให้เวแคล้วคลาดอันตราย แม่ไม่อยากบอกเว เพราะบอกแล้วเวจะหงุดหงิด แม่ก็เลยทำของแม่เอง คิดว่าคงจะผ่อนผันได้บ้าง..." “แม่...” ผมนึกถึง ขณะที่แม่ทำบุญให้ สอนให้ผมทำบุญด้วยตัวเองบ้าง ผมมีแต่ความ เบื่อหน่ายไม่พอใจ แถมยังแอบไปทำบาปลับ หลังแม่อีก หากไม่ได้บุญของแม่ช่วยค้ำจุนไว้ ป่านนี้ผมจะเป็นอย่างไรบ้างก็ไม่รู้ “แม่” ผมเรียกแม่อีกครั้ง "เวจะเอาอะไรหรือลูก” แม่ถามราวกับ ผมเป็นเด็กชายตัวเล็ก ๆ "ขอบคุณครับแม่ ขอบคุณคุณแม่คุณพ่อ และคุณยายครับ” เสียงผมเครือ "ควายตัวที่ แม่ฝันเห็นมันกำลังนอนเข้าเฝือกอยู่บนเตียงนี้ แหละครับ" “แหม! คุณเข้าใจเปรียบเทียบจัง” ดาวดวงนี้หัวเราะเสียงใส ให้ตายเถอะ ผมไม่ทำด้วยเลยสักนิด อเวรี ผมควรจะพูดอย่างไร ให้เธอกลับ ไปโดยไม่จองเวรกับผม Kv Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More