ความเห็นแก่ตัวและความรัก : หน้า 109/124

ความเห็นแก่ตัวเป็นพื้นฐาน เพราะเรา ถือตัวเราเป็นหลัก เราอยากได้สิ่งที่เรารักมา เพื่อสนองความรักของเรา ความรัก ส่วนความสงสารนั้นเกิดขึ้นในเมื่อเห็น ความต้องการอารมณ์หลาย ๆ อย่าง คนอื่นได้รับความทุกข์ ไม่ว่าจะเป็นชาย พร้อม ๆ กัน เช่นต้องการเป็นเจ้าของ หรือหญิง แก่หรือหนุ่มสาวหรือแม้แต่ ต้องการความรักตอบจากคนรัก ต้องการ สัตว์เดียรฉาน ถ้าเราเห็นเขาตกอยู่ใน ความสุขความอบอุ่นจากความรัก รวม ทุกชนิดย่อมมีความหวังดีแทรกอยู่ด้วย ความทุกข์เราจะเกิดความสงสาร ความรัก ทั้งต้องการความสำเร็จความใคร่ด้วย ความหวังดีนี้เอง เป็นเหตุให้เราปรารถนา ระหว่างเพศเป็นความต้องการอยากได้ เพราะฉะนั้นความรักจึงต้องมีความใคร่ ให้ความรักมีความสุข และบางครั้งเราก็ แต่ความสงสารไม่มีความอยากได้ มีแต่ ด้วยเสมอ แต่ความใคร่อาจจะไม่มี อยากให้อยากช่วยเหลือ อาตมาสงสาร ความรักก็ได้ ถ้าจะพูดให้ชัดยิ่งขึ้น คู่หมั้นเพราะเธอมีความทุกข์ แต่ไม่มี ความรักมีขอบเขตกว้างกว่า ส่วนความ ความรัก” "รู้สึกว่าท่าน จะเอาความรักไป เป็นอันเดียวกับความใคร่เสียแล้วกระมัง ใคร่มีขอบเขตแคบ โยมพอจะเข้าใจหรือ ยัง?” "เข้าใจค่ะ แต่ยังสงสัยที่ท่านว่า คะ” ดวงแก้วแย้งขึ้นอย่างคนเจ้าปัญญา ความรักคือความต้องการ ความอยาก ทำการเสียสละเพื่อให้คนรักมีความสุข เมื่อเห็นคนรักมีความสุข เราก็รู้สึกมี ความสุขด้วยเพราะเรามีความยึดถือว่า เขาเป็นของเรา แต่ถ้าเขาเกิดไม่สนอง ความรักของเรา เขาไปรักคนอื่น เราจะ รู้สึกผิดหวังอย่างถนัด มีความทุกข์ระทม อย่างหนัก และอาจจะเกิดความโกรธแค้น ตามเคย "ดิฉันเห็นว่ารักกับใครเป็นคนละ ฟังดูรู้สึกว่าความรักเป็นความเห็นแก่ตัว ชิงชังอย่างรุนแรงด้วย อาตมาไม่เคย อย่างนะคะ เพราะบางคนอาจจะเกิด เป็นการมองความรักในแง่ต่ำไป บางที เห็นใครมีความสุขสงบใจอย่างจริงจังอยู่ได้ ความรักแบบนั้นอาจจะไม่ใช่รักแท้ เพราะ ในเมื่อเห็นคนรักของตนไปเป็นของคนอื่น เขาว่ารักแท้คือความเสียสละมิใช่หรือคะ?” ถึงจะพูดว่า รักที่แท้จริงคือการเสียสละ "อาตมาไม่ได้มองรักในแง่สูงหรือต่ำ ก็พูดแก้ตัวไปอย่างแกน ๆ อย่างนั้นเอง” ความใคร่ได้โดยไม่มีความรัก” "ความรักกับความใคร่ ก็คือ ความต้องการเหมือนกัน ต่างกันก็เพียง แต่อารมณ์ที่ต้องการ ความใคร่เป็น ความต้องการทางเพศอย่างเดียว คน อาจจะเกิดความใคร่ได้โดยไม่มีความรัก ความต้องการ ความอยากได้ ความ อย่างโยมว่า ส่วนความรักนั้นเป็น ปรารถนา ความต้องการนั้นก็ย่อมมี อย่างที่คนใฝ่ฝันกัน” แต่พยายามมองตามความเป็นจริง อาตมา - ดวงแก้วเจ้าปัญญานั่งนิ่งคิดอยู่ครู่ ยังขอยืนยันว่าความรักระหว่างเพศเป็น หนึ่ง แล้วพูดขึ้นเปรย ๆ ว่า "ถ้าอย่างนั้น ก็รู้สึกว่าความรักไม่ใช่ของสูงส่งอะไร Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร ๑๐๗