พระพุทธมหาชนก : หน้า 80/112

"มีอย่างงี้มาตั้งแต่แรกเลยคะน้า” อดใจถามไม่ได้ ฉัน "ไม่ใช่จ้ะ” สมัยที่กรมพระราชวังบวรฯ ทรง ปฏิสังขรณ์ใหม่หมดนั้น ก็เป็นพระพุทธรูปปางมาร วิชัยธรรมดา ที่หลาน ๆ เห็นขณะนี้เป็นเพราะรัชกาล ที่ ทรงมีพระราชดำริว่า วัดนี้เป็นวัดที่กรมพระ ราชวังบวรฯ ทรงตั้งพระทัยสร้างอุทิศถวายพระราชบิดา ซึ่งเป็นพระบรมไปยิกาธิราช คือ สมเด็จทวดใน รัชกาลที่ ๔ ไงล่ะ พระองค์จึงทรงร่วมช่วยปฏิสังขรณ์ โดยโปรดเกล้าฯให้พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนราช- สีหวิกรม ราชโอรสในรัชกาลที่ ซึ่งขณะนั้น ทรงกำกับกรมช่างศิลาและช่างสิบหมู่อยู่ เป็น นายช่างแก้พระประธานให้เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องต้น อย่างกษัตริย์ คือมีสังวาลย์ มีพระมหาพิชัยมงกุฎ เขาเรียก "พระพุทธรูปทรงเครื่องต้นอย่างกษัตริย์” เรียกกันสั้น ๆ ว่า "พระพุทธรูปทรงเครื่องใหญ่ หรือ สั้นกว่านั้นก็เรียก "พระพุทธรูปทรงเครื่อง "เอ... สองคนพอรู้ไม่ใช่หรือจ๊ะ” ๆ an "ค่ะ พอทราบบ้าง” ฉันรับคำ “ทรงเครื่องน้อยใส่กระบังหน้า ถ้าทรง เครื่องใหญ่ใส่มงกุฎ” พี่นิภาทำเสียงเหมือนท่องกลอน จีนขณะที่เงยหน้ามองดูโน่นดูนี่ เล่นเอาฉันหัวเราะ คิดออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ น้าน้อยก็พลอยทำไปด้วย “แล้วท่านให้ทำอะไรอีกคะ” ฉันถามต่อ หลังจากหยุดหัวเราะแล้ว "อ๋อ... พระองค์ให้ยกพระพุทธอาสน์ให้สูง ขึ้น เดิมเตี้ย คงไม่งามสง่ากระมัง แล้วต่อฐานชุกชี ออกมา เพื่อตั้งเทวรูปถือพุ่มฉัตรดอกไม้เงินดอกไม้ ทอง ๒ องค์ ซึ่งเทวรูปก็สร้างในช่วงที่ซ่อมนั้นแหละ นั่นไง อยู่ข้างพระประธานไปทางด้านหลัง เทวรูปข้างหน้าอีก ๒ องค์นี้ ถ้าไม่ทราบว่าสร้าง เมื่อใด ดูเหมือนในประวัติจะไม่มีกล่าวนะ พุทธสาวก ๒ องค์ ที่อยู่ตรงหน้าคงเพิ่มทีหลังเหมือนกัน” เอ! “น้าคะ พระประธานองค์นี้มีนามไหมคะ” แหม เบญจ์เอ้ย พี่นิภานี่น่ารักจังเลย ถาม ถูกใจฉันมาก ฉันกำลังอยากรู้เชียวละ “เดิมไม่มีนะ ทางวัดจึงขอพระราชทานนาม จากพระเจ้าอยู่หัวองค์ปัจจุบัน พระองค์ทรงถวาย พระนามว่า "พระพุทธมหาชนก” เมื่อ พ.ศ.๒๕๑๔ นี้เองจ้ะ” “พระพุทธมหาชนก...” พี่นิภาพึมพำ "แหม! พระนามท่านสมกับที่กรมพระราชวังบวรฯ ทรงตั้ง พระทัยสร้างถวายพระราชบิดาเลยนะคะ จริงมั้ย ลักขณ์” พี่นิภาหันมาถามฉันอย่างจะหาผู้สนับสนุน เต็มที่ "แน่นอน..." ฉันลากเสียงยาวอย่างเห็นด้วย เบญจ์จ๋า ภายในพระอุโบสถมีภาพจิตรกรรม ฝาผนังด้วยละ ทั้ง ๔ ด้านเลย ผนังด้านหน้าพระ ประธานคือ เหนือประตูทางที่ฉันเข้ามานั้นเป็นภาพ พระพุทธเจ้าผจญมาร ที่เรียกกันว่า ตอนมารผจญ ไงล่ะ ด้านหลังพระประธานเป็นภาพอากาศวิมาน มีพระอาทิตย์ พระจันทร์กำลังชักรถ มีพระที่นั่ง เวชยันต์มหาปราสาทของพระอินทร์และช้างไทย- ราพ ด้วย ส่วนผนังด้านข้างระหว่างหน้าต่างเป็นเรื่อง ทศชาติ ตอนบนเหนือหน้าต่างแบ่งเป็น ๓ ระดับ เขียนภาพเทพชุมนุม มีพระอินทร์ พระพรหม เทวดา ยักษ์ ครุฑ นาค คนธรรพ์ และวิทยาธรกำลังพนมมือ หันหน้ามาสู่พระประธาน แล้วมีรูปคล้ายพุ่มดอกไม้ ประจำองค์ หนังสือหลายเล่มมักเรียกพุ่มดอกไม้ที่ ฉันว่านี้ว่า “พัดวาลวิชนี” ฉันไม่เข้าใจจริง ๆ ว่า ทำไมถึงเรียก “พัด” รูปทรงก็เหมือนพุ่มดอกไม้ที่ เทวรูป ๒ องค์ (ที่รัชกาลที่ ๔ โปรดเกล้าฯให้สร้าง) ถือนั่นแหละก็ทำไมถึงเรียกว่า "พุ่มดอกไม้” ได้ล่ะ ว่าเวลาวาดเส้นมันดูแบน ๆ เหมือนพัดเหมือน ตาลปัตรพัดยศของพระสงฆ์องค์เจ้าก็ไม่รู้ เลยเรียก ว่า "พัด" เสียเลย แปลกจริงแฮะ! ช่วงติด ฉันลองพิจารณาภาพตอนบนสุด กับเพดาน เขาแบ่งช่องภาพ ฉันเห็นรูปเทวดาขนาด ย่อมกำลังเหาะ ในมือมีดอกบัวและดอกไม้อื่น ฉัน ว่าเทวดาเหล่านี้คงแวะเก็บดอกไม้สวรรค์มากำใหญ่ จัดเป็นพุ่มถวายพระพุทธองค์มากกว่า คงไม่ใช่หอบ พัดหรือตาลปัตรมาบังหน้าสวดมนต์แข่งกันหรอกแหม! เสียดายจัง ถ้าเบญจ์อยู่และได้มาดูด้วยกันก็ดี * ล ย ๆ ณ มี 5 ร