ความสัมพันธ์ในครอบครัว : หน้า 113/124

ถ แม่ของผมจะมีความคิดเห็นเป็น ปกติแบบแม่ ทั้งหลายเขาคิด 1 กัน จิตใจของผมคงไม่รู้สึกว่า ถูกบีบคั้นหนักหนาสาหัสสากรรจ์อย่างที่เป็นอยู่ ในเวลานี้ ให้ผม านึกว่า กับคุณยายเลยนะครับ” “คุณแม่ครับ กรุณาอย่าให้ผมไปอยู่บ้าน “พูดแบบเดิมอีกครั้งลูก แม่จะได้เพิ่มวัน ให้มากขึ้น” ทำไมแม่ชอบพูดจริง แถมทำเสียงจริงจัง ตัวเองไม่เหมือนคนอื่น แบบนี้ทุกที "คุณแม่จะให้เวไปอยู่กับคุณยายกี่วันครับ” ผมท่าเสียงอ้อน เพราะเป็นลูกของแม่ แค่นี้น่าจะเพียงพอแล้ว “รังแกสัตว์เป็นบาป แม่บอกหลายหน แล้วอย่าทำ ทำไมลูกไม่จำ ทำไม เสียงแม่แหบต่ำเพราะกล้ำกลืนฝืนอารมณ์ โกรธไว้ แม่น่าจะแผดเสียงเกรี้ยวกราดอาละวาด อย่างคนอื่น จะได้ดูมีชีวิตชีวาสบายหูสบายตา ยิ่งกว่านี้ "แม่จะให้ลูกไปอยู่กับคุณยาย” "ไม่เอา ไม่ไป" ผมกระโดดขึ้นไปยืนอยู่ บนเก้าอี้ เต้นแร้งเต้นกา เต้นไปเต้นมาเหมือน ภาพโฆษณาในโทรทัศน์ที่ผมดูบ่อย ๆ “เว ลงมา นั่งลงพูดกับแม่ดี ๆ ได้ยินไหม หยุดเต้นเป็นผีเข้าแล้วนั่งลงพูดกับแม่เดี๋ยวนี้” ผมชื่อ อเวรี แปลว่าไม่ผูกโกรธไม่จอง เวร ถ้าผมทำให้เพื่อนโกรธพวกมันจะเรียกผมว่า ไอ้เวร อันที่จริงแม่ก็กำลังโกรธ น่าจะด่าผมบ้าง ว่าไอ้เวร ฟังดูเป็นกันเองและคุ้นเคยกับผมพิลึก “ไม่นั่ง จนกว่าแม่จะเปลี่ยนใจ ผมไม่ไป บ้านยายเด็ดขาด” ว่ายายเฉย ปกติแล้ว เสียด้วย "พูดกับแม่ต้องมีครับ อย่าเรียกคุณยาย นั่งลง” น้ำเสียงของแม่สู่ระบบ แถมมีรอยยิ้มปรากฏชัดบนใบหน้า ไม่ใช่อารมณ์ดีหรอกครับ สัญญานอันตราย กำลังตั้งเค้าต่างหาก ผมนั่งลง เริ่มพูดจาสุภาพ อย่างที่ แม่สอนเปี๊ยบเลย “อาทิตย์หนึ่งจะ "โอ้โฮ ผมคงตายพอดี "ถ้าลูกตายคุณยายจะโทรมาบอกแม่เอง หากยังมีชีวิตอยู่ อีกเจ็ดวันค่อยกลับมาบ้าน” * * * คุณยายกับแม่ช่างเหมาะที่จะเป็นแม่เป็น ลูกกันจริง ๆ ผมโผล่หน้าเข้าไป ท่านตบมือ ลงบนตักเหี่ยว 7 “มา เข้ามากราบยายที่รัก ยกมือไหว้ ประหลก ๆ เหมือนลิงหลอกเจ้าอย่างนั้นไม่เอา เวไม่เคยจ๋าทียายสอนเลยนะหลาน” กราบเสร็จ ผมก็เลยหมดแรง ต้องนั่งแประ อยู่ตรงนั้น “คุณแม่ฝากกราบและฝากความระลึกถึงมา ถึงคุณยายด้วยนะครับ นี่ครับกุ้งแห้งที่คุณยาย ชอบ คุณแม่บ่นเสียดายที่หอยแครงดองไม่มีครับ” ผมหวังไว้ในใจว่า ทุกอย่างจะดีขึ้น หาก ผมรู้จักใช้สมองอันชาญฉลาดแก้ไขให้เหมาะสม “แม่เขาสบายดีหรือจ๊ะ คุณพ่อละมีจดหมาย มาบ่อยหรือเปล่า” “ครับ คุณพ่อส่งข่าวมาว่ากำลังเรียนหนัก อีกเดือนกว่าก็จะสอบแล้วครับ ตอนกลับคุณพ่อ จะซื้อรถบังคับคันโต ๆ มาฝากผมด้วยนะครับ" “เวโชคดีที่มีพ่อแม่เป็นคนที่เฉลียวฉลาด กัลยา ณ มิตร ๑๐๐ Kalyanamitra.org