ข้อความต้นฉบับในหน้า
ครับคุณพ่อ” น้องเล็กถามคุณพ่อ
"ได้ครับ” คุณพ่ออนุญาต
คืนนี้หลับสบาย แต่ตื่นเช้ากว่าทุกวัน
พอลืมตาก็นึกถึงความฝันขึ้นมาได้
ในความฝัน คล้ายกับได้เข้าไป ณ ดินแดน
แปลก ทุกอย่างใสเป็นแก้ว ไร้น้ำหนัก ทว่ามีพลัง
ที่เป็นก้อนกลม ๆ นั้น ลอยล่องไปเรื่อย ๆ บางก้อน
ลอยสู่พื้น หยุดนิ่งแล้วขยายใหญ่ขึ้น ๆ แปลกจังมี
คนนั่งอยู่ข้างใน แต่ดูไม่ออกว่าเป็นหญิงหรือชาย
"คงเป็นเพราะกุเรื่องเล่าให้พร้อมศรีฟัง
1
เพื่อความรวดเร็ว สะดวก คุณพ่อจึงส่ง
คุณย่าเข้าตรวจรักษาที่โรงพยาบาลเอกชน ซึ่งท่าน
มีเพื่อนเป็นหมอพิเศษอยู่ที่นั่น
หลังจากตรวจวินิจฉัย คุณอาหมอแจ้งว่า
คุณย่าเป็นโรคหัวใจ ช่วงนี้จำเป็นต้องให้หมอคอย
ดูแลอย่างใกล้ชิด
คุณย่าย้ายเข้าไปอยู่ในห้องพิเศษเดี่ยว ฉัน
อาสา หลังจากเลิกเรียนแล้วจะแวะไปเอาเสื้อผ้า
มานอนเป็นเพื่อนท่าน ส่วนช่วงกลางวันป้านั่นเป็น
คนเฝ้า
กลางคืนก็เลยหลับฝันหลอกตัวเอง” ฉันสรุป
เป็นครั้งแรกที่มานอนโรงพยาบาล รู้สึก
"กริง ๆ ๆ
แปลก ๆ
"สวัสดีครับ บ้านคุณวิวัฒน์ครับ”
คุณย่าอ่อนเพลียมากคุณหมอต้องให้น้ำเกลือ
"คุณอาวิทยาหรือครับกรุณารอสักครู่นะครับ”
ต่อ
น้องรองวางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะแล้วไปเคาะประตูห้องน้ำ
เพื่อบอกคุณพ่อ
ฉันมีหน้าที่ต้องคอยดู หากน้ำเกลือใกล้จะ
หมดขวดจะต้องไปบอกนางพยาบาลให้มาเปลี่ยน
หลังจากพูดโทรศัพท์แล้ว สีหน้าของคุณพ่อ
เกือบเที่ยงคืนน่าเกลียถูกเปลี่ยนขวด พยา
เปลี่ยนไป
บาลถามอาการ จดบันทึก แล้วเดินออกไป
"กรอม คุณแม่อยู่ไหนลูก”
“คุณย่ารู้สึกเจ็บตรงไหนบ้างคะ” ฉันถาม
"ลงไปข้างล่างแล้วค่ะ ให้หนูไปตามไหมคะ”
ท่านเสี่ยงเบา
คุณพ่อพยักหน้า
"มีอะไรหรือคุณ” ก้าวพ้นบันไดขึ้นมา
คุณแม่ก็รีบถาม
"วิทยาโทรมาบอกว่าแม่ไม่สบาย อาการไม่
ค่อยน่าไว้ใจ ไปรับท่านมารักษาที่กรุงเทพฯดีไหมคุณ
กรุงเทพฯ
"ท่านจะยอมไหมคะ”
“ลองดูก็แล้วกัน”
คุณย่ายอมให้คุณพ่อนำตัวเข้ามารักษาใน
ตาขึ้นมาอีก
สายตาเหม่อมอง ริมฝีปากขยับ
ฉันก้มหน้าลง เอียงหูเข้าใกล้
"...คิดถึงเหลือเกิน ...คิดถึง....
“ใครคะ" ฉันถาม
“แน่นหน้าอก เจ็บทั้งหายใจเข้าหายใจออก
ท่านละสายตาจากขวดน้ำเกลือหันมามองหน้าฉัน
"ให้หนูปรับเตียงสูงขึ้นอีกนิดไหมคะ”
“ไม่จ้ะ” แล้วท่านก็หลับตาลง สักครู่ก็ลืม
ก ล ย า ณ ม ต ร
๙๙