ความสำคัญของน้ำและดินในธรรมชาติ : หน้า 91/112

รงสีอรุณรุ่ง ฉายสอดส่องลอดยอดไม้ เป็นลำสีทองผ่องอำไพ ฉาบฉายไปทั่วพื้น พสุ ธา ประดุจแผ่นดินทอง แดนดินที่อาบอิ่มด้วย แสงทองของชีวิต ชีวิต ที่พักพิงทั่วสารทิศ ต่าง เรื่องน่าอ่าน ใจใส ใจสบาย ตอน "เมล็ดข้าวในนาธรรม” โดย วิรงรอง จันวินิจ พึ่งพิงแผ่นดินที่ฉ่ำชื่น หล่อเลี้ยงด้วยกระแสเย็น ของน้ำจากแม่น้ำหลายหลากสาย เจ้าพระยา แม่กลอง บางปะกง และป่าสัก กระแสน้ำของสายน้ำลำธาร พัดพาแร่ธาตุแทรกซึมสู่ดิน ให้แผ่นดินนี้เป็นแผ่นดิน ทองของพืชนานาพันธุ์ สายน้ำเอื้ออำนวยชีวิตให้ดำรงอยู่ด้วยความ เย็นชื่น...แสงแดดอันอบอุ่นให้พลังความร้อนที่ชีวิต ต้องการ...สายลมพัดพาละอองเกสร เพื่อให้พืชได้ สืบทอดต่อพันธุ์ และมีแดนดินที่สมบูรณ์เป็นแหล่ง ให้ได้หยั่งรากฝังเมล็ด ดิน น้ำ ลม และไฟ เป็นสิ่งที่เกิดมีและ เป็นอยู่ตามธรรมชาติ มีมากหรือน้อยไปย่อม นำโทษภัยมาสู่มนุษย์ แต่ด้วยจิตใจของคน ไทยที่เต็มเปี่ยมด้วย คำสั่งสอนขององค์ พระบรมศาสดา พระ สัมมาสัมพุทธเจ้าให้ รู้จักแต่การทำความดี ละเว้นการทำชั่ว รักษาใจให้ ใสสบาย และด้วยมีความเอื้อเฟื้อรักใคร่ปรองดอง ไม่เบียดเบียนคนรอบข้าง ไอเย็นของความดีจึง แผ่กระจายใสสว่างจากศูนย์กลางกาย สู่ใจคนรอบ ข้างให้โอนอ่อนยอมรับความดี และส่งต่อเป็น กระแสวงกว้างสว่างไกล ประคับประคองธรรมชาติ ให้บังเกิดขึ้นด้วยความพอดี เพื่อเอื้ออำนวยชีวิต ได้อยู่สุขสบายกายปราศจากมลภาวะ แผ่นดินนี้จึง ได้รับขนานนามว่า แผ่นดินธรรม แผ่นดินทอง ข้าว...พันธุ์พืชที่ตำนานโบราณแทบทุก ประเทศในโลก จารึกเล่าขานถึงกำเนิดอย่างพิสดาร ว่าเป็นพืชวิเศษที่กำเนิดเกิดมาจากสรวงสวรรค์ เป็น กั ล ย า ณ ม ต ร ๘๙