มโนปณิธานของพระภิกษุ : หน้า 27/112

อาตมามองเห็นความสำคัญของภาษาบาลี ที่ช่วยดำรงรักษา พุทธพจน์ของพระพุทธเจ้าเพื่อสืบอายุพระศาสนา ดังนั้นจึง พยายามสู้เรียนเรื่อยมา reque ทั้ง ด้วยภาระหน้าที่การงานอันมากมายของท่าน ดำรงตำแหน่งเป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดทองนพคุณนี้ เป็นพระ อาจารย์สอนพระปริยัติธรรมแผนกบาลี แต่ท่านก็มิได้ทอดทิ้ง การศึกษาเล่าเรียน "แม้อาตมาจะมีอายุมาก เกือบจะมากที่สุดในชั้นเรียน ประโยค ๙ ก็ตาม แต่อาตมาก็มาเรียนเป็นประจำ เพราะเมื่อ เรามาเรียนเป็นประจำแล้ว ทำให้เราหมั่นค้นคว้าได้ขบคิดปัญหา ธรรมะอยู่เป็นประจำ สมองได้ใช้อยู่เรื่อย ๆ สามารถนำมาใช้ใน ชีวิตประจำวัน และมีความแตกฉานเพิ่มมากขึ้น สามารถนำ มาสอนพระภิกษุสามเณรได้ต่อไปอย่างดีด้วย - เหตุที่อาตมาบวชมาจนถึงป่านนี้ได้นั้น ก็ด้วยศรัทธา ของเราที่มีต่อพระพุทธศาสนาและภาษาบาลี เมื่ออยู่ในเพศ ภาวะนี้ก็มีความสุขใจ ทั้งจากการศึกษาพระปริยัติและการปฏิบัติ ตามพระธรรมวินัย คือเป็นความสุขอย่างพระ ๆ จากความสุขนี้ ทำให้เรามีความตั้งใจที่จะดำรงสมณเพศ พระศาสนาต่อไปเรื่อย ๆ" ทำงานรับใช้ พระมหาสมชาย ฉายา อิทธิโชโต นามสกุล เกิดแก้ว ท่านอิทธิโชโต ภิกขุ นับได้ว่าท่านเป็นพระหนุ่มที่ เปี่ยมล้นไปด้วยอุดมการณ์อันสูงส่งที่ท่านอยากจะเห็นการศึกษา พระปริยัติธรรมของคณะสงฆ์สามารถเผยแผ่ออกไปได้อย่าง กว้างขวางทั่วถึงในชนบทห่างไกลความเจริญ “ใจของอาตมาตั้งใจว่า สักวันหนึ่งจะออกไปพัฒนา ชนบทที่ห่างไกลความเจริญ ที่ขาดบุคลากร มีวัดวาอารามแต่ก็ ร้าง อาตมาตั้งใจจะเข้าไปพัฒนาฟื้นฟู โดยเน้นการพัฒนาคน ในท้องถิ่นเป็นหลัก ให้เขามีความรู้ความสามารถ โดยเฉพาะ ความรู้เกี่ยวกับพระพุทธศาสนาที่พวกเขาสามารถนำไปใช้ให้เกิด ความสุขในชีวิตได้" “อาตมาจะเน้นงานเผยแผ่พระปริยัติธรรมที่ได้เรียน มาไปสู่ประชาชน และพระภิกษุสามเณรที่ไม่มีโอกาสทางการศึกษา ให้มีความรู้ตามหลักพระศาสนาที่ถูกต้อง อีกอย่างอาตมารักใน ภาษาบาลีมาก คิดว่าเราได้ดีมาก็ด้วยภาษาบาลีและพระศาสนา จึงอยากจะหาวิธีตอบแทนคุณ ซึ่งก็คงเป็นวิธีนี้ ที่อาตมาสามารถ ทำได้ดีที่สุด" " มโนปณิธานอันประเสริฐนี้ เกิดขึ้นได้ก็ด้วยมรสุมชีวิต ในวัยเยาว์ของท่าน ที่ต้องประสบปัญหาความยากจนของครอบ ครัวมาตั้งแต่ยังเล็ก ๆ แต่เมื่อชีวิตหันเหมาทางธรรมเนื่องจาก ได้บวชตามประเพณีขณะอายุครบบวช พอออกพรรษาก็คิดที่จะ ลาสิกขา แต่หลังจากตัดสินใจออกเดินธุดงค์และปฏิบัติธรรม อย่างจริงจังกว่า ๒ เดือน ทำให้จิตใจของท่านเริ่มสงบนิ่ง ได้ เล็งเห็นโทษของชีวิตครองเรือนจึงตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยวที่จะไม่สึก “อาตมาเริ่มคิดว่าถ้าไม่สึกก็ต้องเรียนด้านปริยัติ เพื่อ เป็นพื้นฐานและสนับสนุนการปฏิบัติที่ดีต่อไป จึงเริ่มตั้งใจศึกษา พระปริยัติธรรมแผนกธรรมและบาลีตั้งแต่นั้นมา "อาตมาก็พยายามประคองตน ด้วยการควบคุมจิตใจ ไม่ให้ซัดส่ายไปในทางโลกเมื่อเกิดจิตใจฟุ้งซ่านออกไปก็พยายาม ให้สติดึงกลับ และบังคับให้อยู่ในเส้นทางธรรม โดยต้องตอกย้ำ ว่าเราต้องทำงานพระศาสนาเพื่อทดแทนพระคุณของพระศาสนา ที่ให้เราได้บวชเรียนมาจนถึงวันนี้ พระมหาประเสริฐ ฉายา ธมมสรโณ นามสกุล เชื้อเมืองพาน นอกจากชื่อของท่าน ธมมสรโณ ภิกขุจะหมายความ ถึง "ผู้ประเสริฐ" หรือ "ผู้เจริญ" แล้ว เมื่อใดได้สนทนาธรรม และรับทราบถึงมโนปณิธานของท่าน ก็ยิ่งแสดงให้เห็นถึงความ ประเสริฐของจิตใจของท่าน ซึ่งย่อมได้รับการปลูกฝังมาแต่วัยเยาว์ - "อาตมามีโยมปู่โยมย่าที่ท่านใฝ่ใจทางพระศาสนา มัก จะไปวัดอยู่เสมอ ๆ และแทบทุกครั้งก็จะพาอาตมาไปด้วย เหตุ นี้จึงทำให้อาตมามีจิตใจใฝ่ธรรมชอบเข้าวัดมาตั้งแต่เด็ก ๆ จน อุปนิสัยของเราก็เลยกลายเป็นแบบพระ ๆ จนเพื่อน ๆ มักล้อกัน เสมอ" "หลังจากจบ ม.ศ. ๓ คุณโยมทั้งสองก็อยากให้บวช อาตมาก็คิดว่าถึงเวลาแล้วที่เราจะบวชทดแทนพระคุณของท่าน เมื่อบวชแล้วจึงรู้สึกรักในเพศภาวะที่เป็นอยู่ ไม่คิดอยากสึก และ กั ล ย า ณ ม ต ร ๒๕