การศึกษาพระไตรปิฎกและการเผยแผ่พระพุทธศาสนา : หน้า 32/112

๓๐ สามารถทำให้ประสบความสำเร็จในด้านการศึกษาว่า "ธรรมดาใจของคนเรามักคิดฟุ้งซ่านไปในเรื่องต่าง ๆ มากมาย อาตมาก็เช่นกัน จึงจำเป็นที่จะต้องอาศัยวิธีการทำ สมาธิข่มจิตข่มใจ ก่อนจะดูหนังสือทุกครั้งเป็นประจำซึ่งก็ได้ ผลดีมาก บางครั้งอาตมาสามารถดูหนังสือได้นานและดูได้อย่าง เพลิดเพลิน ไม่คิดฟุ้งซ่านอะไรเลย บางครั้งดูเพลินติดต่อกัน ๔ ชั่วโมงโดยไม่ลุกไปไหนเลยก็มี” ๓- สามเณรเพชรน้ำเอกของพระพุทธศาสนารูปนี้ ได้ เล่าถึงประวัติชีวิตในวัยเยาว์ว่า "เนื่องจากฐานะทางบ้านค่อน ข้างยากจน จึงต้องมาบวชเรียน ประกอบกับที่โยมลุงเป็นคนเข้า วัดเข้าวา ได้เล่าให้ฟังเสมอว่า “การบวชเรียนนั้นดีอย่างไร" หรือ "เรียนบาลีแล้วได้เป็นมหา" หรือ "ถ้าสอบได้ ป.ธ.๙ ขณะเป็น สามเณรในหลวงจะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ บวชให้เป็น "นาคหลวง" ทำให้อาตมามีความรู้สึกอยากบวชเป็น พื้นเดิมอยู่แล้วมาตั้งแต่เด็ก ๆ” พระราชทาน "อาตมาตั้งใจว่าเมื่อเรียนปริญญาทางโลก อาจจะเป็น ในมหาวิทยาลัยของคณะสงฆ์ เมื่อจบแล้วก็ตั้งใจออกไปเผยแผ่ ธรรมะในชนบท อาตมาต้องการสอนให้ประชาชนในท้องถิ่น เหล่านั้นได้เข้าใจหลักพุทธศาสนา ทั้งด้านปริยัติและปฏิบัติให้ มากขึ้น ชาวบ้านแม้ว่าเขาจะนับถือพระ แต่ก็เป็นเพียงนับถือ ด้วยศรัทธาอย่างเดียว โดยยังไม่ใช้ปัญญา จึงมักงมงายในทาง เสื่อมเสียกันเสียมาก อาตมาจึงจะเข้าไปแก้ไขในจุดนี้ และที่สำคัญ อาตมาปรารถนาจะตั้งสำนักเรียนพระปริยัติธรรมที่มีคุณภาพให้ สำเร็จ ซึ่งพื้นที่ที่อาตมาประสงค์จะเข้าไปพัฒนาก็คงจะเริ่มที่ บ้านเกิดก่อนคือ ที่อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม" สามเณรสุวิทย์ นามสกุล สร้อยเสนา สามเณรอัจฉริยะแห่งวัดพระปฐมเจดีย์ จังหวัด นครปฐม ผู้เห็นความสำคัญของการเผยแผ่พระพุทธศาสนาใน ยุคปัจจุบันนี้ ที่จะต้องใช้ศาสตร์ในแขนงต่าง ๆ ตลอดจนเทค- โนโลยีสมัยใหม่เข้ามามีบทบาทในงานพระพุทธศาสนาให้มากขึ้น "สังคมในยุคปัจจุบัน เป็นที่ทราบกันอยู่ว่า กำลัง ประสบปัญหามลพิษทางจิตใจสิ่งยั่วยุให้เกิดกิเลสความโลภ โกรธ หลง ล้วนมีออกมามากมายหลายรูปแบบจนเต็มเมือง นับวัน สภาพจิตใจผู้คนและสังคมจะมีแต่ตกต่ำลง อาตมาจึงคิดว่าการ ที่งานเผยแผ่พระพุทธศาสนา จะเข้าไปถึงประชาชนหรือเอาชนะ กิเลสเหล่านี้ได้ จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องนำเทคโนโลยีสมัยใหม่เข้า มาช่วย เช่น วิทยุ โทรทัศน์ นสพ. ใช้เป็นสื่อในการเผยแผ่ มิฉะนั้นแล้วเราจะไม่สามารถตามกิเลสฝ่ายต่ำเหล่านั้นหันได้เลย” สามเณรสุวิทย์ สร้อยเสนา ได้เน้นให้เห็นความสำคัญ ของภาษาบาลีว่า "พระพุทธศาสนาในหลายประเทศที่เริ่มสูญสลาย กั ล ย า ณ ม ตร ไป ส่วนหนึ่งก็เนื่องมาจากความผิดพลาดในด้านการดำรง รักษาพระสัทธรรมจากพระโอษฐ์ โดยมักแปลความจากภาษา เดิมมาเป็นภาษาของตนด้วยการค่อย ๆ ตีความหมายที่ผิดพลาด ออกไปจากเดิมทีละน้อย แต่ของไทยเรานับว่าโชคดีที่เราทรงจำ จากพระบาลี ซึ่งเป็นภาษาที่ตายแล้ว จึงยากที่จะตีความให้ แปลเปลี่ยนไปจากเดิมได้ ดังนั้นภาษาบาลีจึงมีความสำคัญยิ่งใน การดำรงรักษาพระพุทธศาสนาของเรา" "อาตมาจึงมีความตั้งใจที่จะศึกษาค้นคว้าพระไตรปิฎก ให้เกิดความเข้าใจที่แจ่มชัดมากกว่าที่ศึกษามา เพื่อนำไปเผยแผ่ แก่เพื่อนสหธรรมิก และพุทธศาสนิกชน รวมทั้งผู้สนใจที่ประสงค์ จะรู้และปฏิบัติตามหลักที่ถูกต้อง โดยจะพยายามกลั่นกรอง ความรู้ของเราแล้วนำออกมาเผยแผ่ให้ได้มากที่สุด และเกิด ประโยชน์สูงสุดด้วย" สามเณรสุทัศน์ นามสกุล นักการเรียน สามเณรอัจฉริยะอีกรูปหนึ่งของวัดดาวดึงษารามท่าน คือ สามเณรสุทัศน์ นักการเรียน ความรู้ ความสามารถทาง การศึกษาของท่าน มิได้ยิ่งหย่อนไปกว่าสามเณรสมบัติเลย เพราะเมื่อปี พ.ศ.๒๕๓๓ ท่านสามารถพิชิตปริญญาตรีพุทธ ศาสตร์บัณฑิต (พธ.บ)เอกปรัชญาเกียรตินิยมอันดับสอง จาก มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย มหาวิทยาลัยของคณะสงฆ์ได้ เป็นผลสําเร็จ ความสำเร็จของท่านและสามเณรสมบัติในครั้งนี้ จึง นำความภาคภูมิใจมาสู่คณะสงฆ์วัดดาวดึงษาราม โดยเฉพาะ พระเดชพระคุณพระราชปริยัติวิธานเป็นอย่างยิ่ง ตระกูล "นักการเรียน" นับว่าสมชื่อของตระกูลเป็น อย่างยิ่ง เพราะนอกจากตัวท่านที่เป็นปราชญ์ผู้ใฝ่ศึกษาอยู่เป็น