ข้อความต้นฉบับในหน้า
หลานต้องตั้งใจเรียนจะได้เก่ง ๆ เหมือนพ่อกับ
แม่ คราวนี้แม่เขาให้มาอยู่กับยายวันจ๊ะ”
"อาทิตย์หนึ่งครับ”
"ดี จะได้ปฏิบัติธรรมให้ก้าวหน้า”
"โอ้ย จะบ้าตาย” ผมตะโกนก้องในใจ
โลกส่วนที่เป็นของผมช่างบีบคั้นทารุณจิตใจอะไร
อย่างนี้!
*
เล่นอะไรก็ได้ แต่
ห้ามยิงนกตกปลาฆ่าจิ้งจก
ขุดจิ้งหรีด
ฯลฯ ของสนุก
มัน ๆ ดันไปอยู่ในข้อห้าม
หมดแล้ว อย่างอื่นเล่นไป
ก็แค่นั้น มันไม่ถึงกัน
น่าเบื่อที่สุดคือการ
สวดมนต์ นั่งสมาธิ และ
แผ่เมตตา ที่คุณยายพาทำ
เช้ากับเย็น เซ็งที่สุดถ้าคืน
ไหนหลับฝันแล้วดันเห็นพระ
เต็มไปหมด
ฝันแบบนี้ไม่มีวันเล่าให้คุณยายฟังหรอกครับ
เข็ดแล้ว "ดีมากหลาน จําได้ไหมก่อนนอน
เวคิดอย่างไรถึงได้ฝันแบบนี้ คืนนี้คิดแบบเดียว
กันอีกนะจ๊ะ”
เลือก! ลมจะใส่
คุณยายพาใส่บาตรทุกเช้า มีพระเดินผ่าน
หน้าบ้านวันละสองหรือสามองค์
"เวลากรวดน้ำ เวอย่าลืมอุทิศส่วนกุศล
ให้เจ้ากรรมนายเวรนะหลาน บอกขออโหสิกรรม
ที่เคยพลั้งพลาดล่วงเกินเขาด้วย”
“ไปไหนให้คิดถึงคุณพระคุณเจ้า
คุณ
ของพ่อแม่ ครูอาจารย์ ขอให้คลาดแคล้วอันตราย
ทั้งหลายทั้งปวงทุกครั้งไป
ผมสร้างเวรทำกรรมอะไรไว้ มันมากมาย
ใหญ่หลวงนักหรือ ทุกลมหายใจของผมจึงถูก
เรียกร้องจองเวรไม่สิ้นสุด
ครบเจ็ดวันแล้ว โล่งอกไปที่วันนี้จะได้
กลับบ้าน... ลาก่อนนะครับคุณยาย ผมจะทำดี
ให้ได้ทุกอย่าง เพราะว่าผม
ไม่อยากมาอยู่กับคุณยาย
อีกครับ
*
*
ประสบการณ์เป็นครู
ที่ดี ผมรู้ด้วยตัวของผมเอง
ผมฉลาด เลือกที่จะ
เป็นคนเรียบร้อยมีระเบียบ
เมื่ออยู่ในบ้าน การเรียน
ต้องดีเพื่อแม่จะได้ไม่เข้า
มากวดขัน ผมจัดสรรเวลา
และรายการให้ได้เล่นสนุก
เอาเชือกมัดลำตัวจิ้งเหลนติดกับกิ่งไม้
กับเพื่อน 1 ตามโอกาส
เหมาะ ๆ
จับตั๊กแตนเด็ดปีกทิ้งข้างหนึ่งแล้วปล่อยไป
จับมด
แดงถึงกันมันออกแล้วดูมันเดินเด้งหน้าเด้งหลัง
สนุกมาก
สนุกและอิ่มด้วยคือยิงนกกระจอกเอาไป
ทอดกรอบที่บ้านเพื่อน แม่ของเพื่อนใจดีจัง ทั้ง
ช่วยถอนขนปรุงเครื่องทอดให้ แถมยังมานั่งร่วม
วงกินด้วย
เสียดายที่แม่กับคุณยายไม่เคยสัมผัส
สอนให้ทำ ยังไม่พอ กำชับกำกับอยู่
รสชาติของชีวิตเด็ก แบบนี้
ๆ
บ่อย
1
ไม่เล็กไม่แล้ว ไม่รู้จักหยุด
*
๑๒ กั ล ย า ณ มิตร
Kalyanamitra.org