จดหมายจากฮาร์วาร์ด : หน้า 16/112

จดหมายจากฮาร์วาร์ด (ต่อจากหน้า ๑๐) ให้สังคมอเมริกันเป็นสังคมที่วุ่นวายสับสนอยู่มิใช่น้อย เพราะทุกคนสามารถจะแสดงออกทุกสิ่งทุกอย่างที่ตน อยากพูด อยากทำ โดยมิได้บอกถึงจุดมุ่งหมายใน การพูดการทำหรือการแสดงออกทางความคิดเหล่านั้นไว้ ชาวอเมริกันเป็นชนชาติที่ต้องมีการตัดสินใจอย่าง มากมายในการฟัง การคิด และการตริตรอง เชื่อหรือ ไม่เชื่อ จะยอมรับหรือไม่ยอมรับในความคิดเห็น อย่างใดอย่างหนึ่ง เมื่อมีความเห็นต่าง ๆ เกิดขึ้น ก็มีความเห็นคัดค้านเกิดขึ้นเป็นเงาตามตัว โดยทุกคน มีสิทธิในการพูด คิด หรือทำ แสดงออกในสิ่งที่ตนเอง อยากจะทำได้ตลอดเวลา - ในการปฏิบัติตามกฎบัตรฉบับนี้ ทำให้ชาว อเมริกันเป็นผู้ที่มีความคิดสร้างสรรค์ มากกว่าชาติ ใด ๆ ในโลก และมีความกล้าแสดงออกในเรื่องต่าง ๆ ในสังคมมากกว่าชนชาติใด ๆ ถ้าใครแสดงออกใน สิ่งที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อน ก็ถือเป็นเรื่องโก้เก๋และได้ รับความสนใจจากสังคมรอบด้าน เสรีภาพในการ แสดงออกที่ว่านี้ ในสายตาของชาวต่างประเทศแล้ว อาจจะรู้สึกว่ามีหลายสิ่งหลายอย่างไม่เหมาะไม่ควร โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องที่เกี่ยวกับความเคารพนับถือ ศาสนา หรือสถาบันต่าง ๆ ในสังคมของชาวต่าง ประเทศ ซึ่งชาวอเมริกันอาจจะเห็นว่าเป็นเรื่องธรรมดา มักจะมีการนำไปพูดกันอย่างสนุกสนานร่าเริง หรือ ทำเป็นเรื่องตลกไป เช่น มีภัตตาคารจีน หรือภัตตา คารที่มาจากเอเชียตั้งชื่อนั้นว่า Buddha หรือพระพุทธเจ้า มีภัตตาคารและไนท์คลับแห่งหนึ่งในเมืองนิวยอร์ก ตั้ง ชื่อว่า นิพพาน (Nirvana) พร้อมกับโฆษณาโดยใช้ ภาษาที่ไม่เหมาะ ไม่ควร กับความคิดทางศาสนา เป็นต้น มีโฆษณาที่ปรากฏในหน้าหนังสือพิมพ์ ซึ่งดู แล้วน่าตกใจสำหรับชาวพุทธในประเทศไทย ก็คือ ภาพ วาดสะโพกผู้หญิงแสดงส่วนโค้งงอนเต็มที่ พร้อมกับ มีตัวหนังสือเขียนบรรยายว่า The path to nirvana หรือหนทางสู่นิพพาน และมีการโฆษณาว่าด้วยสรรพ ๑๔ ก ล ย า ณ ม ต ร คุณต่าง ๆ ของอบายมุขในสถานที่แห่งนั้น ว่าน่าเที่ยว น่าอภิรมย์เพียงใด คนอเมริกันเห็นว่าสิ่งเหล่านี้เป็น เรื่องธรรมดา แต่ในสายตาของชาวพุทธไทยแล้ว รู้สึก ว่าไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง บ้านหลายแห่งของชาวอเมริ กัน มีเศียรพระพุทธรูปตั้งไว้ประดับตามตู้ โต๊ะ ต่าง ๆ หรือตั้งประดับส่วนอื่นของบ้านหรือใช้เศียรพระเป็นที่ แขวนหมวกเป็นต้น นักบาสเก็ตบอลทีมหนึ่งในอเมริกา มีนักบาสเก็ตบอลผิวดำคนหนึ่ง สูง ๗ ฟุต มีนิคเนม ว่า Buddha เป็นต้น สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นเพราะความรู้สึกที่ว่า คำพูดหรือนามธรรมต่าง ๆ เหล่านั้น เป็นสิ่งที่สามารถ นำมาแจงออกได้อย่างเสรีในประเทศแห่งนี้ แต่คน อเมริกันมักจะลืมไปว่า สิ่งเหล่านี้มิได้เกิดขึ้นด้วย กุศลเจตนาเลยเพราะการแสดงออกหลายครั้งหลายหน เกิดจากการที่บุคคลใดบุคคลหนึ่งอยากจะดัง หรือ เรียกร้องความสนใจให้ตนเอง ก็ทำสิ่งเหล่านั้นขึ้นมา อย่างไรก็ตามไม่ว่าการกระทำเหล่านั้นจะเป็น ประโยชน์หรือไม่ก็ตาม แต่เมื่อไม่ได้เกิดจากกุศล เจตนาทำไปเพื่อหวังประโยชน์ ชื่อเสียง หรือลาภยศ