พ่อตัวอย่างจากกรุงเทพมหานคร : หน้า 34/124

๓๒ กัลยาณมิตร นายมานิตย์ แจ่มมินทร์ พ่อตัวอย่างจากกรุงเทพมหานคร อาชีพรับราชการ "ผมเลี้ยงลูก มีนโยบายผลักดันให้ได้รับการศึกษาสูงสุดเท่าที่เขา จะมีความสามารถจะทำได้ ให้อยู่ในศาสนา ศีลธรรม ประเพณีของหมู่ บ้านบ้าง ซึ่งผมก็ได้รับความสำเร็จด้วยดี ผมมีลูก ๕ คนตอนนี้ก็รับ ราชการหมด ผมภูมิใจมากที่ได้รับเลือกเป็นพ่อตัวอย่าง การกุศลและพระศาสนาตลอดจนงานราชการ ผมทํางานทางด้าน ผมต่อสู้มาพอสมควร ผมมาถึงจุดนี้ก็ดีใจ เพราะเป็นเกียรติกับวงศ์ตระกูลของผมด้วย เดี๋ยวนี้ มีชุมชนหลายแห่งเกิดขึ้น ผมก็ฝากไว้ว่า “พ่อ” หรือหัวหน้าครอบครัว ควรเข้ามีส่วนร่วมกับชุมชนให้มากขึ้น ผมเองก็เป็นประธานชุมชนเขต บึงกุ่ม ได้พยายามสอดส่องดูแลในหมู่บ้าน ตามถนนหนทางถ้าไม่มีไฟฟ้า ก็เข้าไปประสานงานกับทาง กทม. นำไฟฟ้าเข้าหมู่บ้าน” "ผมว่าพระองค์มีพระปรีชาสามารถสูง ทรงดูแลประชาชนดี พระองค์เสด็จประพาสเยี่ยมเยียนประชาชนทุกจังหวัด” นายเฉลิมชัย ใจบุญ อาชีพรับราชการ พ่อตัวอย่างจากจังหวัดพิษณุโลก "ผมเองมีลูกทั้งหมด ๕ คน และให้การศึกษาหมดทุกคน เพราะ ว่าเราอยู่ในฐานะไม่มั่นคงนัก เป็นข้าราชการชั้นผู้น้อย เป็นปลัดอำเภอ หลักของเราก็ให้เขายึดมั่นอยู่ในความกตัญญูกตเวที ให้เขาปฏิบัติให้ได้ จริงจัง หลักการเป็นแบบลูกโซ่ พ่อแม่ท่านเลี้ยงเรามาก็ให้เขาเลี้ยงตอบ เราต้องการจะให้เป็นตัวอย่างชั้นหลาน ๆ ต่อไป วิธีการที่จะให้ลูก ๆ มีความกตัญญู คือเราทำให้เขาทุกสิ่งทุกอย่าง ให้เขามีความรู้สึกขึ้นมาในใจว่าเวลาพ่อแสดงตัวเป็นเพื่อนก็เป็นได้ และ เมื่อมีอาชีพแล้วขอให้ยึดหลักธรรมของพระพุทธองค์เป็นเครื่องยึดเหนี่ยว ประจำใจ เมื่อถึงเวลางานเป็นงาน ถึงเวลาเล่นเป็นเล่น ทำให้เขาประทับ ใจว่าเราเป็นได้ทุกอย่าง จนกระทั่งเขาบรรลุนิติภาวะแล้วเราก็ให้เขาเป็น อิสระ ลูกที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะอยู่ในความอบรมดูแลของผมตลอดเวลา” "ผมรู้สึกปลาบปลื้มในพระเจ้าอยู่หัวของเราอย่างยิ่ง เพราะทั้งหมด นี้เราก็เอาพระองค์ท่านเป็นแก่น เป็นเครื่องชักนำให้ไปปฏิบัติตาม พระองค์ท่านไม่ยอมใช้เวลาให้ว่างเปล่าไปเลย เราก็ปฏิบัติตามรอยพระ ยุคลบาท เหน็ดเหนื่อยอย่างไรพระองค์ท่านไม่มีพระราชดำรัส เราก็ยึดถือ พระองค์เป็นหลัก เป็นแก่นที่เราทำตาม และผลที่สุดคนข้างเคียงก็ทำตาม และภาคภูมิใจมากที่ลูกทุกคนเขามาในงานนี้ เขาเอารถมาจากเชียงราย ขนพี่ ๆ น้อง ๆ มา รู้สึกว่าเขาจัดงานได้ดีมากนะ คณะกรรมการเขาได้แนะนำให้ บริการอย่างอบอุ่น จนเราไม่รู้สึกขัดเขินเลยว่า เป็นคนละพวก เห็นบรรดา พวกพ่อ ๆ ด้วยกัน ก็รู้สึกเป็นเพื่อนฝูงกัน และลูก ๆ ก็บอกกับพ่อว่า ถึงคราวที่พ่อได้เทิดทูนวงศ์ตระกูลแล้ว...” Kalyanamitra.org