การใช้บุญให้เป็น : หน้า 15/112

มาได้มากมายเพียงใด ก็หาได้เกิดประโยชน์อันใดแก่เรา ไม่ แต่กลับจะเกิดโทษอาจถึงกลับสิ้นเนื้อประดาตัว ที่แย่ หนักก็คือ จะติดนิสัยไม่ดี นิสัยพาส ๆ ติดไปข้ามภพข้าม ชาติเอาทีเดียว ดังนั้นเราจึงควรศึกษาถึงวิธีการหาบุญได้และใช้ บุญให้เป็น ตามหลักธรรมคำสอนในพระพุทธศาสนาให้ เข้าใจเสียก่อน เพื่อจะได้นำไปปฏิบัติในชีวิตประจำวันต่อไป ซึ่งหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญท่านได้กล่าวแนะนำไว้ว่า เมื่อแสวงหาบุญสร้างบารมีบำเพ็ญทาน รักษาศีล เจริญภาวนาได้บุญแล้ว ให้ใจจรดอยู่ที่บุญนั้น เมื่อประสบภัยได้ทุกข์ยากประการใด ก็นึกถึงบุญนั้น อย่าไปนึกสิ่งอื่นให้เหลวไหล อย่าไปนึกถึงผี ผีมันจะเป็นอะไร ผีส้มนุษย์ไม่ได้ ผีมันตายไปจากมนุษย์แล้ว จึงกลายเป็นผี มนุษย์วิเศษกว่าผีมากนัก ผีจึงสู่มนุษย์ไม่ได้ จะไปนับ ถืออะไรกับผี ผีช่วยอะไรไม่ได้เลย สู้นึกถึงมนุษย์ไม่ได้ ไปนับถือจ้าว 1 ก็ช่วยอะไรไม่ได้ เพราะจ้าวตายไปจาก มนุษย์แล้ว จ้าวจ้าวสางนั้นมนุษย์ไม่ได้ แพ้มนุษย์ทั้ง นั้น มนุษย์นี้เป็นผู้มีฤทธิ์เดชมากกว่า หรือนึกถึงต้นไม้ ศักดิ์สิทธิ์ ไปกราบไหว้ต้นไม้ ต้นไม้จะทำอะไรได้ เรา เอามาทำพื้นหุงอาหาร ผ่าเอามาทำฟืนหุงข้าวอยู่เรื่อย ๆ เอามาทำบานประตูหน้าต่าง มาทำพื้นบ้าน แล้วมันจะ มาทำอะไรให้เราได้ ต้องนึกถึงบุญ สิ่งอื่นอย่าไปนึก นึกถึงบุญแต่เพียงอย่างเดียว เมื่อต้องภัยได้รับทุกข์ ยากลำบากอย่างใด ก็ให้นึกถึงบุญ เอาใจไปจรดอยู่ที่บุญ ทำมาค้าขายอะไรก็ให้เอาใจไปจรดอยู่ที่บุญนั้น จะได้ค้า ขายคล่องได้กำไรเกินควรเกินค่า จะไปทำนาทำสวน ก็ เอาใจไปจรดอยู่ที่บุญนั้น บุญจะให้ผลของนาและสวน เกินควรเกินค่า ไปรับราชการ ก็เอาใจไปจรดอยู่ที่บุญนั้น หน้าที่ราชการก็จะรุ่งโรจน์โชตนาการยิ่งขึ้นใหญ่ ถ้า ปกครองบ้านเรือน ก็เอาใจจรดอยู่ที่บุญนั้นเหมือนกัน บ้านเรือนก็จะรุ่งเรือง อย่าเอาใจไปจรดอยู่ที่อื่น นี่เราเรียกว่า "หาบุญได้ และใช้บุญเป็น” ถ้าหากเอาใจไปจรดเสียที่อื่น จะเป็นต้นไม้ ขี้วัว ขี้ควาย อะไรจิปาถะ ชื่อว่า หาบุญได้ แต่ใช้บุญไม่เป็น ถ้าจะหาบุญได้ใช้บุญเป็น ก็ต้องเอาใจไปจรด อยู่ที่ศูนย์กลางดวงบุญ พอใจจรดหยุดนิ่งอยู่กลางดวงบุญ ก็เข้ากลางของใจที่หยุดนั้น กลางของกลาง ๆ ๆ พอ ถูกส่วนเข้า ก็เข้าถึงดวงศีล หยุดอยู่กลางดวงศีล ก็เข้า กลางของกลางที่หยุดอีก กลางของกลาง ๆ ๆ ก็เข้าถึง ดวงสมาธิ หยุดอยู่กลางดวงสมาธิ พอใจหยุดถูกส่วนเข้า ก็เข้ากลางของกลาง ๆ ๆ ก็เข้าถึงดวงปัญญา หยุดนิ่ง อยู่กลางดวงปัญญา พอใจหยุดถูกส่วนเข้า ก็เข้ากลาง ของกลาง ๆ ๆ อีก เข้าถึงดวงวิมุตติ หยุดอยู่กลางดวง วิมุตติ พอใจหยุดถูกส่วนเข้า เข้ากลางของกลาง ๆ ๆ อีก ก็เข้าถึงดวงวิมุตติญาณทัศนะ หยุดอยู่กลางดวงวิมุตติ ญาณทัศนะ พอใจหยุดถูกส่วนเข้า ก็เข้ากลางของ กลาง ๆ ๆ อีก ก็จะเข้าถึงกายมนุษย์ละเอียดและปฏิบัติ แบบเดียวกันเรื่อยไป ก็จะเข้าถึงกายทิพย์ กายทิพย์ ละเอียด กายรูปพรหม กายรูปพรหมละเอียด กายอรูป พรหม กายอรูปพรหมละเอียด กายธรรม ละเอียด กายโสดา กายโสดาละเอียด กายสกิทาคา กายสกิทาคาละเอียด กายอนาคา กายอนาดาละเอียด กายธรรมอรหัตละเอียด เป็นลำดับขึ้นไป กายกรรม เมื่อปฏิบัติได้ดังนี้ เขาจึงจะเรียกว่า หาบุญได้ ใช้บุญเป็น จะเป็นคนมีปัญญา เจริญก้าวหน้ายิ่งใหญ่ ไพศาลทีเดียว ถ้าเป็นหญิงก็จะได้ชื่อว่า "บัณฑิตถี” หญิงผู้มีปัญญา ถ้าเป็นชายก็จะได้ชื่อว่า “บัณฑิตโต” ชายผู้มีปัญญา... พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ทรงหาบุญได้ และทรงใช้บุญเป็น พระองค์ทรงสร้างบารมีของพระองค์ มา และทรงใช้บารมีของพระองค์เป็นเหมือนคราวที่ยังเป็น พระบรมโพธิสัตว์อยู่ ก่อนตรัสรู้ธรรมต้องอาศัยการอธิษ ฐานเรียกใช้บุญบารมีมาต่อสู้ เอาชนะพญามารและ เสนามารได้ เมื่อพระองค์ได้ตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธ เจ้าแล้ว พระองค์ทรงเข้าใกล้ใครก็ทรงให้เป็นเหมือน อย่างพระองค์หมด ให้ได้มรรคผลตามพระองค์ ให้เป็น สาวกพระพุทธเจ้าเสีย ให้เป็นพหูสูตเสีย เสด็จตาม พระองค์ไป ...เราเมื่อไปถวายทานแล้ว ได้รักษาศีล เจริญ ภาวนาแล้ว ก็ต้องให้เห็นผลทาน ให้เห็นผลศีล และให้ เห็นผลของการเจริญภาวนา จึงจะได้ชื่อว่า เราทำบุญ รักษาศีล เจริญภาวนาแล้ว ใช้บุญ ให้คิด และใช้ภาวนาเป็น อย่าเกียจคร้าน จงหมั่นพยายามบำเพ็ญทาน รักษาศีล เจริญภาวนาไว้ให้เสมอ เพื่อเราจะได้รับความสุขทั้งในชาตินี้ และในชาติหน้า...” บัดนี้ถึงเวลาแล้วหรือยัง....ที่เราท่านทั้งหลายจะ ได้เริ่มต้นจริง ๆ เสียที ในการแสวงหาที่พึ่งภายในที่แท้ จริงให้แก่ตนเอง ด้วยการปฏิบัติตามโอวาทหลวงพ่อวัด ปากน้ำท่านที่ว่า “หาบุญได้ ใช้บุญเป็น” จึงเริ่มเสียตั้ง แต่วินาทีนี้ อย่าเพียงแต่คิดแล้วเฉย...ให้ตั้งใจสร้าง ความดีทุกรูปแบบ ทำใจนิ่ง ๆ สบาย ๆ ใจเย็น ๆ ให้ ใจตรึกที่กลางกายตลอดเวลาตลอดไป ก ล ย า ณ ม ต ร ๑๓