ศิษย์อกตัญญู - ครูจัณฑาล : หน้า 96/112

มนต์ แต่มนต์คงจะอยู่กับเขาไม่ได้หรอก ดูท่าทาง เขาเป็นคนที่ไม่รู้บุญคุณคน ฝ่ายพราหมณ์หนุ่มขณะที่ยกหาบมะม่วง เข้าไปก็คิดว่า เห็นใจจึงจะได้มนต์นี้” - "เราต้องคอยรับใช้อาจารย์ให้ท่านเห็นอก จากนั้นเป็นต้นมา เขาก็อยู่รับใช้อาจารย์ และภรรยาในเรือนนั้น ทั้งตักน้ำ ผ่าฟืน หุงข้าว ฯลฯ วันหนึ่ง อาจารย์ได้บอกเขาว่า “นี่เธอ ช่วยหาอะไรมาหนุนขาเตียงหน่อย เถอะ มันกะโดกกะเดกนอนแล้วรำคาญจริง” - เขามองหาอะไรมาหนุนขาเตียงไม่ได้ จึง ๙๔ ก ล ย า ณ มิ ต ร เอาเท้าของตัวเองสอดยันไว้ตลอดทั้งคืน... อีกครั้งหนึ่งต่อมา เมื่อภรรยาของอาจารย์ จะคลอดบุตร เขาแสดงความเป็นห่วงเป็นใยด้วย การนั่งสวดมนต์ภาวนาตลอดทั้งคืน ความจงรักภักดีที่เขาแสดงออกอย่างมาก ทั้งสองครั้งนี้นี่เอง ทำให้ภรรยาของบุตรปุโรหิต กล่าวกับสามีว่า “พี่จ๊ะ พ่อหนุ่มคนนี้ แม้จะเกิดในตระกูล พราหมณ์ แต่เขาต้องอุตส่าห์มารับใช้ช่วยเหลือ เราซึ่งเป็นจัณฑาลโดยไม่แสดงความรังเกียจเดียจ ฉันท์ พี่เห็นใจสอนมนต์ให้เขาเถิดจะ บุตรปุโรหิตจึงสอนมนต์ให้เขา จนกระทั่ง เขาทำได้คล่องแล้วจึงกล่าวว่า