การนั่งสมาธิที่บ้านทรงไทย : หน้า 11/112

ทีนี้ก็มาปรารภกันว่า จะไปนั่งที่ไหนดีล่ะถึง จะเหมาะ อยากได้สถานที่ที่ใกล้วัดพระธรรมกายนี่แหละ เป็นดีที่สุด ถ้าจะเป็นบ้านใครคนใดคนหนึ่งก็ไม่เหมาะ สักคน เล็กไปบ้าง ไกลไปบ้าง พอดีท่านยายของพวกเรา (ไม่ต้องเอ่ยพระนาม ทุก ๆ ท่านก็คงจะทราบดีอยู่ แล้วว่าท่านมีความสำคัญกับวัดเราอย่างไร) ท่านก็ รับสั่งว่า มีบ้านอยู่หลังหนึ่งเป็นบ้านทรงไทย อยู่ใน ถนนคลองสามนี่เอง เลยจากประตูวัดพระธรรมกาย ไปประมาณ 6 กิโลเมตร เจ้าของบ้านหลังนี้เป็นเพื่อน กับลูกสาวท่านเจ้าของบ้านเคยทูลเชิญท่านไว้ก่อนว่า ถ้าคณะของท่านต้องการจะมานั่งสมาธิกัน เขาก็เต็ม ใจและยินดีเป็นอย่างยิ่ง เพราะบ้านหลังนี้เจ้าของใช้ เป็นบ้านสำหรับพักผ่อนในวันหยุดเท่านั้นเอง เมื่อทุกอย่างลงตัว ท่านก็พาไปดูสถานที่ก่อน ป้าจึงทราบว่า ท่านเจ้าของบ้านทรงไทยนี้คือ เจ้าของ โครงการหมู่บ้านสวนสายธารนั่นเอง บ้านนี้เป็นบ้าน ไม้สักทั้งหลัง มีชานอยู่ตรงกลาง และมีห้องนอน ห้องน้ำหลายห้อง ส่วนห้องที่เราจะนั่งสมาธิกัน เป็น ห้องกระจกใหญ่อยู่ข้างล่าง ทุกอย่างเหมาะเจาะไปหมด เมื่อมาคุยกันดูแล้ว จึงเลือกเอาวันเสาร์ที่ ๒๕ พฤษ ภาคม ๒๕๓๕ นี้เอง ทีนี้ก็มาคิดกันอีกว่า เราจะได้ใครมานนั่ง สมาธิดีล่ะ จะได้เป็นกำลังใจให้กับพวกเรา พอดี หลวงพี่เมตตานันโท เดินทางกลับจากอเมริกาก่อน ๑ วัน จึงนิมนต์ท่านมาให้กำลังใจ ท่านก็มีความเมตตา สมชื่อจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่ท่านยังอ่อนเพลียกับการเดินทาง กลับ ท่านก็ยินดีรับนิมนต์ อ้อ ! ป้าเกือบลืมเล่าไปว่า คุณถาวรก็ได้ไปให้กำลังใจพวกเราด้วยนะ การพูดคุย จึงสนุกสนานก่อนนั่ง ทำให้เบิกบานใจกันทุกคน พอ เกือบ ๒ ทุ่ม หลวงพี่เมตตานำสวดมนต์ทำวัตรเย็น พร้อมกันหมด ประมาณ ๒๘ คนหลังจากทำวัตร เย็นเสร็จก็นั่งสมาธิกันเลย หลวงพี่ท่านก็นำนั่งอยู่ด้วย และให้โอวาทในเรื่องของการนั่งสมาธิ พอ ๔ ทุ่ม ท่านจึงกลับวัด เราก็นั่งกันต่อ ท่านเจ้าของบ้าน เตรียมน้ำปานะไว้ให้สำหรับทุกคน อากาศในห้อง กระจกเย็นสบายเงียบสงบ สำหรับป้าเองนั้นได้ เตรียมตัวเตรียมใจไว้ก่อนแล้ว จึงนั่งได้พอสมควร ความง่วงมีน้อยมาก มีบางช่วงระหว่างที่ ๓-๔ เท่านั้น แต่ก็รู้สึกตัวตลอดเวลา พอดี € สมาชิกในคณะก็ไปรับหลวงพี่ สัมมาปุญโญ (ซึ่งนัดกันไว้แล้ว) ท่านก็กรุณามานั่ง กับพวกเราด้วย พอ 5 โมงท่านก็นำสวดมนต์ทำ วัตรเช้า และแผ่เมตตา ขอบคุณเจ้าของสถานที่ ทุกคน สดชื่น และประทับใจซึ่งกันและกัน ไม่มีใครบ่นง่วง นอนกันเลย มีแต่ความปีติและอิ่มเอิบ แม้แต่ท่าน ยายเอง ท่านยังรับสั่งว่า ท่านนั่งได้ชนิดที่ไม่เคยปรากฏมา ก่อนเลย เราทุกคนต่างก็อนุโมทนาบุญซึ่งกันและกัน จึงทำให้พวกเราทุกคนมีความปีติใจมาก ที่ ทำได้สมความตั้งใจว่าจะนั่ง “เนสัชชิกังคะ” เท่า กับว่าพวกเราชนะในสิ่งที่ชนะได้ยากคือ การชนะใจ เราเอง พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงยกย่องว่าการชนะ ใจตนนั้นแล คือความประเสริฐยิ่ง ๗ โมงเช้าเราถวายภัตตาหารหลวงพี่ด้วย พวกเราก็รับประทานด้วยกัน เสร็จแล้วก็ย้ายกันไป นั่งที่ศาลาริมน้ำ ใครที่มีธุรกิจส่วนตัวก็ผลัดกันไป ตอนเช้าอากาศภายนอกสดชื่นมาก ทุกอย่างมีแต่ ความเงียบสงบ เราก็คุยกันสนุกสนานตามเคย ด้วยบารมีของท่านยาย ท่านเจ้าของบ้านจึง ได้ให้ความสะดวกแก่พวกเราทุกอย่าง พวกเราทุกคน ก็ขอขอบพระคุณมา ณ ที่นี้ด้วย โอกาสหน้าถ้า ท่านกรุณาพวกเราอีก ก็คงจะมีครั้งต่อไปอย่างแน่นอน ตอนบ่ายได้เข้าไปในวัดพระธรรมกาย และ ได้ไปกราบหลวงพ่อธัมมชโยที่อาคารยามา หลวงพ่อ ท่านทราบบ้างแล้วจากคุณถาวร ป้าก็เล่าประสบการณ์ ของท่านยายและของป้าเองให้ท่านทราบ ท่านยังพูดว่า "ดีจังอยากให้ปฏิบัติกันอย่างนี้บ่อย ๆ” พวกเราก็ได้ กราบรับพรจากท่านด้วยความปีติ ที่ป้าเล่ามาทั้งหมดนี้ คือความประทับใจใน การนั่งสมาธิแบบ ในสัชชิกังคะ” ซึ่งเป็นครั้งแรกใน ชีวิต และคงมีครั้งต่อไปในโอกาสหน้าอีก ป้าติ๋ว ก ล ย า ณ ม ต ร