ปัญหาภายในบ้าน วารสารกัลยาณมิตร ปี 2534 ฉบับที่ 1 หน้า 38
หน้าที่ 38 / 124

สรุปเนื้อหา

ถ้าบ้านใหญ่โต ราคาแพงดุจปราสาท คฤหาสน์ เนื้อที่กว้างขวางใหญ่โต ทันสมัย อยู่ในชุมชนที่เจริญ ฯลฯ ราคาแพง แต่คนในบ้านทุศีล ไร้คุณธรรม ไม่มีการแบ่งปัน เจือจาน ไม่มีการให้อภัย กัน ต่างคนต่างเห็นแก่ตัว มุ่งแต่รักษาประโยชน์ ตน ขาดความเห็นอกเห็นใจกัน เพราะต่างก็ คิดว่าตนเองใหญ่ที่สุดในบ้าน ตนเองเป็นเจ้าของ แต่เพียงผู้เดียว พ่อบ้านก็คิดว่าตัวเองเป็นพ่อ เป็นผู้นำ ต้อง มีอำนาจเด็ดขาด ถือเผด็จการ เพราะคิดว่า บ้านนี้ตัวเองสร้างขึ้นมาจากน้ำพักน้ำแรงตัวเอง (แต่ผู้เดียว?) แม่บ้านก็คิดว่าตัวเองเป็นแม่ ต้องเป็นใหญ่ ในบ้าน เป็นผบ.ทบ. (ผู้บังคับการที่บ้าน) ทุกคน ต้องฟังฉัน ทุกคนต้องอยู่ใต้อำนาจฉัน ลูก ๆ ก็คิดว่าตัวเองเป็นลูกต้องมีสิทธิ ทุกอย่างในบ้าน ต้องมีเสียงมากที่สุด (เพราะมี ลูกหลายคน) เป็นคนสมัยใหม่ พ่อแม

หัวข้อประเด็น

- ปัญหาภายในบ้าน

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ถ้าบ้านใหญ่โต ราคาแพงดุจปราสาท คฤหาสน์ เนื้อที่กว้างขวางใหญ่โต ทันสมัย อยู่ในชุมชนที่เจริญ ฯลฯ ราคาแพง แต่คนในบ้านทุศีล ไร้คุณธรรม ไม่มีการแบ่งปัน เจือจาน ไม่มีการให้อภัย กัน ต่างคนต่างเห็นแก่ตัว มุ่งแต่รักษาประโยชน์ ตน ขาดความเห็นอกเห็นใจกัน เพราะต่างก็ คิดว่าตนเองใหญ่ที่สุดในบ้าน ตนเองเป็นเจ้าของ แต่เพียงผู้เดียว พ่อบ้านก็คิดว่าตัวเองเป็นพ่อ เป็นผู้นำ ต้อง มีอำนาจเด็ดขาด ถือเผด็จการ เพราะคิดว่า บ้านนี้ตัวเองสร้างขึ้นมาจากน้ำพักน้ำแรงตัวเอง (แต่ผู้เดียว?) แม่บ้านก็คิดว่าตัวเองเป็นแม่ ต้องเป็นใหญ่ ในบ้าน เป็นผบ.ทบ. (ผู้บังคับการที่บ้าน) ทุกคน ต้องฟังฉัน ทุกคนต้องอยู่ใต้อำนาจฉัน ลูก ๆ ก็คิดว่าตัวเองเป็นลูกต้องมีสิทธิ ทุกอย่างในบ้าน ต้องมีเสียงมากที่สุด (เพราะมี ลูกหลายคน) เป็นคนสมัยใหม่ พ่อแม่ต้องเชื่อฟัง เพราะตนเรียนหนังสือมากกว่า เรียนสูงกว่า สมัยใหม่กว่า ทำอะไรก็ทำตามใจที่ต้องการ ไม่ ค่อยมีสัมมาคารวะ ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ไม่รู้จักเด็ก รู้จักผู้ใหญ่ คนในบ้านขาด "สังคหวัตถุธรรม” จะ พูดจาก็กระโชกโฮกฮาก โกหก ปิดบัง ซ่อนเร้น คอยนินทาว่าร้าย ยุแหย่ ส่อเสียด เพ้อเจ้อ มุ่ง แต่รักษาผลประโยชน์ตน จนต่างคนต่างก็มี อาณาจักรของตนเอง ขาดความสามัคคีปรองดองกันในบ้าน ขาดสัมพันธภาพ ขาดมิตรไมตรีต่อกัน ฯลฯ บ้านนั้นก็เป็น “นรก” สำหรับทุกคน ไม่มีใครอยากกลับบ้าน พอเลิกงาน หรือ ค่ำลงก็หนีไปอยู่ตามผับ ตามบาร์ ตามอาบอบนวด หรือคอกเทลเลาจน์ ลูก ๆ แทนที่จะไปโรงเรียนก็หลบไปอยู่ ตามศูนย์การค้า หรือลานสเก็ต หาความสนุก สนานเบิกบานใจตามประสาวัยรุ่นหนัก ๆ เข้าก็ ติดทินเนอร์ ติดยา เสียผู้เสียคนไม่กลับบ้าน บ้างก็เลยไปถึงขายตัวเพื่อหาเงินเองโดยไม่ต้อง ง้อขอพ่อแม่ บ้างก็ขับรถซิ่งจนเกิดอุบัติเหตุตายบ้าง พิการบ้าง สร้างความเดือดร้อนแก่คนทั่วไปในสังคม พ่อ แม่ ก็ต่างมีภารกิจของตนจนไม่มี เวลามาเอาใจใส่คนอื่น ๆ ในบ้าน เพราะถือว่า ฉันมีบ้าน มีเงิน มีรถ มีทรัพย์สินอื่น ๆ ให้แกแล้ว ต่างคนต่างอยู่ ต่างคนต่างใช้ชีวิตกันไปตามที่ตัวเอง ปรารถนา ไม่มีการพบปะปรึกษาหารือกัน เข้า บ้านกันคนละเวลา เช้าขึ้นก็ต่างคนต่างออก ฯลฯ อย่าโทษสังคมเลย อย่าโทษสิ่งแวดล้อม หรือคนรอบ ๆ ตัวเลย ลองนั่งลงมองตนเองดูให้ถ่องแท้ถี่ถ้วนเถิด อย่าเพ่งโทษคนอื่นเลย ผิดพลาดของตนเองดีกว่า หาข้อบกพร่อง ดูซิว่าตัวเรา ซึ่งเป็นสมาชิกของบ้านคน หนึ่งนั้น ได้ทำหน้าที่สมควรแก่หน้าที่แล้วหรือไม่ ตัวบ้าน บริเวณบ้าน ทำเลที่ตั้งของบ้าน ฯลฯ ที่เป็นเรื่องวัตถุนั้นปรับปรุง แก้ไข ตกแต่ง ต่อเติมได้ไม่ยาก คนในบ้านน่ะสำคัญที่สุด ถ้าคนในบ้านล้วนเป็นคนดี มีศีลธรรม บ้านก็จะกลายเป็นสวรรค์ เป็นวิมาน เป็นที่น่า อยู่อาศัย แต่ในความเป็นจริงที่เห็น ๆ เป็นกันอยู่ ๓๖ กัลยาณมิตร
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More