การปฏิบัติธรรมและการเผยแผ่พระพุทธศาสนา : หน้า 30/112

- พระมหาสยามรัฐ ฉายา พุทธงกุโร - นามสกุล สุดสงวน จึงทำให้ ท่านพุทธงกุโร ภิกขุ เป็นชาวจังหวัดนครพนม เมือง แห่งพระนักปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานอีกแห่งหนึ่ง ท่านมีจิตใจรักการปฏิบัติธรรมเจริญสมาธิภาวนามาตั้งแต่ยังเยาว์ ซึ่งนั้นคือสาเหตุที่ทำให้ท่านเข้ามาสู่ร่มผ้ากาสาวพัสตร์ จนก้าว มาถึงมหาเปรียญเอก ผู้เป็นขุมพลังที่สำคัญในการสืบอายุ พระพุทธศาสนาให้ยืนยาวสืบไป 1 หลังจากที่อาตมาเรียนจบ ป.๖ เข้าศึกษาต่อ ม.9 ระหว่างเรียนอยู่นั้น ก็ไม่ได้ตั้งใจเรียน เกิดความเบื่อหน่ายใน การเรียน จึงลาออกมาอยู่บ้านเฉย ๆ เมื่อไม่มีอะไรทำก็หา หนังสือมาอ่าน ได้ไปพบหนังสือ "วิชา ๘ ประการ ของ หลวงวิจิตรวาทการอ่านพบถึงการฝึกสมาธิจึงลองฝึกดู เมื่อฝึกได้ ๒-๓ ครั้ง จิตใจเริ่มสงบเย็นลงมาก ความเบื่อหน่ายต่าง ๆ ที่ เคยมีอยู่ก็หายไป นั้นเป็นจุดเริ่มต้นที่อยากจะบวช "เมื่อมาบวชที่วัดมหาธาตุ หลวงพ่อเจ้าอาวาสซึ่งเป็น พระอุปัชฌาย์ ท่านก็บอกว่าถ้าสนใจการปฏิบัติจริงให้เรียนให้จบ ป.ธ.๙ ก่อน และถ้าจะมุ่งการปฏิบัติอย่างจริงจังก็ให้ทำในภาย หลัง อาตมาก็สัญญากับท่านเช่นนั้น เมื่อสอบได้ ป.ธ.๙ ในปีนี้ แล้ว จึงตั้งใจจะทำตามสัญญากับหลวงพ่อ โดยจะไปหาที่วิเวก สักแห่งหนึ่งทำความเพียรมุ่งปฏิบัติธรรมอย่างจริงจังสักระยะหนึ่ง "ระหว่างที่ศึกษาพระปริยัติธรรมอยู่นั้น ก็มีการ ปฏิบัติธรรมควบคู่มาโดยตลอด จึงทำให้การเรียนการดูหนังสือ เป็นไปได้อย่างดี ความคิดความอ่านต่าง ๆ ก็ดี คล่องตัวมาก และอีกอย่างอาตมามีโรคประจำตัวคือ โรคลมชัก แต่ในปัจจุบันนี้ ก็ทุเลาเบาบางลงไปมากก็ด้วยผลการปฏิบัติธรรมนี้เอง" “ความตั้งใจของอาตมาที่จะทำงานทดแทนคุณของ พระศาสนาต่อไปนั้น อาตมาตั้งใจอย่างยิ่งที่จะค้นคว้าศึกษา ประกาศธรรมะ เผยแผ่พระพุทธศาสนา ชักชวนชักนำประชาชน ให้หันมาสนใจและศึกษาปฏิบัติธรรมกันอย่างจริงจัง ทั้งด้าน ปริยัติและปฏิบัติ เพื่อประโยชน์สุขของมวลมนุษยชาติ" นั่นคือมโนปณิธานอันแน่วแน่ของพระวิปัสสนาจารย์ หนุ่ม ท่านพุทธงกุโร ภิกขุ ซึ่งเพิ่งได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพระ อาจารย์ฝ่ายวิปัสสนาธุระประจำจังหวัดนครพนม เมื่อไม่นาน มานี้อีกตำแหน่งหนึ่ง พระมหาสมควร ฉายา ฐานสิริ - นามสกุล เสาหงษ์ สี ท่านฐานสิริ ภิกขุ ท่านเป็นพระภิกษุหนุ่มอีกรูปหนึ่ง ที่มีความตั้งในอันประเสริฐเช่นนั้น หลังจากที่ได้ใช้ความวิริยะ ๒๘ ก ล ย า ณ ม ต ร พากเพียร จนสามารถพิชิตป.ธ.ประโยค ๙ อันเป็นเกียรติประวัติ สูงสุดของชีวิตได้สำเร็จ "ปัจจุบันการศึกษาของคณะสงฆ์ไทยยังประสบปัญหา การขาดแคลนบุคลากรครูที่มีคุณภาพอยู่เป็นจำนวนมาก โดย เฉพาะในต่างจังหวัด อาตมาจึงมีความต้องการที่จะออกไปช่วย พัฒนาในด้านนี้ให้เจริญก้าวหน้า ที่สำคัญคือ ต้องเร่งพัฒนา บุคลากรให้มีความรู้ความสามารถที่จะนำธรรมะออกไปเผยแผ่แก่ ประชาชนได้อย่างถูกต้องแท้จริง ไม่มัวไปหลงงมงายอยู่กับ สัทธรรมปฏิรูป ซึ่งจะเป็นการช่วยธำรงคงพระพุทธศาสนาให้ อยู่ยั่งยืนยาวนาน" มโนปณิธานอันสูงส่งของท่านที่อยากจะเห็น พระ พุทธศาสนาสถิตสถาพรสืบไปเกิดจากความตั้งใจที่ว่า "ชีวิตนี้ จะขออุทิศให้กับการศึกษาสายพระปริยัติธรรม” จึงนับว่าเป็น ความตั้งใจอันเด็ดเดี่ยวและประเสริฐยิ่งสำหรับพระหนุ่มๆเช่นท่าน "เมื่ออาตมาบรรพชาเป็นสามเณรใหม่ ๆ คนแถว ๆ บ้านเขาเคยถามอาตมาว่า"จะบวชได้สักกี่วัน" "หุ่นอย่างนี้จะ เรียนได้สักเท่าไร” จากคำพูดเหล่านี้ จึงกลายเป็นแรงบันดาลใจ ให้อาตมามุมานะศึกษาเล่าเรียนอย่างจริงจังมาโดยตลอด และผู้ ที่เป็นแรงบันดาลใจที่สำคัญที่สุดของอาตมาคือ พระเดชพระคุณ หลวงพ่อพระเทพญาณเวที ซึ่งอาตมาเรียกท่านว่า "หลวงพ่อใหญ่” ท่านให้ทุกสิ่งทุกอย่างแก่อาตมา จนไม่สามารถบรรยายออกมา เป็นคำพูดได้หมด อาตมาคิดอยู่เสมอว่า "หลวงพ่อใหญ่" ท่าน คือหลักชัยในชีวิตของอาตมาและศิษยานุศิษย์ทุกคน" สามเณรเกรียงไกร นามสกุล เนากลาง - วัดบพิตรพิมุขโดยมีพระเดชพระคุณพระเทพมุนีเป็น เจ้าอาวาส ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันนี้ ท่านได้สร้างมหาเปรียญ