การค้าขายที่ถูกต้อง : หน้า 71/124

แม่ค้าเต่าตุ่น อขายดั่งนี ท่าเซื่องเรื่องงุน นทนตนปวง ถ้าว่าคนดี อย่าเอาสอนใจ ครั้นรู้ไม่ทัน มันย่อมล่อลวง เป็นกายกรรม ซ้ำวาจาไซร้ หลับตาคว้าลวง ท่วงที่ไม่มี ฯ ค้าขายมาได้ ทำบุญไม่งาม ฉ้อฉันรู้ครบ ผู้เป็นสัปบุรุษ ทั้งติดทั่งขบ ทั้งหลบทั้งส ค้าขายบริสุทธิ์ ยุติธรรมตาม พูดจาแสนคม คารมสิ้นที ห้ามขายทั้งห้า เร่งมาเกรงขาม ทั้งไล่ทั้งหนี ชุก ซุกซน ค้าขายแต่งาม ทั้งตัดทั้งพ้อ ทั้งเสียดทั้งสอ ทั้งล่อทั้งชน สัตว์มีชีวิต ทั้งหลับทั้งเหลือก พูดจาเลือกสน เนื้อสดปลาสด ฉกลัก ละวน มิได้หลงเหลือ อย่าขายของช้า ทำบุญชอบธรรม สุรายาพิษ มีมนุษย์เป็นกรรม ห้ามหมดควรจํา คือเครื่องศาสตรา เจ้าของเมินไป ค้าขายสิ่งไร อีเสียท้องได้ ยัดใส่ท้องเรือ ตราชู ไร้ ทําให้สัจจา เจ้าของมองจับ ร้องว่านับเหลือ ชั่งให้สัตย์เที่ยง อย่าเอียงไปมา ถ้าเจ้าไม่เชื่อ ฟ้าผ่าเกิดนา ขายตามราคา สบถก็ลน ตั้งหน้าแลดู ลางทีเข้าใจ ทั้งด้านทั้งทน แต่งกลพูดจา โกหกภายใน คันชั่งตราชู ข้าเจ้าไม่แจ้ง แกล้งนับหลงมา เอาปรอทใส่ ข้างในเป็นรู พุทโธอนิจจา พาโลข้าไป ยกขึ้นไหลพรู เลื่อนไปเลื่อนมา ลางคน ไม่น้อ กรินเมือจะขาย เทียมซื้อเทียมขอ ปากคอปราศรัย ยกชื้นยักย้าย ให้ไหล ไกลกลา แม่ ๆ เจ้า ๆ เอาข้าเท่าไร ปรอทแล่นไป ตามในสัญญา เขาให้มีให้ ขืนนับจับเอา หนักซ้ายหนักขวา ขายตามสำคัญ ลางคนขายของ ลูกชั่ง นเล่า พูดตามทำนอง ต้องบาปเปล่า ๆ บ้างหนักบ้างเบา มิได้เท่ากัน คนอื่นเขาต่อ ข้าหนอ ไม่เอา เมื่อ อให้หนัก ได้ของครามครัน เห็นแก่หน้าเจ้า ขาดทนหนักหนา ครั้นเมื่อขายนั่น เปลี่ยนเบาชั่งไป อันคนทุกวัน โกหกหนึ่งเล่า ปดโป้หากัน มันจึงคบหา เมื่อซื้อของเขา เอาสักที่ใหญ่ ถ้าขายตามซื่อ ถือตามสัจจา ครั้นเมื่อคนขาย สัดน้อยลงไป มันชังน้ำหน้า ว่าเหนียวสิ้นที ดวงเอาดวงให้ มิได้เสมอกัน คนซื้อก็เขลา อ่านต่อฉบับหน้า คนขายบ่ เอา เฝ้าชมว่าดี มันเชือดเนื้อเอา สําหรับโลกี ว่าเขาปรานี เกิดเข็ญเห็นไป กัลยา ณ มิตร ๖๙ ·